«Μιλάμε στο υποσυνείδητο του θεατή»

σχεδιαστής φωτισμών

Σχεδιάζω φωτισμούς εδώ και περίπου 20 χρόνια. Για πολλούς καλλιτέχνες, όπως τους Μαρινέλλα, Χαρούλα Αλεξίου, Διονύση Σαββόπουλο, Θάνο Μικρούτσικο, Τάνια Τσανακλίδου, Αντώνη Ρέμο, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Νατάσσα Μποφίλιου, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Πυξ Λαξ, Σίμο Κακάλα, Μάρθα Φριτζήλα, Rootless Root, Μαρία Γοργία. Το 2019 συμμετείχα στην ελληνική αποστολή της Eurovision στο Ισραήλ ως σχεδιαστής φωτισμού. Πλέον μαζί με άλλους τέσσερις υπέροχους συνεργάτες (Χριστίνα Θανάσουλα, Κωσταντίνο Γαρίνη, Γιώργο Μπιρλή και Γιάννη Ματζαβίνο) έχουμε ξεκινήσει έναν κύκλο σεμιναρίων γύρω από τον σχεδιασμό φωτισμών, με στόχο να γνωρίσει και νέος κόσμος το επάγγελμά μας.

Την τέχνη του φωτισμού την γνώρισα στην ηλικία των 17, όταν άρχισα να εργάζομαι σε μια τεχνική εταιρεία, με αντικείμενο τις συναυλίες, όσο ξεκινούσα και τις σπουδές μου στο Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πειραιά. Αφιερώθηκα τελικά στη δουλειά μου, άφησα τις σπουδές μου και δεν το μετάνιωσα. Ξεκίνησα μια προσωπική μελέτη και από το τεχνικό κομμάτι, με πολύ διάβασμα και επιμονή, πέρασα στο σχεδιαστικό αρκετά νωρίς. Είναι μια μαγική δουλειά, πάρα πολύ δημιουργική αλλά επίσης σύνθετη με πολλές προεκτάσεις. Απαιτεί γνώσεις ιστορίας τέχνης, ηλεκτρολογίας και φυσικής, απαιτεί βασικές γνώσεις στατικότητας, αναλυτικές γνώσεις ψυχολογίας και χρώματος. Είναι μια τέχνη που δεν μένει στατική, συνεχώς εξελίσσεται και πολύ γρήγορα μάλιστα.

Αυτό που με συγκινεί όμως περισσότερο πάντα είναι η δυνατότητα που σου δίνει να μιλάς στο υποσυνείδητο του θεατή. Προσωπικά δεν θέλω να πέφτουν τα φώτα πάνω μου. Ο σχεδιαστής φωτισμού υπηρετεί μια παράσταση, μια μεγαλύτερη οντότητα. Η άποψή μου είναι ότι ο φωτισμός εντάσσεται σε ένα σύνολο. Οσο πιο ολοκληρωμένο και άρτιο είναι αυτό, τόσο πιο επιτυχημένη είναι η παράσταση.

Εχω αντιμετωπίσει στο παρελθόν οικονομικές δυσκολίες και θεωρώ ότι θα αντιμετωπίσω και στο μέλλον. Πρόκειται για ένα επάγγελμα με υψηλό ρίσκο, καθώς είμαστε ελεύθεροι επαγγελματίες εξαρτώμενοι από άλλους καλλιτέχνες, αλλά με καλές οικονομικές απολαβές όταν δουλεύεις πολύ. Είναι ένα σκληρό επάγγελμα, χωρίς ωράριο, με πολλή πίεση και ένταση. Αν μου επιτρέπετε όμως, οι ψυχικές απολαβές και η ικανοποίηση που παίρνεις όταν βλέπεις τη δουλειά σου να λειτουργεί σε ένα σύνολο και να το αγκαλιάζει, είναι προσωπικά το μεγαλύτερο κέρδος που αποκομίζω από το επάγγελμα.

Από κάθε παράσταση που συμμετείχα, έχω πάρει κάτι. Εχω μάθει κάτι, έχω καταλάβει περισσότερα πράγματα, θέλω να πιστεύω ότι έχω γίνει καλύτερος, όχι μόνο ως επαγγελματίας αλλά και ως άνθρωπος. Για τον λόγο αυτό κάθε φορά που σχεδιάζω μια παράσταση, προσπαθώ να καταλάβω πώς θα την υπηρετήσω καλύτερα, πώς θα επικοινωνήσω στον θεατή το όραμα του καλλιτέχνη, είτε είναι σκηνοθέτης, είτε τραγουδιστής είτε χορογράφος. Είναι μια σχέση οικογενειακή, ξέρετε, η κάθε παράσταση. Για κάποιες ώρες, μέρες, ανήκεις σε μια οικογένεια όπου καλείσαι να αναθρέψεις ένα νέο παιδί, ένα νέο δημιούργημα. Και έχεις άγχος, έχεις αγωνία να βγει όσο καλύτερο γίνεται, βάσει των συνθηκών που αντιμετωπίζεις. Και ελπίζεις να αρέσει, να καταλάβει ο θεατής και να νιώσει. Ο,τι νιώσει ο καθένας και ό,τι καταλάβει.