«Είμαστε οι κρίκοι ανάμεσα στη σκηνή και το κοινό»

ηχολήπτης

Ξεκίνησα να δουλεύω πριν από περίπου 30 χρόνια στα PDR studios, στα κτίρια της ιστορικής Columbia στον Περισσό. Αργότερα σε συναυλίες, αρχής γενομένης με τον συνθέτη Χρήστο Νικολόπουλο. Εκεί συνειδητοποίησα ότι η δουλειά του ηχολήπτη στο live είναι αρκετά διαφορετική από το στούντιο. Οταν είσαι στο στούντιο υπάρχει χρόνος και ηρεμία για να διαμορφώσεις το αποτέλεσμα, ενώ στη συνθήκη της συναυλίας η αδρεναλίνη βρίσκεται συνεχώς στο κόκκινο καθώς όλα πρέπει να γίνουν σωστά και πολύ γρήγορα. Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι ότι σε μια συναυλία πρέπει να είσαι διαρκώς έτοιμος να αντιμετωπίσεις οποιοδήποτε τεχνικό απρόοπτο. Επίσης συμβαίνει συχνά να προσπαθείς να κάνεις σωστά τη δουλειά σου με λιγότερο εξοπλισμό λόγω περιορισμένου badget. Οι συνθήκες είναι απαιτητικές και για έναν επιπλέον λόγο: όσες τεχνικές δυσκολίες και αν αντιμετωπίζεις, μέρος της δουλειάς σου είναι να ηρεμείς και να εμπνέεις εμπιστοσύνη στους συνεργάτες σου. Και βέβαια, ας μην ξεχνάμε ότι ως ηχολήπτης έχεις να διαχειριστείς πρώτα και κύρια εσύ την ευθύνη του αποτελέσματος μιας συναυλίας.

Αν κάτι πάει στραβά, το κοινό θα γυρίσει να κοιτάξει τον ηχολήπτη/ την ηχολήπτρια. Μια άβολη και ταυτόχρονα αστεία στιγμή ήταν το 2008 στη συναυλία της Λένας Πλάτωνος στο Ηρώδειο. Ηθελα να πάω στην τουαλέτα και έκανα υπομονή να τελειώσει το encore. Ομως ο κόσμος δεν ήθελε να φύγει και χρειάστηκε να περιμένω άλλα τέσσερα encore μέχρι να τελειώσει η συναυλία, που μου φάνηκαν αιώνας! Δύσκολη στιγμή ήταν πρόπερσι σε πρεμιέρα της Νατάσας Μποφίλιου όταν ξεκίνησε το live και στη μέση του πρώτου τραγουδιού χάλασε η κονσόλα με αποτέλεσμα να γίνονται ανεξέλεγκτες διακοπές στον ήχο. Ευτυχώς έπειτα από λίγη ώρα βρήκαμε λύση και μπορέσαμε να ολοκληρώσουμε το live.

Το γεγονός ότι εκτός από ηχολήπτης είμαι και μουσικός με βοηθά να καταλάβω καλύτερα τι ζητά ο καλλιτέχνης και να συνεργαστώ ουσιαστικά μαζί του. Επίσης, η ιδιότητα του μουσικού με έχει βοηθήσει στο να κατανοώ καλύτερα την ψυχολογία των ανθρώπων που βρίσκονται στη σκηνή καθώς έχω βρεθεί και εγώ στην ίδια θέση. Ο ηχολήπτης δεν είναι απλώς ένας/μία τεχνικός που πατάει κουμπιά και χειρίζεται μηχανήματα, αλλά είναι μέρος μιας δημιουργικής ομάδας και διαμορφώνει με την αισθητική το τελικό αποτέλεσμα που φτάνει στα αφτιά του κοινού. Με άλλα λόγια, είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε αυτό που συμβαίνει στη σκηνή και στο κοινό. Γι’ αυτόν τον λόγο πολλοί καλλιτέχνες συνεργάζονται μόνιμα με ηχολήπτες που εμπιστεύονται.

Η μεγαλύτερη ευχαρίστηση στη δουλειά έρχεται όταν τελειώνει μία συναυλία και έχω βγάλει το σωστό αποτέλεσμα. Το πιο πολύτιμο απ’ όλα βέβαια είναι το «ευχαριστώ» των συνεργατών μου και το χαμόγελο του κόσμου. Eλπίζω η μουσική, ξεπερνώντας τους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, να μας οδηγήσει με τη συλλογική δύναμη που έχει σε μεγαλύτερη ευγένεια και ενσυναίσθηση ως ανθρωπότητα. Θα ήθελα επίσης στο μέλλον να αναγνωριστεί περισσότερο το δύσκολο και απαιτητικό επάγγελμά μας. Οι ηχολήπτες και οι τεχνικοί στον χώρο των συναυλιών έχουμε ανάγκη από καλύτερες συνθήκες για να μπορέσουμε να δουλεύουμε με ασφάλεια και να παρέχουμε καλύτερη ποιότητα ήχου.