Ράτζα, {LF}ο Ελληνας!

Μπορεί οι Πυξ Λαξ να τραγουδούν «για τις παλιές αγάπες μη μιλάς, στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω, δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά, κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων», αλλά το νόημα αυτών των στίχων επ’ ουδενί εκφράζει την ψυχοσύνθεση του Ντίνο Ράτζα!

Για τον παλαίμαχο κροάτη σέντερ οι παλιές αγάπες ούτε χάθηκαν, ούτε κρύφτηκαν στις σπηλιές των χαμένων παραδείσων και κάλλιστα μπορεί να μιλά γι’ αυτές…

Την Παρασκευή ο γεννημένος στις 24 Απριλίου του 1967 παλαίμαχος κροάτης σέντερ, ο οποίος τον περασμένο Σεπτέμβριο εισήχθη δόξη και τιμή στο Naismith Memorial Basketball Hall οf Fame του Σπρίνγκφιλντ, γιόρτασε τα 53α γενέθλιά του σε στενό οικογενειακό κύκλο και σε ελληνικό σκηνικό. Τι ήταν αυτό; Ενα φούτερ του Ολυμπιακού το οποίο φορούσε την ώρα που έσβηνε τα κεράκια στην τούρτα, περιστοιχισμένος από τη σύζυγό του Βίκυ και τα δύο από τα τρία αγόρια του.

Αγάπη χωρίς εκπτώσεις

«Ο κόσμος μου είναι εδώ. Μου λείπει το μεγάλο αγόρι μου» έγραψε στο Instagram, αναφερόμενος στον πρεσβύτερο (ορφανό από πατέρα) γιο του, τον οποίο έχει υιοθετήσει και τον καμαρώνει πια ως γιατρό στις ΗΠΑ…

Ο Ράτζα αγωνίστηκε επί δύο σεζόν (1997-98, 1998-99) φορώντας τη φανέλα του Ολυμπιακού. Ο σεβασμός, η αγάπη και η εκτίμησή του προς την Ελλάδα και τους δυο Αιώνιους δεν υπόκεινται σε εκπτώσεις και – όπως είχε πει ο ίδιος σε μια συνέντευξή του – δεν μπαίνουν στη ζυγαριά, όσο για την ενδυματολογική επιλογή του υπάρχει εξήγηση…

«Μου τη χάρισε πριν από λίγες μέρες ο Λευτέρης Σούμποτιτς. Ημασταν μαζί προτού κηρυχθεί η καραντίνα και μου την έκανε δώρο» εξήγησε χθες προς «ΤΑ ΝΕΑ». Και συνέχισε: «Δεν το είχα σχεδιάσει να φορέσω αυτό το φούτερ, απλώς έτυχε. Ολες αυτές τις μέρες που βρίσκομαι κλεισμένος στο σπίτι μου στο Σπλιτ, είμαι με τις φόρμες και τα αθλητικά μπλουζάκια. Εχω να φορέσω κανονικά ρούχα πάνω από έναν μήνα».

Ταινία

Οπως όλος ο κόσμος, το ίδιο και ο Ράτζα ανυπομονεί να χαλαρώσουν τα μέτρα και να βγει από το σπίτι του. «Μακάρι να τελειώσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα αυτή η περιπέτεια και να ξαναπάρουμε πίσω τις ζωές μας. Και ξέρεις τι θα κάνω αμέσως μόλις ανοίξουν τα σύνορα, ε;» υπέβαλε το… ρητορικό ερώτημα, στο οποίο η απάντηση ήταν δεδομένη και αναμενόμενη…

«Θα έρθω αμέσως στην Ελλάδα. Πρέπει να σας δω και επίσης θέλω να παρουσιάσω και την ταινία της ζωής μου που ήδη προβλήθηκε στο Σπλιτ και στο Ζάγκρεμπ».

«Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος», όπως λέει ένα άλλο τραγούδι: ο Ράτζα αγαπά παράφορα την Ελλάδα και τούμπαλιν! Πολύ συχνά έρχεται στα μέρη μας, όχι τόσο για διακοπές, όσο για να συναντηθεί και να… συγχρωτισθεί με τους πολλούς φίλους που έχει εδώ. Για τελευταία φορά έσκασε μύτη στις αρχές του περασμένου Ιουλίου, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2018 παραβρέθηκε ως επίσημος προσκεκλημένος του Ολυμπιακού στο Διεθνές Τουρνουά στο Ηράκλειο της Κρήτης και μάλιστα απένειμε το τρόπαιο του νικητή στον Βασίλη Σπανούλη.

Υπερήφανος

«Κάθε φορά που έρχομαι εδώ, με ρωτούν εάν υποστηρίζω τον Παναθηναϊκό ή τον Ολυμπιακό. Δεν πρόκειται για υπεκφυγή ή για διπλωματική απάντηση, αλλά είμαι στ’ αλήθεια χαρούμενος και υπερήφανος που έπαιξα και στις δυο ομάδες» τονίζει. «Πρόκειται για διαφορετικούς συλλόγους, διαφορετικούς οργανισμούς, διαφορετικούς τύπους φιλάθλων, διαφορετικές κουλτούρες. Για να μάθεις την Ελλάδα, λοιπόν, πρέπει να βρεθείς και στους δυο και να αναμετρηθείς και με τους δυο. Είναι σαν να πρέπει να διαλέξεις ποιο από τα παιδιά σου αγαπάς περισσότερο. Πέρασα πολύ όμορφα και στους δυο, έχω υπέροχες αναμνήσεις, έκανα φίλους μιας ολόκληρης ζωής και δεν εννοώ μόνο παίκτες, προπονητές και παράγοντες, αλλά και απλούς ανθρώπους» (σ.σ.: όπως την κυρία που καθάριζε το σπίτι του, την οποία αναζητούσε μανιωδώς πριν από μερικά χρόνια με τη μηχανή του στην Πρέβεζα)!