Η επιβεβαίωση {LF}ενός σκανδάλου

Από την αρχή οι γνωρίζοντες, όσοι ήθελαν να δουν τα πράγματα όπως είναι και ασφαλώς ξεκάθαρα, ήταν βέβαιοι για την εξέλιξη και τις αποφάσεις. Οσοι προτιμούσαν να πορεύονται φορώντας πάντα παραμορφωτικούς φακούς, αδυνατούσαν να δουν τα πλέον απλά.

Ξάνθη και ΠΑΟΚ, ΠΑΟΚ και Ξάνθη, με όποια σειρά θέλει ο καθένας, πρωταγωνίστησαν σε σκάνδαλο πολυιδιοκτησίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το μεγαλύτερο. Ολα ήταν κρυστάλλινα από τότε που το αποκάλυψε το εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ του Οne. Αμφιβολία δεν υπήρξε. Ο ιδιοκτήτης κοινός. Τα παρένθετα πρόσωπα, απολύτως υπαρκτά. Η ετυμηγορία θα έπρεπε να είναι υποβιβασμός για ΠΑΟΚ και Ξάνθη.Και εάν η κυβέρνηση, επικαλούμενη την κοινωνική συνοχή, την ηρεμία και δεν ξέρω τι άλλο, δεν είχε αποφύγει να περάσει την περιλάλητη τροπολογία σωτηρίας, τότε τα πράγματα θα ήταν όπως ορίζουν οι νόμοι. Ακόμη σκληρότερα για τους πρωταγωνιστές μιας υπόθεσης που θα τους κυνηγά για αρκετό διάστημα.

Ουσιαστικά και αν θέλουμε να δούμε την πραγματικότητα, η ποινή αφαίρεσης βαθμών δεν είναι σκληρή. Σώζει δύο ΠΑΕ. Αλλά η παρανομία, το αδίκημα, επιβεβαιώθηκαν και στην επιτροπή εφέσεων. Κάτι που είχε γίνει και με την απόφαση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού. Αλλωστε, αυτή είναι και η μόνη που μπορεί να ελέγχει τις συγκεκριμένες παραβάσεις και τα μετοχολόγια.

Ο Ολυμπιακός δικαιώθηκε. Οχι γιατί πλέον χαϊδεύει έναν τίτλο που άλλωστε και πριν ήταν σχεδόν αδύνατο να χάσει στο γήπεδο, καθόσον είχε εξασφαλίσει σημαντική διαφορά βαθμών με τις επιδόσεις του στο χορτάρι, όντας η καλύτερη ομάδα. Αλλά και για έναν ακόμη λόγο: έδωσε μάχη, έκανε παρεμβάσεις, κυνήγησε το θέμα προκειμένου να αποκαλυφθεί ένα σκάνδαλο που έκανε μπαμ από μακριά!

Η χθεσινή απόφαση είναι ξεχωριστή και για έναν ακόμη λόγο: σώζει το ίδιο το εγχώριο ποδόσφαιρο! Παντού στην Ευρώπη τα φαινόμενα πολυιδιοκτησίας τιμωρούνται και μάλιστα σκληρά. Ουδείς τα ανέχεται. Δηλητηριάζουν το άθλημα, ενισχύουν τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Εδώ, ορισμένοι ήθελαν η σχέση ΠΑΟΚ – Ξάνθης να περάσει στο ντούκου, να γυρίσουν όλοι σελίδα και να πάμε παρακάτω. Χωρίς όμως να αμφισβητηθεί το σκάνδαλο και δίχως οι δύο ομάδες να προσκομίσουν το οποιοδήποτε στοιχείο που θα συνηγορούσε για την αθώωσή τους. Πώς, άραγε, μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο; Πολύ απλά, αυτό θα ισοδυναμούσε με κουκούλωμα.

Η κατάληξη της ζοφερής αυτής ιστορίας είναι μια νίκη κατά της πολυιδιοκτησίας. Ενας θρίαμβος υπέρ όσων πρεσβεύουν σε ένα ωραίο και καθαρό ποδόσφαιρο, υπέρ αυτών που ζητούν το πρωτάθλημα να διεξάγεται απαλλαγμένο από σύνδεση ομάδων, άμεση ή έμμεση. Τι χρειάζεται τέλος; Να λήξει με κάθε τρόπο η πολυιδιοκτησία. Που, δυστυχώς, συνεχίζει να υφίσταται.