«Ο Μιλτιάδης {LF}και η Εσθονία»

Στα γυμνασιακά διαβάσματα της Ιστορίας, ιδιαίτερη εντύπωση μας είχε προκαλέσει η ιστορική φράση του Θεμιστοκλή, «Δεν με αφήνει να κοιμηθώ, η δόξα του Μιλτιάδη», αναφερόμενος στον θρίαμβο του τελευταίου στη Μάχη του Μαραθώνα. Οσο αλαζονικό και υπερφίαλο και αν είχε ακουστεί τότε, δέκα χρόνια μετά ο Θεμιστοκλής είχε την ευκαιρία να προσφέρει, με εξαιρετική προετοιμασία και αποφασιστική ηγεσία, τη νίκη στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, δείγμα πρωτόγνωρης στρατιωτικής καινοτομίας.

Τον πρώτο καιρό της θητείας μας στο νεοσύστατο υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, το ψηφιακό υπόδειγμα της Εσθονίας ήταν στην ημερήσια διάταξη, με ανάλυση βέλτιστων πρακτικών και αλληλεπίδραση με τους κύριους πρωταγωνιστές του. Στο τέλος κάποιων παρουσιάσεων έπιανα συχνά τον εαυτό μου δύσθυμο. Εχοντας ακούσει κατά τεκμήριο απλά πράγματα που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε υλοποιήσει αμέτρητες φορές στην προηγούμενη καριέρα μας, ένα ερώτημα έμενε μετέωρο: «εμείς γιατί δεν τα έχουμε κάνει ακόμα στον δημόσιο τομέα;».

Ξεκινώντας, θέσαμε τους στόχους μας ξεκάθαρα, διαμορφώσαμε τις στρατηγικές μας για την επίτευξή τους, συνεπώς είχαμε ολοκληρώσει τα απαραίτητα «ΤΙ» και «ΠΩΣ» του σχεδίου μας.

Ενώ το πλάνο είχε ξεκινήσει να υλοποιείται, ενέσκηψαν οι δίδυμες κρίσεις, στα ανατολικά σύνορα και σ’ όλη τη χώρα με το ξέσπασμα του Covid-19. Ο χρόνος μετρούσε αντίστροφα, σ’ ένα σύστημα που εκ των πραγμάτων δεν είχε σχεδιαστεί για υψηλές επιδόσεις, ενώ είχε πληγεί σε πόρους και ανθρώπινο δυναμικό την τελευταία δεκαετία.

Η αντίδραση τόσο συλλογικά όσο και ατομικά, ήταν να μη σταθούμε σε χρονοβόρες διαδικασίες, περιττή γραφειοκρατία, εξαντλητικά τεστ και διαχείριση ρόλων. Ο καθένας ξεχωριστά εστίασε στην εξεύρεση καινοτόμων λύσεων σε υπάρχουσες υποδομές και στην άνευ προηγουμένου επιτάχυνση υπηρεσιών υπό ανάπτυξη, δημιουργώντας, χωρίς υπερβολή, κουλτούρα startup εταιρείας.

Κάπως έτσι δημιουργήθηκαν από το μηδέν, σε δύο διαφορετικά Σαββατοκύριακα, υπηρεσίες όπως τα προειδοποιητικά μηνύματα SMS στην κορύφωση της μεταναστευτικής κρίσης στα σύνορά μας, αλλά και το 13033 μια απλούστατη υπηρεσία στη σύλληψή της, αλλά τόσο χρηστική συνάμα. Το digitalsolidarityGR λειτούργησε άμεσα, το gov.gr προσφέρθηκε σε beta version, και τόσα άλλα ψηφιακά εργαλεία ώστε να διευκολύνουν τους πολίτες σε αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες.

Θα μπορούσαμε να αναλύσουμε κρίσιμους παράγοντες όπως η τεχνογνωσία, η γρήγορη λήψη αποφάσεων, ξεκινώντας από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, και η  εκτελεστική προσήλωση. Αντί αυτών, έχει αξία να τονίσουμε το κίνητρο, το «ΓΙΑΤΙ» το κάνουμε, πέραν από τα «ΤI» και «ΠΩΣ».

Η έναρξη του άρθρου ίσως εξηγεί τα εσωτερικά κίνητρα και τη νοηματοδοσία όλης της προσπάθειας. Κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι όλοι όσοι συμμετέχουν σ’ αυτήν, από την πολιτική ηγεσία, τα στελέχη του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και όλους τους μηχανικούς ανάπτυξης, δεν νιώθουν το αίσθημα ότι έχουν να αποδείξουν κάτι σε κάποιον, στον εαυτό τους, στις οικογένειές τους, στη χώρα. Ενα τέτοιο αίσθημα σκοπού αντικατοπτρίζεται στην ένταση, το πάθος και την υπέρβαση για το τελικό αποτέλεσμα.

Η κρίση θα περάσει και σίγουρα η ψηφιακή παρακαταθήκη που ξεκίνησε να δημιουργείται, δειλά έστω, θα ενισχυθεί, αυτό αποτελεί ίσως μια πολύ μικρή νίκη. Το διατηρήσιμο πλεονέκτημα της χώρας θα είναι αν οποιοσδήποτε από εμάς, συνεχίζει να νιώθει την παρακίνηση από  το «ΓΙΑΤΙ» μέσα του.

Ο Αντώνης Τζωρτζακάκης είναι γενικός γραμματέας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων