Μαζικές εκδηλώσεις, {LF}οι τέλειες ευκαιρίες για τον ιό
Ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι περισσότερες {LF}μολύνσεις δεν πραγματοποιήθηκαν {LF}σε σουπερμάρκετ ή σε εστιατόρια, μα σε καρναβάλια, {LF}πάρτι, αγώνες και θρησκευτικές τελετές

Στις 15 Φεβρουαρίου, ένα χαρούμενο πλήθος με περούκες κλόουν και καπέλα αρλεκίνου συγκεντρώθηκε στο δημαρχείο του Γκάνετ, μιας μικρής πόλης στη δυτική Γερμανία, στα σύνορα με την Ολλανδία, για να γιορτάσουν την έναρξη της καρναβαλικής περιόδου. Μπύρα και κρασί έρρεαν άφθονα καθώς περίπου 350 ενήλικες λικνίζονταν στους ρυθμούς της μουσικής από μία μπάντα που έπαιζε ζωντανά, κάθονταν και ξανασηκώνονταν από τους παραδοσιακούς, μακριούς ξύλινους πάγκους, ανακατεύονταν με φίλους και συγγενείς. Η εκδήλωση διήρκεσε τέσσερις ολόκληρες ώρες. Τα έντεκα μέλη της καρναβαλικής επιτροπής με τις κόκκινες και λευκές στολές απηύθυναν ομιλίες για διάφορα τοπικά ζητήματα. Ο ιός που είχε ανιχνευτεί για πρώτη φορά σε γερμανικό έδαφος δύο εβδομάδες νωρίτερα, δεν ήταν ένα από αυτά. Ο κορωνοϊός είναι όμως πλέον ο μοναδικός λόγος για τον οποίο αυτή η καρναβαλική γιορτή στο Γκάνετ προσελκύει την προσοχή επιστημόνων από ολόκληρο τον κόσμο: επτά άνθρωποι που συμμετείχαν σε αυτή διαγνώσθηκαν αργότερα θετικοί. Ενας 47χρονος που συμμετείχε στο «ανδρικό μπαλέτο» του καρναβαλιού ήταν ο πρώτος άνθρωπος στη Γερμανία που εισήχθη στην εντατική με Covid-19.
Το Γκάνετ βρίσκεται στην περιφέρεια του Χάινσμπεργκ, που έχει πληθυσμό 42.000 κατοίκων και έχει έκτοτε καταγράψει 1.442 κρούσματα και 43 θανάτους, περισσότερους από οποιαδήποτε άλλη διοικητική περιφέρεια στη Γερμανία. Ο εθνικός Τύπος έχει αρχίσει να αναφέρεται σε αυτό ως «η Ουχάν της Γερμανίας». Εκατό ημέρες αφότου ένας κινεζικός κυβερνητικός ιστότοπος ανακοίνωσε την ανακάλυψη μίας «πνευμονίας αγνώστου αιτιολογίας», έχει γίνει πλέον σαφές ότι η δυναμική πίσω από την ταχεία εξάπλωση του ιού ανά τον κόσμο έχει βασιστεί σημαντικά σε ανάλογα «cluster effects» – ανάλογες επιδημικές εξάρσεις. Κάθε μία από τις χώρες που πλήγηκαν χειρότερα από την πανδημία έχει αναφέρει αντίστοιχες ιστορίες κοινωνικών, πολιτισμικών ή θρησκευτικών συναθροίσεων όπου πολλοί άνθρωποι πέρασαν πολλές ώρες πολύ κοντά -κρατώντας χέρια, ανταλλάσσοντας φιλιά, πίνοντας από το ίδιο ποτήρι… – με αποτέλεσμα να ανεβάσει κατόπιν ταχύτητα η εξάπλωση του ιού.
Τα après-ski πάρτι στο Ισγκλ, το χειμερινό θέρετρο των αυστριακών Αλπεων. Οι παραδοσιακοί εορτασμοί που συνοδεύουν τη Mardi Gras (κάτι σαν τη δική τους Τσικνοπέμπτη), στη Νέα Ορλεάνη, στις ΗΠΑ. Η πενθήμερη συνάντηση προσευχής σε μία ευαγγελική εκκλησία της Μυλούζης, στην ανατολική Γαλλία. Ενα μεγάλο πάρτι που έγινε στα μέσα Μαρτίου στην παραλία Μπόντι της Αυστραλίας. Ενας αγώνας ποδοσφαίρου του Champions League ανάμεσα στην Αταλάντα και τη Βαλένθια, στις 19 Φεβρουαρίου, στο Μιλάνο. Η συμμετοχή εκατοντάδων ανθρώπων στην κηδεία ενός 74χρονου που έδειχνε τότε να είχε πεθάνει από την εποχική γρίπη, στις 3 Μαρτίου, στο Λάμις, μία μικρή πόλη 13.000 κατοίκων στην Πούλια της Ιταλίας. Οπως σημειώνει ο Χέντρικ Στρέεκ, ένας ιολόγος από το πανεπιστήμιο της Βόννης η ομάδα του οποίου πέρασε την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιώντας την πρώτη «μελέτη περίπτωσης cluster» στο Χάινσμπεργκ, «οι περισσότερες μολύνσεις δεν πραγματοποιήθηκαν σε σουπερμάρκετ ή σε εστιατόρια». Στο Χάινσμπεργκ, η ομάδα των «ντετέκτιβ» του βρήκε ελάχιστα στοιχεία μετάδοσης του ιού μέσω επιφανειών – χερούλια πόρτας, έξυπνα τηλέφωνα ή άλλα αντικείμενα.
«Οι μαζικές εκδηλώσεις είναι μία τέλεια ευκαιρία για τον ιό, καθώς οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με άλλους που δεν γνωρίζουν καθόλου και έπειτα διασκορπίζονται», προσυπογράφει η Νίκι Πόπερ, μαθηματικός από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Η ομάδα της αναπτύσσει μία προσομοίωση που μπορεί να βοηθήσει τις κυβερνήσεις να προβλέψουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την εξέλιξη της πανδημίας αλλά και να σκεφτούν τι πρέπει να κάνουν ώστε να αποφευχθούν ανάλογα cluster effects όταν αρχίσουν να χαλαρώνουν τα ισχύοντα μέτρα κοινωνικής απομάκρυνσης.














