Η ατομική βόμβα της εκκλησίας της Μυλούζης
Μια «συνάντηση προσευχής» σε μια μικρή πόλη της Γαλλίας μπορεί να γίνει αντικείμενο μελέτης του πόσο γρήγορα μπορεί να εξαπλωθεί ο κορωνοϊός σε έναν διασυνδεδεμένο κόσμο
People walk in the pedestrian area during the outbreak of the coronavirus disease (COVID-19) in Mulhouse, France March 12, 2020. Picture taken March 12, 2020. REUTERS/Denis Balibouse (File: 2020-03-30T065652Z_760973402_RC26UF9EKGEB_RTRMADP_5_HEALTH-CORONAVIRUS-FRANCE-CHURCH.JPG )
Η «συνάντηση προσευχής» σε μια ευαγγελική εκκλησία της Μυλούζης, μιας μικρής πόλης στην Ανατολική Γαλλία, κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία, ήταν απλώς η τελευταία μιας μακράς σειράς αντίστοιχων ετήσιων συναθροίσεων. Η φετινή συνάντηση, ωστόσο, ήταν, όπως λέει ένας περιφερειακός αξιωματούχος της υγείας, «ένα είδος ατομικής βόμβας που εξερράγη στην πόλη στα τέλη Φεβρουαρίου χωρίς να το αντιληφθούμε». Κάποιος μεταξύ των 2.500 συγκεντρωμένων είχε τον νέο κορωνοϊό και αυτό πυροδότησε ένα από τα μεγαλύτερα περιφερειακά ξεσπάσματά του στην Ευρώπη, με τον ιό να εξαπλώνεται γρήγορα σε ολόκληρη τη Γαλλία και τα υπερπόντια εδάφη της.
Με περισσότερους από 4.500 θανάτους και καθημερινά ρεκόρ νέων θυμάτων, η Γαλλία έχει σήμερα τον τέταρτο υψηλότερο απολογισμό παγκοσμίως. Το σύστημα της υγείας της δοκιμάζεται επικίνδυνα, στο ανατολικό της κομμάτι καθώς και στην ευρύτερη περιοχή του Παρισιού τα νοσοκομεία έχουν ήδη ξεπεράσει το επίπεδο κορεσμού, καθημερινά γίνονται διακομιδές ασθενών, με ελικόπτερα και ειδικά διαμορφωμένες υπερταχείες, σε άλλες περιοχές της χώρας ή και σε άλλες χώρες, τη Γερμανία, την Ελβετία, την Αυστρία. Μόλις χθες άρχισε να αποκτά μορφή και η τραγωδία που εκτυλίσσεται στα EhPad, τους γαλλικούς οίκους ευγηρίας: συνολικά 570 θάνατοι, όπως ανακοινώθηκε, έχουν καταγραφεί στα EhPad του Γκραντ Εστ (πρώην Αλσατία – Καμπανία – Αρδέννες – Λωρραίνη) από την αρχή της επιδημίας του νέου κορωνοϊού. Οι Αρχές έχουν επιβάλει ήδη από τα μέσα Μαρτίου lockdown σε ολόκληρη τη Γαλλία – όταν όμως ξεκίνησε η πενθήμερη συνάντηση προσευχής στην ευαγγελική εκκλησία της Μυλούζης, αυτό που ο γάλλος υπουργός Υγείας Ολιβιέ Βεράν αποκάλεσε «το σημείο καμπής», ο κορωνοϊός θεωρούνταν ακόμα σε μεγάλο βαθμό ως ένα κινεζικό πρόβλημα.
Ηταν 17 Φεβρουαρίου, η Γαλλία είχε μόλις 12 επιβεβαιωμένα κρούσματα, κανένα από αυτά στην Αλσατία, όπου βρίσκεται η Μυλούζη. Και στην Ιταλία ακόμα δεν είχαν εντοπιστεί τα πρώτα σημάδια της επιδημίας που θα σάρωνε σύντομα τη Λομβαρδία και το Βένετο. Οι τοπικές Αρχές στην Αλσατία, λοιπόν, δεν έδωσαν μεγάλη σημασία στο γεγονός ότι εκατοντάδες άνθρωποι εκδήλωσαν ήπια, σαν της γρίπης, συμπτώματα τις ημέρες που ακολούθησαν τη συνάντηση προσευχής στην εκκλησία Christian Open Door. Το πρώτο κρούσμα COVID-19 στην περιφέρεια διαγνώσθηκε μόλις στις 29 Φεβρουαρίου: ήταν μια γυναίκα τα παιδιά της οποίας είχαν βρεθεί στην εκκλησία μαζί με τους γονείς της.
Δύο ημέρες αργότερα, ένας άνδρας που είχε παρευρεθεί στην προσευχή της Μυλούζης διαγνώσθηκε θετικός στη Νιμ, 628 χιλιόμετρα νοτιότερα. Τότε ήταν που άρχισαν να συνειδητοποιούν οι Αρχές τι συνέβαινε. Αλλά ήταν πλέον αργά. Κρούσματα που συνδέθηκαν με την εκκλησία της Μυλούζης εντοπίστηκαν σε περιοχές της Γαλλίας που δεν είχαν μέχρι τότε πληγεί – την Ορλεάνη, την Ντιζόν, την Μπεζανσόν, τη Μασόν… -, αλλά και στην Κορσική, ακόμα και στην Μπουρκίνα Φάσο. Μια νοσοκόμα από το Στρασβούργο που είχε συμμετάσχει στην προσευχή μόλυνε στη συνέχεια κάπου 250 άτομα, ανάμεσά τους δεκάδες συναδέλφους της. Η εκκλησία Christian Open Door έγινε, όπως επισημαίνει η «Washington Post», ένα «case study» του πόσο γρήγορα μπορεί να εξαπλωθεί ο κορωνοϊός σε έναν διασυνδεδεμένο κόσμο.














