ΚΩΣΤΑΣ ΝΤΕΛΕΖΟΣ

Δεν είναι ό,τι καλύτερο, σε αυτές τις μέρες της νέας «πανούκλας», να «αναχωρούν» οι καλύτεροί σου φίλοι, οι αγαπημένοι σου συνάδελφοι και να μην μπορείς να τους αποχαιρετίσεις. Στο προσωρινό διάστημα του «αυτο-εγκλεισμού» μας, δυστυχώς, αναχώρησαν για την αιωνιότητα δυο απ’ τις καλές μου φίλες και ξεχωριστές συναδέλφισσες, με τις οποίες διανύσαμε σχεδόν 30 χρόνια κοινής πορείας στον χώρο της δημοσιογραφίας. Συμπίπταμε στις αγωνίες μας όχι μόνο για το ρεπορτάζ, αλλά και για τα καθημερινά μας. Ακόμα κι όταν «χανόμασταν», αρκούσε ένα τηλεφώνημα να αναπληρώσουμε τα κενά. Δυστυχώς, τώρα, κανένα τηλεφώνημα δεν μπορεί να μεταφέρει τη θλίψη για την Ντίνα και τη Χαρά.