«Δικαίωση» Τσίπρα: κορωνοϊός, η … φυσική λύση για «βιώσιμο» Ασφαλιστικό!

Καθώς διαβάζω τις καθημερινές ανακοινώσεις για τον κορωνοϊό και ιδιαίτερα τα στοιχεία που δείχνουν ότι τα θύματα της πανδημίας είναι στη χώρα μας άτομα ηλικίας άνω των 70 ετών, θυμήθηκα την «προφητεία» του Αλέξη Τσίπρα για τη λύση του προβλήματος του ασφαλιστικού συστήματος με… φυσικό τρόπο! Θυμίζω, λοιπόν, ότι σε απάντησή του ως πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2018, σε ερώτηση δημοσιογράφου, ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι «η προσωπική διαφορά αφορά κάποια συγκεκριμένη μερίδα συνταξιούχων, οι οποίοι σήμερα είναι πάνω από 70 ετών οι περισσότεροι, και άρα η όποια περικοπή δαπανών δεν θα είναι μια μόνιμη περικοπή, θα σβήσει με το πέρασμα του χρόνου και δεν θα έχει καμία επίπτωση στη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος».

Αυτός ο «χρησμός» Τσίπρα για βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος έως το 2070 επιβεβαιώθηκε, για τον ίδιο λόγο, και από την αναλογιστική μελέτη που δόθηκε στη δημοσιότητα τον περασμένο Φεβρουάριο, η οποία, σε μια περίοδο έντασης του δημογραφικού προβλήματος και μακροχρόνιας τάσης γήρανσης του πληθυσμού της χώρας, προβλέπει σημαντική μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης ως ποσοστό του ΑΕΠ, από 15,6% του ΑΕΠ το 2018 εκτιμάται σε 11,9% του ΑΕΠ για το 2070.

Αυτή η «μαγική» διαπίστωση γίνεται όταν η ίδια αναλογιστική μελέτη προβλέπει ότι ο λόγος συνταξιούχων προς εισφέροντες βαίνει αυξανόμενος και από 0,54 το 2018 καταλήγει στο 0,62 το 2070, ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων αυξάνεται από 34,4 το 2018 σε 63,4 το 2050 και στη συνέχεια μειώνεται σε 58,4 το 2070, το προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση, για τους άνδρες αναμένεται να αυξηθεί από 79,0 το 2018 σε 86,3 το 2070 και για τις γυναίκες από 84,1 το 2018 σε 90,1 το 2070.

Αλλά, κι αν υποθέσουμε ότι θα μειωθεί η συνταξιοδοτική δαπάνη έστω εν μέρει και με… φυσικό τρόπο, το ερώτημα είναι πώς θα καλυφτεί έως το 2070, όταν δεν υπάρχει πια η υγιής ηλικιακή πυραμίδα που υπήρχε πριν από 70 χρόνια και που θα είναι πλήρως ανεστραμμένη το… κοντινό 2060 και όχι το 2070! Αναφέρω, συγκεκριμένα, ότι σύμφωνα με στοιχεία μελέτης του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), το 1950 οι νέοι έως 20 ετών ήταν τετραπλάσιοι από τους ηλικιωμένους άνω των 60, ενώ το 2060 οι άνω των 60 ετών θα είναι δυόμισι φορές περισσότεροι από τους νέους! Το 1950, καθένας κάτοικος άνω των 65 ετών αντιστοιχούσε σε 10 κατοίκους παραγωγικής ηλικίας, σήμερα αντιστοιχεί σε 3και το 2060 θα αντιστοιχεί σε μόλις 1,5 κάτοικο.

Δηλαδή, πώς σε έναν κόσμο που γερνάει όλο και λιγότεροι «νεότεροι» θα χρηματοδοτούν δαπάνες διαβίωσης των διαρκώς πολυπληθέστερων «ηλικιωμένων»;