Το χέρι στον Αστερίξ{CR}

Το μυαλό ήταν ο Γκοσινί. Αυτός έφτιαξε τους χαρακτήρες, αυτός συνέδεσε την ιστορία του ανυπότακτου χωριού των Γαλατών με την ιστορία αλλά, κυρίως, με την κλασική γραμματεία της Γαλλίας – και όχι μόνο. Αλλά ο Ουντερζό ήταν το απαραίτητο συμπλήρωμα, το άλλο μισό. Το χέρι.

Ο άνθρωπος που σχεδίασε τον κοντοστούπη Αστερίξ με το τετράγωνο μυαλό, τον χοντρούλη Οβελίξ που επεξεργάζεται την πέτρα για να φτιάξει ιερά μενίρ, τον σκύλο τους τον Ιντεφίξ, τους ανθρώπους του χωριού, τον Ιούλιο Καίσαρα, τους πειρατές, τους Ρωμαίους…

Χωρίς τη μορφή των ηρώων και των εχθρών τους, δύσκολα μπορεί να χτιστεί η ζωή τους, δύσκολα διαγράφονται οι χαρακτήρες τους, οι έξεις και οι αντιφάσεις τους.

Ο Ουντερζό ήταν ο στυλίστας, που κατάφερε να παντρέψει την παράδοση του «σκληρού ντεκουπάζ» των βελγικών κόμικς με την ελαφρότητα και την καρικατουριστική χάρη του Ντίσνεϊ. Ο άνθρωπος που έβαλε στο χαρτί και «κίνησε» τις μεγάλες εμπνεύσεις του συνεργάτη του. Μάλιστα μετά τον θάνατο του Γκοσινί, προσπάθησε να παραγάγει κι άλλες ιστορίες, επινοώντας κι άλλους ήρωες. Συντήρησε αλλά δεν ανανέωσε τη μυθολογία του Αστερίξ.

Ισως γιατί στα κόμιξ δύο είναι καλύτερα από έναν μόνο του. Αντίο Αλμπέρ Ουντερζό.