«Δημιούργησα δωμάτιο – γυμναστήριο!»

Η εξάπλωση του κορωνοϊού φρενάρει τον αθλητισμό, ο κατ’ οίκον περιορισμός είναι η κύρια οδηγία των ειδικών και φυσικά όλοι οφείλουμε να υπακούσουμε ευλαβικά σε αυτό. Αθλητές και αθλήτριες βιώνουν την ίδια πρωτόγνωρη κατάσταση και στέλνουν το μήνυμα για «υπομονή και ψυχραιμία».

Η κεντρική της ομάδας βόλεϊ του Ολυμπιακού, Τζίνα Λαμπρούση δεν αρκείται σε αυτό: «Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε. Αρκεί να ακούμε προσεκτικά τις οδηγίες των ειδικών και να προστατεύουμε τον εαυτό μας και τους άλλους».

Η παραμονή στο σπίτι δίνει την ευκαιρία για ενασχόληση με πράγματα που δεν μπορούσαμε να κάνουμε, απορροφημένοι στην καθημερινότητά μας.

Η Λαμπρούση προσπαθεί να δημιουργήσει τη δική της καθημερινότητα «μένοντας στο σπίτι» και παρακολουθώντας πάντα τις εξελίξεις που αφορούν τον Covid-19.

Αν δεν είχαν συμβεί όλα αυτά, τα κορίτσια του Ολυμπιακού θα είχαν στο μυαλό τους τον αγώνα με τη γαλλική Μπεζιέ για την ημιτελική φάση του Τσάλεντζ Καπ που είχε προγραμματιστεί για απόψε. Οπως είναι γνωστό όμως, όλες οι αγωνιστικές υποχρεώσεις στην Ευρώπη έχουν αναβληθεί επ’ αόριστον.

Ζωή… μισή

Πώς είναι η ζωή χωρίς βόλεϊ λοιπόν: «Πραγματικά περίεργη. Ας μην ξεχνάμε πως η μισή ζωή μας έχει να κάνει με αυτό. Η καθημερινότητά μας ήταν το βόλεϊ. Τώρα, μένουμε στο σπίτι, βιώνοντας όπως όλος ο κόσμος μία πολύ δύσκολη και πρωτόγνωρη κατάσταση. Το βλέπω στον εαυτό μου. Εχω αλλάξει πολλά πράγματα. Στο σπίτι, έχω δημιουργήσει ένα δωμάτιο-γυμναστήριο, ακολουθώντας το πρόγραμμα προπόνησης κατ’ οίκον, που μας έχουν δώσει από τον Ολυμπιακό. Δύο ώρες την ημέρα γυμνάζομαι. Οσο για βόλεϊ; Βλέπω αγώνες στο βίντεο. Μην το ξεχάσουμε…».

Προσθέτει δε για την καθημερινότητα μέσα στο σπίτι: «Μοναξιές. Ασχολούμαι βέβαια και με πράγματα εποικοδομητικά, που είχαν μπει τόσον καιρό σε δεύτερη μοίρα. Εχω μία ευκαιρία να δω και τις ομορφιές του σπιτιού. Να καθαρίσω κάθε γωνία προσεκτικά όπως επιβάλλεται, να παρακολουθήσω μία ταινία, να μαγειρέψω κάτι πιο… μπελαλίδικο. Καλά τα μακαρόνια και το κοτόπουλο, αλλά να μη φτιάξουμε και μία σάλτσα; Τόσες ώρες στο σπίτι θα μάθουμε να κάνουμε πολλά».

Καθημερινά υπάρχει φυσικά και η τηλεφωνική επικοινωνία με τις συναθλήτριές της. «Μιλάμε συνεχώς. Απλά πράγματα. Πώς είσαι; Τι έκανες σήμερα; Πώς πάει η καραντίνα; Εχουμε να βρεθούμε μαζί αρκετές ημέρες. Ας μην ξεχνάμε πως ήμασταν τόσες ώρες καθημερινά μαζί». Τους έστειλε μάλιστα κι ένα μήνυμα: «Μου λείπετε. Εχω τόσες ημέρες να δω τις φάτσες σας!».

Κάνουμε υπομονή λοιπόν: «Ναι, αυτό είναι απαραίτητο. Βέβαια ως λαός δεν φημιζόμαστε για την υπομονή μας, ωστόσο τώρα οφείλουμε να το κάνουμε. Ψυχραιμία, εφαρμόζουμε ευλαβικά τις οδηγίες και προστατεύουμε τον εαυτό μας και τους άλλους».