ΜΙΑ ΕΥΧΗ ΤΩΝ ΠΕΖΩΝ

Αύται αι μικραί τεχνηταί «νησίδες» που έχουν τοποθετηθεί σαν πόροι ποταμού ανάμεσα από τα πεζοδρόμια, δηλαδή επάνω εις τα καταστρώματα ωρισμένων κεντρικών οδών, αποδεικνύονται χρησιμώταται. Εχομεν συγκεκριμένως υπ΄όψιν μας δύο εξ΄αυτών, την μίαν εκεί που εκβάλλει η οδός Κοραή, εις την οδόν Σταδίου και την άλλην εις την οδόν Πανεπιστημίου. Και εις τα δύο αυτά σημεία, μολονότι η κίνησις των τροχοφόρων είναι σχεδόν πάντοτε πυκνή, οι πεζοί περνούν από το ένα πεζοδρόμιο εις το άλλο με την μεγαλειτέραν άνεσιν. Διότι έχουν την δυνατότητα να σταθμεύσουν δια μίαν στιγμήν επάνω εις τας μικράς «νησίδας» αι οποίαι ρυθμίζουν κατ΄αυτόν τον τρόπον όλην την κίνησιν, χωρίς κυνηγητά, μικροπανικούς και αγωνιώδεις στάσεις εις το μέσον του δρόμου. Νομίζωμεν ότι είναι προτιμότεορν να προκαλήται έστω μία στιγμιαία καθυστέρησις των αυτοκινήτων, παρά να διερωτώνται διαρκώς οι πεζοί, αν θα φθάσουν… ζωντανοί απέναντι.