Χαμένος εκπαιδευτικός χρόνος{CR}

Οπως λένε οι ειδικοί, τα σχολεία έπρεπε να κλείσουν. Τα παιδιά, που κατά κανόνα δεν νοσούν σοβαρά, είναι πολύ καλοί αγωγοί του ιού, τα ανοιχτά σχολεία θα ήταν χώροι εξάπλωσής του. Και στόχος είναι το αντίθετο, η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επιβράδυνσή του.

Τι θα κάνουν τα παιδιά τις (τουλάχιστον) 15 μέρες που τα σχολεία θα είναι κλειστά; Παραδίδονται στους γονείς τους, κόψτε τον λαιμό σας, τους λένε. Με τις εξαιρέσεις όσων ενδιαφέρονται, για τα υπόλοιπα παιδιά το διάστημα αυτό θα είναι αντιπαραγωγικό. Διότι η εκπαιδευτική διαδικασία στην Ελλάδα είναι συνυφασμένη με το σχολείο, και το συμπλήρωμα του σχολείου είναι το φροντιστήριο. Οτιδήποτε εκτός αυτού του διπόλου, θεωρείται χαμένος χρόνος. Και ποιος θα μπορούσε να τον κερδίσει;

Διαβάζω ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου επίσης έχουν κλείσει τα σχολεία, η διακοπή θεωρείται παραγωγικός εκπαιδευτικός χρόνος. Οι μαθητές θα συνεχίσουν μαθήματα ηλεκτρονικώς, θα κάνουν εργασίες, ασκήσεις ενώ δεν θα λείψει η επιτήρηση από τους δασκάλους τους.

Δεν είναι σωστό να διαγράφουμε συστήματα και προσπάθειες. Αλλά στην Ελλάδα σαν να ζούμε κολλημένοι στο παρελθόν. Η σχολική πράξη εκτός σχολείου μοιάζει αδύνατη – σαν να μην μπορούν να την υπηρετήσουν ούτε μαθητές ούτε εκπαιδευτικοί, ούτε το κράτος. Να μην μπορούν; Ή να μη θέλουν;