Από τον Μπέργκμαν {LF}στο «Game of Thrones»

O Μαξ φον Σίντοφ, ένας από τους στενότερους συνεργάτες του σκηνοθέτη Ινγκμαρ Μπέργκμαν σε ταινίες που πριν από πολλά χρόνια μετέτρεπαν τη χώρα τους τη Σουηδία σε τεράστια κινηματογραφική δύναμη, την κορυφαία της Ευρώπης, άφησε την τελευταία πνοή του σε ηλικία 90 ετών.

Γεννημένος στη Λουντ της Σουηδίας ο Καρλ Αντολφ φον Σίντοφ, γιος βαρόνης δασκάλας και (γερμανικής καταγωγής) καθηγητή εθνολογίας, υπήρξε πρωταγωνιστής του Μπέργκμαν σε ταινίες όπως «Η πηγή των παρθένων», «H Εβδομη Σφραγίδα», «Πίσω από τον σπασμένο καθρέφτη», «Το πάθος», «Η επαφή» και «Οι κοινωνούντες».

Ανήκε στο θαυμαστό εκείνο γκρουπ σουηδών καλλιτεχνών που υπό την αριστουργηματική μπαγκέτα του Μπέργκμαν, από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 και για πολλά χρόνια αργότερα, άλλαζε ριζικά τη φιλοσοφία των θεατών. Η εικόνα του στον ρόλο του Σταυροφόρου – ιππότη της «Εβδομης Σφραγίδας» που μονομαχεί στο σκάκι με τον Χάροντα είναι μια από τις πιο υποβλητικές στην Ιστορία της 7ης Τέχνης.

Σε μια προσπάθειά του να ξεφύγει από τη «σκιά» του Μπέργκμαν, ο Φον Σίντοφ έκανε διεθνή καριέρα και το όνομά του συνδέθηκε με τεράστιες επιτυχίες του αμερικανικού κινηματογράφου, από τον «Εξορκιστή» του Γουίλιαμ Φρίντκιν ως τις «Τρεις μέρες του Κόνδορα» του Σίντνεϊ Πόλακ. Συνεργάστηκε με όλους σχεδόν τους μεγάλους σκηνοθέτες του κινηματογράφου. Ανάμεσά τους ο  Γούντι Αλεν – «Η Χάνα και οι αδελφές της», ο Ντέιβιντ Λιντς – «Ντιούν», ο Τζον Χιούστον – «Η μεγάλη απόδραση των 11», ο Βιμ Βέντερς – «Μέχρι το τέλος του κόσμου» και ο Λαρς φον Τρίερ – «Europa».

Ομως η όρεξή του για δουλειά δεν σταματούσε ποτέ, μπορούσες να τον δεις ακόμα και σε ταινίες όπως «Γκοστμπάστερς», «Κόναν ο Βάρβαρος» ή το «Star Wars». Διόλου τυχαία η φιλμογραφία του Φον Σίντοφ ξεπερνά τις 160 εμφανίσεις σε κινηματογράφο και τηλεόραση. Στην τηλεόραση εξάλλου οφειλόταν  η τελευταία γεύση επιτυχίας του: συμμετείχε στην τρομερά επιτυχημένη σειρά «Game of Thrones».

«Νομίζω ότι κάπου στα βάθη της ψυχής μου νιώθω ακόμη αγάπη για τη Σουηδία», είχε πει το 2001 στο «ΒΗΜΑ» ο Φον Σίντοφ που προτιμούσε να αυτοαποκαλείται «διεθνής». «Ζω όμως πολύ ευτυχισμένα στο Παρίσι και ομολογώ ότι δεν θέλω να επιστρέψω στη Σουηδία» (στην συνέντευξη μάλιστα ήταν παρούσα μια κυρία που όπως αργότερα μαθαίνω, ήταν η Κατρίν Μπρελέ, η δεύτερη σύζυγός του). O Φον Σίντοφ απέκτησε τέσσερα παιδιά από τους δύο γάμους του (ο πρώτος ήταν με τη συμπατριώτισσά του Κριστίνα Ολιν).

Για τον ρόλο του σουηδού μετανάστη που προσπαθεί να επιβιώσει μαζί με τον γιο του στις αρχές του 20ού αιώνα στην ταινία «Πέλε ο κατακτητής», ο Φον Σίντοφ προτάθηκε για το Οσκαρ Α’ ρόλου. Μια ακόμα υποψηφιότητα στην κατηγορία του Β’ ρόλου ακολούθησε το 2011 για την ταινία «Εξαιρετικά δυνατά και απίστευτα κοντά» του Στίβεν Ντάλντρεϊ.

Τέλος, ένα άλλο μεγάλο βραβείο που κέρδισε ήταν το Πασινέτι καλύτερης ανδρικής ερμηνείας στο Φεστιβάλ Βενετίας για την ταινία του συμπατριώτη του Γιαν Τρόελ «Η πτήση του αετού» (1982).