«Δεν κάνεις καλή μουσική με συνταγές»

Τα πράγματα για τον ήρωα της ιστορίας μας ήταν κάπως προδιαγεγραμμένα. Ο πατέρας του έπαιζε πιάνο και ντραμς στην εκκλησία της γενέτειράς του (Κίνστον Βόρειας Καρολίνας), η μητέρα του τραγουδούσε ενώ ο αδερφός του ήταν μουσικός. Ο λόγος για τον σαξοφωνίστα Μασέο Πάρκερ, έναν ζωντανό θρύλο της τζαζ – φανκ, ο οποίος με το συγκρότημά του εμφανίζεται απόψε κι αύριο στο Gazarte. Από την ηλικία των 21 είχε την τύχη να συνεργαστεί τον Τζέιμς Μπράουν, πριν αυτονομηθεί (μουσικά). «Maceo, blow your horn!» του έλεγε ο Μπράουν, ενώ σε συνεντεύξεις του είχε δηλώσει ότι ο Μασέο αποτελούσε πηγή έμπνευσης. Από το 1990, είχε την ευκαιρία να αφιερωθεί στα προσωπικά του project και κυκλοφόρησε δύο επιτυχημένα solo άλμπουμ, το «Roots Revisited», που παρέμεινε για 10 εβδομάδες στην κορυφή των Jazz Charts και το εξαιρετικό «Mo’ Roots» το 1991. Κομβικό άλμπουμ για την πορεία του ήταν το «Life on Planet Groove». Δεν ήταν μόνο ότι τον απογείωσε, αλλά έβαλε τα θεμέλια για να χτίσει το φανκ, σόουλ, τζαζ βασίλειό του.

Αν και 77 ετών, στο άλμπουμ του «It’s all about love» (2018, Leorard Music) ακούγεται σαν έφηβος. Ο Μασέο Πάρκερ μίλησε στα «ΝΕΑ», με αφορμή τις δύο συναυλίες του. Η ιστορία του άρχισε κάπως έτσι: «Ως πρωτοετής στο A & T State University της Βόρειας Καρολίνας, μπήκα σε ένα συγκρότημα για να βγάλω λίγα χρήματα. Τον επόμενο χρόνο, ο αδελφός μου Μέλβιν, πρωτοετής στο ίδιο σχολείο, πήρε δουλειά σε τοπικό νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Ο Τζέιμς Μπράουν ήρθε στην πόλη, ολοκλήρωσε την παράστασή του και έτυχε να πάει στο κλαμπ όπου ο Μέλβιν και η ομάδα του έπαιζαν. Εντυπωσιάστηκε μαζί του και είπε στον ιδιοκτήτη ότι θα ήθελε να τον συναντήσει. Οπως και έγινε. Του είπε λοιπόν: “Οταν τελειώσεις με τις σπουδές σου και θέλεις να έρθεις μαζί μου, να το κάνεις”. Στη συνέχεια, ο Τζέιμς Μπράουν ήρθε ξανά στο Greensboro. Τον συναντήσαμε – εγώ στην αρχή δεν τον γνώρισα – και ο αδερφός μου πήρε την πρωτοβουλία να κάνει τις συστάσεις. Εμένα με ρώτησε αν ξέρω να παίζω βαρύτονο σαξόφωνο. Απάντησα “ναι” και τα βρήκαμε. Αυτό που θυμάμαι έντονα είναι ότι αναγνώρισε την ικανότητά μου να δημιουργήσω ένα προσωπικό ύφος και ήχο με το παίξιμό μου. Και ήμουν μαζί του σε πολλές ηχογραφήσεις. Εκείνη την εποχή δεν είχαμε μικρές συσκευές εγγραφής. Ο Τζέιμς, λοιπόν, είχε μια ιδέα: τρέχαμε στον πλησιέστερο ραδιοφωνικό σταθμό και ηχογραφούσαμε. Και κάπως έτσι καθώς γράφαμε το κομμάτι και προσπαθούσαμε να βάλουμε τις ιδέες μας σε μια σειρά μού έκανε νόημα στα ξαφνικά να παίξω με το σαξόφωνό μου. Ολοι έψαχναν να μάθουν ποιος είναι αυτός ο Μασέο, που τον ήθελε ο Τζέιμς Μπράουν». Για τον Πάρκερ, «δεν υπάρχει καμιά συνταγή για να κάνεις καλή μουσική. Μερικοί το πετυχαίνουν κάποιοι άλλοι όχι».

INFO

Gazarte, Βουτάδων 32 – 34, απόψε και αύριο στις 21.00