Από το «επαναστατικό ενιαίο» βαθμολόγιο {LF}του 1984 τώρα στο «ειδικό»!

Με διάταξη που ψηφίσθηκε στη Βουλή προβλέπεται κατάρτιση ειδικού συστήματος βαθμολογικής κατάταξης των θέσεων εργασίας της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ). Ετσι, όπως τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση, ανάλογα με τη θέση ευθύνης που θα έχει κάθε υπάλληλος, θα λαμβάνει και συγκεκριμένο βαθμό. Δηλαδή, διαφορετική βαθμολογία θα έχει, για παράδειγμα, η θέση του προϊσταμένου της ΦΑΕ Αθηνών, της μεγαλύτερης Εφορίας της χώρας, και μικρότερη βαθμολογία η θέση του διευθυντή μιας μικρότερης ΔΟΥ.

Ωστόσο, παραδόξως η ανακοίνωση της τροπολογίας αυτής, η οποία αιτιολογείται με πολλά επιχειρήματα για τη σκοπιμότητά της και την αποδοτική λειτουργία της ΑΑΔΕ, δεν αναφέρει και τις ανάλογες συνέπειες στο «ενιαίο» τάχα μισθολόγιο, το οποίο θεσμοθετήθηκε για πρώτη πριν από 36 χρόνια από τον τότε υπουργό Προεδρίας Απόστολο Λάζαρη και είχε χαρακτηριστεί από τον τότε αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Δημήτρη Τσοβόλα ως «επαναστατικό, διότι λειτουργεί, για πρώτη φορά, σε οικονομικές και θεσμικές θέσεις υπέρ του υπαλλήλου»! Υπενθυμίζω ότι τον Μάιο του 1984, ο τότε αρμόδιος υπουργός Προεδρίας Απόστολος Λάζαρης δήλωσε ότι με το πρώτο, τάχα, «ενιαίο μισθολόγιο – βαθμολόγιο» επιχειρούνταν να δημιουργηθεί μια ιεραρχική κατάσταση, η οποία, όπως τονιζόταν, θα βοηθούσε στην ελαστικότερη και ταχύτερη αντιμετώπιση των προβλημάτων της Δημόσιας Διοίκησης! Δηλαδή, τότε επιδιωκόταν το ίδιο που επιδιώκεται και σήμερα με το αντίθετό του, δηλαδή το «ειδικό» βαθμολόγιο!

Σημειώνεται ότι τότε αποχωρίστηκε το μισθολόγιο από το βαθμολόγιο, δηλαδή αποδεσμεύθηκε ο μισθός από τον βαθμό και έτσι, όπως είχε τονίσει τότε ο Δημήτρης Τσοβόλας, «εξομαλύνεται κάθε μισθολογική ανωμαλία και ελευθερώνεται η ενεργητικότητα του υπαλλήλου από την αντιπαραγωγική βαθμολογική εξάρτηση»!

Και το ερώτημα που αυθορμήτως προκύπτει είναι: Με την καθιέρωση του «ειδικού» βαθμολογίου θα εφαρμόζεται, παράλληλα, και στην περίπτωση της ΑΑΔΕ το «ενιαίο» τάχα μισθολόγιο (δεν ήταν ποτέ «ενιαίο» ούτε  το 1985, ούτε το 1988 και ούτε το 2013, όταν θεσμοθετήθηκαν νέα για την «άρση των αδικιών»); Διότι στην περίπτωση αυτή δεν θα λειτουργεί ούτε υπέρ του υπαλλήλου, όπως έλεγε ο Δημήτρης Τσοβόλας, ούτε υπέρ της Δημόσιας Διοίκησης και της παραγωγικότητας, όπως πίστευε ο Απόστολος Λάζαρης…

Θυμίζω ότι τότε ο Δημήτρης Τσοβόλας τόνιζε ότι «καθιερώνονται μισθολογικά κλιμάκια ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας των υπαλλήλων, αυτόματη μισθολογική δικαίωση όλων των υπαλλήλων και αξιοκρατική μισθολογική κατάταξη των υπαλλήλων ανάλογα με τα προσόντα τους (απολυτήριο λυκείου, ανώτερες σπουδές κ.λπ.), τα οποία, πέρα από αντιφατικά, είναι σε πλήρη αντίθεση και με αυτά που επιδιώκονται με το «ειδικό» βαθμολόγιο για την αξιοποίηση των ικανών και την αύξηση της παραγωγικότητας…