Οι ελπίδες αποτροπής μιας πανδημίας λιγοστεύουν με ταχείς ρυθμούς

Τον περασμένο Οκτώβριο, η Εκθεση του 2019 για την Ασφάλεια της Παγκόσμιας Υγείας εμπεριείχε μια ξεκάθαρη προειδοποίηση: «Η ασφάλεια της εθνικής υγείας είναι θεμελιωδώς αδύναμη σε ολόκληρο τον κόσμο. Καμία χώρα δεν είναι πλήρως προετοιμασμένη για επιδημίες ή πανδημίες και όλες οι χώρες έχουν σημαντικά κενά να καλύψουν». Μόλις δύο μήνες αργότερα, ένας νέος κορωνοϊός εμφανίστηκε στην Ουχάν της Κίνας – και σύντομα επιβεβαίωσε την ακρίβεια της εκτίμησης.

Τα πρωτοφανή μέτρα που έλαβε η Κίνα, μετά τα πολλαπλά αρχικά της λάθη, μοιάζει να έχουν επιβραδύνει την εξάπλωση του ιού εντός της χώρας. Η πυκνοκατοικημένη Ουχάν, όμως, είναι ένα σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο, έδρα του μεγαλύτερου αεροδρομίου της Κίνας. Αυτό σημαίνει ότι ο Covid-19 μπορεί και έχει εξαπλωθεί ταχέως ανά τον κόσμο, δοκιμάζοντας την ικανότητα όλο και περισσότερων χωρών να αντιμετωπίζουν τους κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Οι ελπίδες αποτροπής μιας πανδημίας λιγοστεύουν με ταχείς ρυθμούς.

Ολα αυτά έχουν σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις, καθώς οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού διαταράσσονται και οι υπηρεσίες παύουν. Η ξαφνική μείωση της παραγωγής και των υπηρεσιών προωθεί μια μετατόπιση των προτύπων κατανάλωσης και των επιχειρήσεων στην Κίνα προς το ηλεκτρονικό εμπόριο και την τηλεργασία – μια τάση που ενδεχομένως να αναπαραχθεί και σε άλλες πληγείσες χώρες καθώς ο ιός εξαπλώνεται.

Οι οικονομικές συνέπειες αυτής της μετατόπισης – συμπεριλαμβανομένων και αλλαγών στην κινεζική ζήτηση για ταξίδια, τουριστικές υπηρεσίες και είδη πολυτελείας – θα επηρεάσουν μελλοντικά ολόκληρο τον κόσμο. Η πιο σημαντική επίπτωση, όμως, της καραντίνας που επιβλήθηκε στην Κίνα σε έως και 700 εκατομμύρια ανθρώπους αφορά την κινεζική κοινωνική δυναμική.

Ενας πρωτοφανής αριθμός Κινέζων έχουν παγιδευτεί σε εσωτερικούς χώρους εδώ και περισσότερο από έναν μήνα, με άπλετο χρόνο να συλλογιστούν τις συνέπειες της ασθένειας για τη ζωή, την οικογένεια και την κοινωνία. Η κρίση του Covid-19 έχει κλονίσει την πίστη ότι η οικονομική ευημερία μπορεί να αποζημιώσει για την κοινωνική ευμάρεια. Ο θάνατος σε νοικοκυριά με ένα παιδί βάζει τέλος σε ολόκληρη τη γενεαλογική σειρά, κάτι πρωτοφανές στην κινεζική οικογενειακή ιστορία. Ως αποτέλεσμα, οι Κινέζοι πολίτες ενδεχομένως να επαναπροσανατολιστούν προς την υγεία, το σπίτι και την οικογένεια, έπειτα από χρόνια αυξανόμενων ταξιδιών και κατανάλωσης εκτός Διαδικτύου.

Ακόμα όμως και όταν ελεγχθεί ο ιός, ελλοχεύουν κλιμακούμενες γεωπολιτικές αντιπαλότητες, τεχνολογικές ρήξεις, η κλιματική αλλαγή και η πιθανότητα νέων πανδημιών. Πέρα λοιπόν από την αντιμετώπιση της σημερινής κρίσης, η κυβέρνηση της Κίνας πρέπει να εργαστεί προς την κατεύθυνση μακροπρόθεσμων μεταρρυθμίσεων στους τομείς της εκπαίδευσης, της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και του δικτύου κοινωνικής προστασίας.

Το ίδιο ισχύει για ολόκληρο τον κόσμο. Σε μια περίοδο πρωτοφανούς παγκόσμιας διασυνδεσιμότητας, οι μεγαλύτερες προκλήσεις μας είναι κοινές. Ολες οι χώρες πρέπει να βελτιώσουν τις άμυνες και την ανθεκτικότητά τους, ειδάλλως καμία δεν θα είναι ασφαλής.

Ο Αντριου Σενγκ είναι ερευνητής στο Asia Global Institute του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ. Ο Σιάο Τζενγκ είναι πρόεδρος του Institution for International Finance του Χονγκ Κονγκ