Αναζητώντας {LF}τη μεσαία τάξη

Στην αυριανή σύγκρουση Κυριάκου Μητσοτάκη και Αλέξη Τσίπρα στην Ολομέλεια της Βουλής με αφορμή το νέο Ασφαλιστικό επενδύει η Κουμουνδούρου. Λαμβάνοντας υπόψη τις δηλώσεις και τη ρητορική κορυφαίων στελεχών της αξιωματικής αντιπολίτευσης το τελευταίο διάστημα, είναι δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα σηκώσει τους τόνους, αναζητώντας ένα ακόμη πεδίο αντιπαράθεσης. Πολύ περισσότερο, όταν υπάρχει πια η γνώμη στην Κουμουνδούρου πως το Ασφαλιστικό των ημερών της δικής τους διακυβέρνησης ήταν η πρώτη αιτία λαϊκής αποδοκιμασίας και απώλειας της εμπιστοσύνης από την κοινωνική συμμαχία που είχε φέρει τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

Σύμφωνα με τους πολιτικούς αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τη μουρμούρα κορυφαίων στελεχών κυρίως απ’ τους 53+, το Ασφαλιστικό ήταν που τότε έπληξε τη μεσαία τάξη, η οποία με τη σειρά της αποδοκίμασε τον ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα λοιπόν, σε αναζήτηση νέου αφηγήματος, οι τόνοι είναι υψηλοί ενώ
απ’ την Κουμουνδούρου σηκώνουν το όλο βάρος της επίθεσης στην κυβέρνηση στελέχη όπως η πρώην υπουργός Εφη Αχτσιόγλου ή ο ανερχόμενος εργατολόγος Διονύσης Τεμπονέρας.

Η πρώην υπουργός Εργασίας μάλιστα, που πλέον καταγράφεται στη στενή προεδρική ομάδα, χαρακτήρισε χθες σε συνέντευξή της (Στο Κόκκινο) το νομοσχέδιο του Γιάννη Βρούτση «νομοσχέδιο ακραίας κοινωνικής μονομέρειας, ένα νομοσχέδιο κοινωνικά άδικο και ταξικά μονομερές, που ουσιαστικά προβαίνει σε βίαιη αναδιανομή εις βάρος των χαμηλών και μεσαίων συντάξεων, προκειμένου να δώσει πολύ μικρές αυξήσεις στα ανώτατα κλιμάκια».

Μάλιστα, συμπλήρωσε ότι το εν λόγω σχέδιο νόμου «μεταβαίνει σε ένα εξαιρετικά άδικο σύστημα, όπου όλοι οι ασφαλισμένοι – και οι επαγγελματίες ανεξαρτήτως του τι βγάζουν – θα πληρώνουν μια ελάχιστη εισφορά, που όμως θα είναι πολύ πιο μεγάλη από την ισχύουσα ελάχιστη που είχε θεσπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αρα, το κόστος θα το πληρώσουν οι μικροί και μεσαίοι επαγγελματίες, προκειμένου να γίνει πολύ μεγάλη έκπτωση σε ελάχιστους επαγγελματίες των ανώτατων εισοδημάτων. Αυτοί είναι οι δύο πυλώνες του νομοσχεδίου και αποτελούν τον ορισμό του άδικου συστήματος και του ταξικά μονομερούς συστήματος».

Η ΠΑΡΑΔΟΧΗ. Γενικά, το Ασφαλιστικό και η μεσαία τάξη παραμένουν μια ακανθώδης ιστορία για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Από το 2017 ήδη, ας πούμε, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος σε εκδήλωση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή είχε παραδεχθεί ότι η αύξηση των φορολογικών βαρών έπεσε στις πλάτες των μεσαίων εισοδημάτων. Επανήλθε ο ίδιος, τον Ιούνιο του 2019, όταν είχε δηλώσει ότι η μεσαία τάξη ζορίστηκε και θα χρειαζόταν στοχευμένη ελάφρυνση. Καθόλου τυχαία, η πονεμένη σχέση ΣΥΡΙΖΑ και μεσαίας τάξης επανήλθε εσχάτως στο κείμενο αποτίμησης του κυβερνητικού έργου που παρέδωσαν οι Δραγασάκης – Δρίτσας – Μπαλτάς (θα εμπλουτιστεί περαιτέρω και πάντως ψηφίστηκε από την ΚΕ του κόμματος).

Εδώ καταγράφεται η «ολιγωρία» του ΣΥΡΙΖΑ «ως προς το τι σημαίνει ειδικά για την Ελλάδα “μεσαία τάξη”, ποια υπήρξε διαχρονικά και ποια είναι σήμερα η θέση της στον κοινωνικό σχηματισμό, σε τι κατηγορίες διαιρείται αυτή, ποιες είναι οι ιδεολογικές ορίζουσες και ποιες οι προσδοκίες κάθε κατηγορίας».

Και η έκθεση συμπληρώνει αιχμηρά, αντανακλώντας και μια γενικευμένη άποψη στον ΣΥΡΙΖΑ: «Παράλληλα διαρρήξαμε εν μέρει τη συμμαχία με τα μεσαία στρώματα, μέσω της φορολογικής και ασφαλιστικής πολιτικής μας, γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσαμε να διατηρήσουμε την ταξική μεροληψία της πολιτικής μας γενικότερα».

Σήμερα, έχοντας επικαιροποιήσει τα επιχειρήματά τους, κομματικά στελέχη σημειώνουν ότι «τα στοιχεία, που η ίδια η κυβέρνηση καταθέτει, επιβεβαιώνουν αυτό που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εδώ και μήνες καταγγείλει: ότι με το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο η συντριπτική πλειονότητα των συνταξιούχων θα έχει απώλεια ετήσιου εισοδήματος και ότι η εικόνα περί γενικευμένων αυξήσεων που έχει δοθεί από την κυβέρνηση είναι πλασματική». Η επανασύνδεση όμως με τους μεσαίους δεν είναι αυτονόητη και εύκολη υπόθεση για την Κουμουνδούρου.