«Μια περιοχή 50.000 {LF}κατοίκων έχει πανικοβληθεί»{CR}

«…Υπάρχει φόβος, ο κόσμος έχει πανικοβληθεί». Οι πόλεις της Βόρειας Ιταλίας ζουν σε ένα σκηνικό βγαλμένο από ταινία. Σχολεία, πανεπιστήμια, κινηματογράφοι και θέατρα έχουν σταματήσει να λειτουργούν έπειτα από απόφαση των Αρχών. Ο περίφημος Ντουόμο, ο καθεδρικός ναός του Μιλάνου με τους 100.000 επισκέπτες την εβδομάδα, έχει σφραγίσει τις πόρτες του, η Σκάλα του Μιλάνου επίσης, τα αριστουργήματα της Πινακοθήκης Μπρέρα αναπαύονται στην ερημιά τους, καθώς όλα τα μουσεία της περιοχής έκλεισαν ακολουθώντας τις σχετικές εντολές. Οι χώροι μαζικής συγκέντρωσης ανθρώπων ερήμωσαν, το Καρναβάλι της Βενετίας ακυρώθηκε, η διάσημη μιλανέζικη Εβδομάδα Μόδας πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά κεκλεισμένων των θυρών. Η ζωή έχει πατήσει pause στην Ιταλία περιμένοντας τα νεότερα από το μέτωπο του κορωνοϊού. Ακόμα και ιδιωτικές επιχειρήσεις στροβιλίζονται στη δίνη της επιδημίας που έκανε δυναμική εμφάνιση στη χώρα με εκατοντάδες κρούσματα και νεκρούς μέσα σε λίγα 24ωρα: οι παμπ σε αρκετές πόλεις του Βορρά κλείνουν υποχρεωτικά στις έξι το απόγευμα σε μια προσπάθεια να περιοριστεί η έκθεση του κοινού σε ενδεχόμενη μόλυνση. Και μέσα σε όλα αυτά, άνθρωποι φοβισμένοι, κλεισμένοι στα σπίτια τους – εάν δεν έχουν σοβαρό λόγο να κυκλοφορούν εκτός – αναρωτιούνται, δυσπιστούν, αγωνιούν για το μέλλον… Οι μαρτυρίες Ελλήνων που ζουν στην Ιταλία είναι ενδεικτικές.
Μόνιμο θέμα συζήτησης στις καθημερινότητά τους είναι, όπως λένε, ο κορωνοϊός και οι εικόνες από το Λόντι, την περιοχή σε απόσταση 45 χιλιομέτρων από το Μιλάνο που έχει τεθεί σε καραντίνα. Εκεί καραμπινιέροι και άλλες δυνάμεις ασφαλείας περιπολούν επί 24ώρου βάσεως όντας έτοιμοι να επέμβουν σε περίπτωση που κάποιος επιχειρήσει δραματική έξοδο. Και οι «πολιορκημένοι» αδειάζουν τα ράφια των σουπερμάρκετ μη γνωρίζοντας για πόσο καιρό θα χρειαστεί να ζήσουν υπό αυτές τις συνθήκες…
«Ο κόσμος φοβάται. Και φοβάται επειδή είναι ένας ιός τον οποίο δεν γνωρίζουμε και ένας ιός για τον οποίο μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί θεραπεία» λέει η Σοφία Ζαφειροπούλου, γιατρός και πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας του Μιλάνου. «Στην πόλη μας έχουν τεθεί σε εφαρμογή τα μέτρα προστασίας του υπουργείου Υγείας. Στο πλαίσιο αυτό κλείσαμε κι εμείς το σχολείο της ελληνικής κοινότητας, όπου φοιτούν 55 παιδιά και περισσότεροι από 200 Ιταλοί οι οποίοι μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα. Ολα αυτά γίνονται προληπτικά διότι δεν ξέρουμε ποιος ήταν ο πρώτος ασθενής που μετέδωσε τον ιό. Είναι κλειστά τα πάντα, θέατρα, μουσεία, κινηματογράφοι, από την περασμένη Πέμπτη έχει κλείσει και η Chinatown της πόλης. Ο κόσμος κυρίως στην περιοχή όπου εντοπίστηκε ο ιός – μια περιοχή 50.000 κατοίκων – έχει πανικοβληθεί».

Αποκλεισμένοι από το νοσοκομείο

Παρόμοια εικόνα μεταφέρει στα «ΝΕΑ» από την Μπολόνια μία ακόμα Ελληνίδα που ζει στη Βόρεια Ιταλία. «Πλέον στην Μπολόνια δεν βρίσκουμε πουθενά μάσκες, έχει εξαφανιστεί από τα καταστήματα οτιδήποτε έχει να κάνει με αντισηψία χεριών, επιφανειών, προσώπου» λέει η Γιώτα Σταματοπούλου. «Προς το παρόν δεν μας έχουν πει να κλειστούμε στα σπίτια μας, όμως τα σχολεία έκλεισαν για τουλάχιστον μία εβδομάδα με απόφαση της Περιφέρειας. Το ίδιο έγινε και με το σχολείο της ελληνικής κοινότητας της Emilia Romagna στην οποία εργάζομαι. Φυσικά έχουν ακυρωθεί όλες οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις. Κάθε ποδοσφαιρικός ή άλλος αθλητικός αγώνας, οποιαδήποτε μαζική συγκέντρωση» συνεχίζει. «Είναι λίγο αντιφατικό, γιατί οι γονείς συνεχίζουν να πηγαίνουν στις δουλειές τους. Αρκετές όμως επιχειρήσεις, κυρίως μεγάλες, έχουν ζητήσει από τους εργαζομένους τους να παραμείνουν στο σπίτι και να δουλέψουν από εκεί, ενώ υπάρχουν και άλλες που ζήτησαν από εργαζομένους που είχαν επισκεφθεί πρόσφατα περιοχές στις οποίες εκδηλώθηκαν κρούσματα να μην παρουσιαστούν στη δουλειά μέχρι να είναι εξασφαλισμένο ότι δεν έχουν νοσήσει» συνεχίζει η κυρία Σταματοπούλου. «Βρισκόμαστε σε απόσταση περίπου μιάμισης ώρας από το κοντινότερο κρούσμα. Δεν μπορεί κανείς να πάει και κανείς να έρθει εκεί, απαγορεύεται κατηγορηματικά. Εχουμε μάλιστα ειδοποιηθεί ότι σε περίπτωση που εκδηλώσουμε συμπτώματα δεν θα πρέπει να πάμε ούτε στο νοσοκομείο αλλά να τηλεφωνήσουμε σε έναν ειδικό αριθμό».

Είμαστε σε επιφυλακή

Αλώβητος από την εξάπλωση του φόβου δεν μένει ούτε ο Νότος της χώρας. «Ζω στο Μπάρι, σε απόσταση περίπου 400 χιλιομέτρων από την περιοχή όπου έχουν ξεσπάσει τα κρούσματα, όμως κι εμείς βρισκόμαστε σε επιφυλακή» λέει στα «ΝΕΑ» η Δέσποινα Βαρθολομάτου, η οποία εργάζεται τα τελευταία επτά χρόνια στο δημόσιο Πανεπιστήμιο του Μπάρι. «Το θέμα συζητιέται πολύ. Οι Νοτιοϊταλοί μοιάζουν αρκετά με τους Ελληνες στις αντιδράσεις τους. Στη δουλειά αλλά και σε δημόσιους χώρους μόλις φταρνίζεται κάποιος αμέσως του λένε: “Μήπως έχεις τον κορωνοϊό;”» συνεχίζει η ίδια θέτοντας παράλληλα προβληματισμούς για το μέλλον. «Το Μπάρι είναι το μεγαλύτερο λιμάνι του Νότου. Η διακίνηση εμπορευμάτων εδώ είναι τεράστια. Τον επόμενο μήνα ανοίγει η απευθείας αεροπορική σύνδεση με την Ελλάδα. Είναι ένα ζήτημα αυτό. Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε η Ιταλία να κλείσει τα σύνορά της αλλά και να απαγορεύσει τις μετακινήσεις ανθρώπων από τον Βορρά της χώρας προς τα κάτω» καταλήγει.