Ξεπέρασαν τους 2.000 οι νεκροί

Τα κρούσματα του νέου κορωνοϊού στην Κίνα μοιάζει να μειώνονται: 1.749 νέα κρούσματα ανακοίνωσαν χθες οι Αρχές, ο χαμηλότερος αριθμός από την 29η Ιανουαρίου. Για πρώτη φορά μάλιστα ο αριθμός των ασθενών που έλαβαν εξιτήριο (1.824) ξεπέρασε αυτόν των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων. Ο συνολικός αριθμός των κρουσμάτων όμως έχει πια ξεπεράσει τις 74.000, ενώ ο αριθμός των νεκρών κατέγραψε νέα αύξηση, έπειτα από τέσσερις ημέρες υποχώρησης: οι κινεζικές αρχές ανακοίνωσαν χθες επιπλέον 136 θανάτους, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό στους 2.004. Ακόμα ένας θάνατος καταγράφηκε στο Χονγκ-Κονγκ και δύο θάνατοι καταγράφηκαν στο Ιράν – τα πρώτα κρούσματα του ιού στη συγκεκριμένη χώρα -, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των νεκρών εκτός της ηπειρωτικής Κίνας στους οκτώ. Και τα κρούσματα πάνω στο «Diamond Princess», το κρουαζιερόπλοιο που παραμένει σε καραντίνα από τις 3 Φεβρουαρίου στη Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας, δεν παύουν να αυξάνονται – παρότι ξεκίνησε χθες η αποβίβαση των «υγιών» επιβατών. Εντονη κριτική μάλιστα για τους χειρισμούς της δέχεται πλέον, εκτός από την Κίνα, και η Ιαπωνία.

Συνολικά 79 νέα κρούσματα του COVID-19 πάνω στο «Diamond Princess» ανακοίνωσαν χθες οι ιαπωνικές αρχές ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό τους στα 621, την ώρα που περίπου 500 επιβάτες εγκατέλειπαν οριστικά το πλοίο, μετά το πέρας της αρχικής, 14ήμερης καραντίνας, προκειμένου να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Πρόκειται για επιβάτες που δεν έχουν συμπτώματα, δεν έχουν διαγνωστεί θετικοί στον ιό και δεν είχαν επαφές με φορείς του ιού. Ακόμα 2.500 επιβάτες αναμένεται να αποβιβαστούν σήμερα και αύριο, όσοι όμως είχαν έρθει σε επαφή με κάποιον φορέα θα πρέπει να υπομείνουν ένα ακόμα 14ήμερο καραντίνας, ενώ το πλήρωμα θα τεθεί εκ νέου σε καραντίνα αφού αποβιβαστεί και ο τελευταίος επιβάτης. Σε καραντίνα έχουν θέσει και οι ΗΠΑ τους περίπου 300 αμερικανούς υπηκόους που απομάκρυναν από το «Diamond Princess» στις αρχές της εβδομάδας – αρκετές ακόμα χώρες είχαν διατυπώσει την ίδια πρόθεση.

Το κρουαζιερόπλοιο, που τέθηκε στις 3 Φεβρουαρίου σε καραντίνα με 3.711 επιβαίνοντες, μετατράπηκε στη διάρκεια των δύο εβδομάδων που μεσολάβησαν στη μεγαλύτερη εστία του COVID-19 εκτός της Κίνας, με τα περισσότερα από τα 900 και πλέον κρούσματα που έχουν καταγραφεί σε περίπου 30 άλλες χώρες και εδάφη. Εξού και η κριτική προς τις ιαπωνικές αρχές: ιάπωνας λοιμωξιολόγος που ανέβηκε εθελοντικά στο «Diamond Princess», αφού έδωσε μάχη για να λάβει άδεια από τις Αρχές, μίλησε για «χαώδη κατάσταση» πάνω στο πλοίο, όπου δεν υπήρχε καν «υπεύθυνος για τη διαχείρηση των λοιμώξεων». «Αυτό το πλοίο είναι τελείως ακατάλληλο για τον έλεγχο της εξάπλωσης των λοιμώξεων. Δεν υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στις πράσινες (μη μολυσμένες) και κόκκινες (εν δυνάμει μολυσμένες) ζώνες και το προσωπικό μπορεί να κυκλοφορεί από τη μία περιοχή στην άλλη, να τρώει, να τηλεφωνεί…» κατήγγειλε ο Κεντάρο Ιουάτα, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κόμπε. «Βρέθηκα στην Αφρική για την επιδημία του Εμπολα. Βρέθηκα σε άλλες χώρες για τη χολέρα, στην Κίνα το 2003 για τον SARS… Ποτέ δεν φοβήθηκα μήπως μολυνθώ κι εγώ. Αλλά στο εσωτερικό του “Diamond Princess” φοβήθηκα… διότι δεν υπήρχε κανένας τρόπος για να πει κανείς πού βρίσκεται ο ιός» πρόσθεσε. Φοβήθηκε μάλιστα τόσο που τέθηκε μόνος του σε καραντίνα 14 ημερών ώστε να μη μολύνει την οικογένειά του.

Το Πεκίνο απελαύνει δημοσιογράφους!

Διορία πέντε ημερών προκειμένου να εγκαταλείψουν τη χώρα έδωσε χθες η Κίνα σε τρεις δημοσιογράφους της «Wall Street Journal» σε αντίποινα για τον τίτλο του κύριου άρθρου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα στις 3 Φεβρουαρίου με θέμα τον Covid-19 και θεωρήθηκε «ρατσιστικός» από την κινεζική ηγεσία. Το κύριο άρθρο είχε γραφτεί από τον Ουόλτερ Ράσελ Μιντ, έναν καθηγητή του Bard College, ο οποίος εξέφραζε τις ανησυχίες του για τους κινδύνους που ενέχει η επιδημία για την κινεζική και την παγκόσμια οικονομία, στηλιτεύοντας παράλληλα τη βραδύτητα της αρχικής αντίδρασης των Αρχών. Ειδικότερα ο τίτλος του όμως – «Η Κίνα είναι ο πραγματικός ασθενής της Ασίας» – θεωρήθηκε «ρατσιστικός» καθώς παραπέμπει σε «περιφρονητικό όρο» που χρησιμοποιούνταν για την Κίνα στη Δύση στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα.