ΠΝΠ

Μια ΠΝΠ, σαν αυτή που ορίζει την επίταξη εκτάσεων και ακινήτων για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης σε πέντε νησιά, υποδηλώνει πάντα κυβερνητική αποφασιστικότητα. Τουλάχιστον για τους φίλα προσκείμενους – γιατί από τους πολιτικούς αντιπάλους μπορεί να διαβαστεί κι ως αυταρχική κίνηση. Στο ίδιο μοτίβο – διαφορετικής ανάγνωσης ανάλογα με την πλευρά του παρατηρητή – παραπέμπει και η περιγραφή των δομών που ο Πέτσας έκανε. Θα είναι, είπε, ελεγχόμενες. Θα έχουν εσωτερικό κανονισμό. Θα είναι κλειστές τα βράδια. Oσοι μένουν μέσα θα μπορούν να βγουν έξω με κάρτα για ορισμένο χρονικό διάστημα. Oπως και να ‘χει, όμως, δεν απαντήθηκε ευθέως ένα βασικό ερώτημα που θέτει η αντιπολίτευση: Πού θα βρεθούν τα κονδύλια, μιας και η Ευρώπη δεν χρηματοδοτεί κλειστού τύπου κέντρα κράτησης. Οι εξοικειωμένοι, ωστόσο, με την ανάλυση των κυβερνητικών εξαγγελιών σχετικά με το Προσφυγικό πρόσεξαν στην ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου μια γραμματική λεπτομέρεια με πολιτική ουσία, η οποία ενδέχεται να κρύβει την απάντηση στην επίμαχη αντιπολιτευτική ερώτηση.

Χρηματοδότηση

Ποια; Οι δομές χαρακτηρίζονται «ελεγχόμενες». Η χρήση του επιθετικού προσδιορισμού μόνο τυχαία δεν φαίνεται να είναι. Ελεγχόμενες σημαίνει ότι δεν θα είναι ερμητικά κλειστές στον έξω κόσμο, όπως ήταν στις μέρες της σαμαρικής της ακμής η Αμυγδαλέζα. Δεν θα είναι, επίσης, σαν τα προαναχωρησιακά κέντρα που λειτουργούν και σήμερα. Αλλά δεν θα είναι και όπως τα καμπς – στα οποία υποτίθεται ότι υπάρχει έλεγχος, αφού εφόσον κάποιος μετανάστης ή πρόσφυγας δεν εμφανιστεί εντός των πυλών τους για ένα χρονικό διάστημα ορισμένων ημερών χάνει τη θέση του εκεί, τα χρήματα που δικαιούται κτλ. Η επιλογή του συγκεκριμένου μοντέλου από την κυβέρνηση για τις δομές που θα χτίσει – που βρίσκεται μεταξύ κέντρου κράτησης και προσφυγικού καταυλισμού –  ίσως υπονοεί ότι τελικά οι εταίροι έχουν αποφασίσει να βοηθήσουν την Ελλάδα οικονομικά στην κατασκευή τους. Οχι διαμέσου διεθνών οργανισμών ή ΜΚΟ, αλλά μέσω κάποιου από τα ευρωπαϊκά ταμεία – εκείνο της Εσωτερικής Ασφάλειας-Εξωτερικών Συνόρων, φέρ’ ειπείν. Οι γνώστες του θέματος άλλωστε υπενθυμίζουν πως «κι η Αμυγδαλέζα με λεφτά της Κομισιόν είχε φτιαχτεί».