Αλήθειες

Επειδή ακούω διάφορους άσχετους να τσακώνονται για τη Χάγη θα τους απογοητεύσω: κακώς τσακώνονται.

Διότι αν είχαν ελάχιστο μυαλουδάκι στο κεφαλάκι θα καταλάβαιναν τρία πολύ απλά πράγματα.

Πρώτον, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να πάει στη Χάγη για τα πράγματα που θέλει η Τουρκία.

Δεύτερον, ότι η Τουρκία δεν μπορεί να πάει στη Χάγη μόνο για τα πράγματα που θέλει η Ελλάδα.

Τρίτον, ότι ο Μητσοτάκης δεν είναι Τσίπρας να διαλύσει τη χώρα για να κάνει τον διεθνή σελέμπριτι. Αλλά ακόμη κι αν ήταν Τσίπρας, το πάθημα του Τσίπρα με τις Πρέσπες πρέπει να του έχει γίνει μάθημα.

Με άλλα λόγια όσο ισχύουν αυτά τα τρία δεδομένα δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συμβιβασμού. Αν αποφασίσει να αυτοκτονήσει ο Μητσοτάκης, τότε δεν λέγεται συμβιβασμός. Λέγεται αυτοκτονία.

Από εκεί και πέρα έχω μια απορία. Υπάρχει κανείς σοβαρός άνθρωπος που θεωρεί ότι σήμερα δεν ισχύουν αυτά τα δεδομένα; Που θεωρεί ότι έχουμε παρεξηγήσει τις διαθέσεις της Τουρκίας; Που πιστεύει πως η καλή διάθεση είναι μέσο παράκαμψης της πραγματικότητας;

Διότι τα υπόλοιπα είναι κουβέντα να γίνεται. Κανείς δεν είπε να κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία, ούτε φυσικά να ζωστούμε τα φισεκλίκια, αλλά η θεωρία του Τραμπ «βρείτε τα!» μπορεί να φυτρώσει μόνο στο απλοϊκό μυαλό του Τραμπ.

Δεν έχουμε χάσει κάτι για να το βρούμε. Απλώς η Τουρκία κάνει την πολιτική της και η πολιτική της Τουρκίας είναι κάθετα αντίθετη με την πολιτική της Ελλάδας. Τι να βρούμε;

Ακόμη περισσότερο που εξ όσων γνωρίζω η Ελλάδα είναι ανεξάρτητη χώρα και δεν χρειάζεται την άδεια κανενός αν θέλει να φτιάξει αγωγό στην Ανατολική Μεσόγειο, να κάνει παρέα με τον Χαφτάρ στη Λιβύη ή να στείλει ψαράδες στο Κονγκό που δεν έχει θάλασσα.

Η θεωρία ότι η ανεξαρτησία της Ελλάδας εξαντλείται εκεί που αρχίζει η ενόχληση της Τουρκίας είναι μια βαθιά προσβλητική και μειωτική αντίληψη που διακρίνει (δυστυχώς) διαφόρους ανεγκέφαλους συμπολίτες μας.

Είναι οι ίδιοι που άνοιξαν τον δρόμο για τις Πρέσπες. Ή που μιλούν για συμβιβασμό εννοώντας κυρίως να συμβιβαστούμε εμείς διότι οι άλλοι δεν δείχνουν καμία τέτοια διάθεση.

Που είναι έτοιμοι να συζητήσουν «τι θα δώσουμε» χωρίς να προκύπτει από πουθενά τι θα πάρουμε.

Δεν ξέρω τι λένε «οι αλήθειες των άλλων» (που έγραφε χθες ο Ιωακειμίδης…) αλλά οι αλήθειες που ξέρω εγώ δεν προβλέπουν πουθενά να συμβιβαστούμε μόνοι μας και εις βάρος του εαυτού μας!