Μετάλλαξη

Ο Αλέξης Τσίπρας ξαναβγαίνει, λέει, στον δρόμο. Κατεβαίνει αύριο στον Πύργο για να μιλήσει σε ανοιχτή συγκέντρωση. Το isyriza.gr αναβαθμίζεται αφού όσοι έχουν γραφτεί μέλη κάθε Παρασκευή λαμβάνουν πλέον στο μέιλ τους newsletter. Ολα αυτά, υποστηρίζουν οι συμπαθούντες τον χώρο, αποδεικνύουν ότι το κόμμα συζητά για την ουσιαστική κι όχι απλά την ονομαστική μετάλλαξή του σε «ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία». Οι κακές αριστερές γλώσσες, βέβαια, επιμένουν πως η σύγκρουση μεταξύ προεδρικών και όσων αυτοσυστήνονται ως θεματοφύλακες της αριστερής κληρονομιάς, των 53+ δηλαδή, διεξάγεται. Επομένως, παρά τη ρητορική περί εξωστρέφειας βρίσκονται ακόμη σε φάση εσωστρέφειας. Οι μεν ζητούν άνοιγμα προς τα κεντροαριστερά, οι δε επικαλούνται διαρκώς την αριστερή τους συνείδηση που δεν πρέπει να αλλοιωθεί. Σύμφωνα με έναν εκτός κόμματος παρατηρητή η απάντηση στο δίλημμα των συριζαίων έχει ήδη δοθεί από το εκλογικό σώμα. Για την ακρίβεια, δόθηκε από το 31,5% στην εθνική κάλπη. Οι ψηφοφόροι επιθυμούν ένα κόμμα εξουσίας στραμμένο στο Κέντρο, όχι μια ριζοσπαστική σέχτα.

Αναφορές

Το επιχείρημα στηρίζει και μια ανάλυση για την πολιτική ανθρωπογεωγραφία των εκλογέων του. Στις ευρωεκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε γύρω στους 600.000 ψηφοφόρους. Ενα μήνα μετά, στις εθνικές, γύρισαν περίπου 450.000. Τους μισούς τους πήρε από τα λοιπά κόμματα και τους άλλους από ΝΔ, ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ και ΜέΡΑ25. Μεταξύ μας, όμως, το πρόβλημα δεν είναι η διαμάχη για την ταυτότητα του νέου ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε η απόσταση ανάμεσα στον – για να το πούμε με ένα συριζαϊκό κλισέ – κοινωνικό και τον κομματικό ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πως ακόμη κι εκείνοι που εμφανίζονται ως υπέρμαχοι της κεντροαριστερής στροφής έχουν αναφορές μόνο από τη βιβλιογραφία της κομμουνιστικής ορθοδοξίας. Και δεν είναι μόνο ο Δραγασάκης που φαντασιώνονται ότι ήρθε αντιμέτωπος με τις αντιφάσεις του Λένιν. Ρώτησαν, π.χ., τον Τσίπρα αν σκέφτηκε να πάει σε εκλογές μετά το δημοψήφισμα και τη συμφωνία με τους Ευρωπαίους, κι εκείνος απάντησε «μα αυτό θα ήταν η δεύτερη Βάρκιζα και όχι ο συμβιβασμός με τους εταίρους». Με δυο λόγια, το πρόβλημα είναι πως κανείς τους δεν μπορεί να επανεφεύρει τον πολιτικό του εαυτό.