Ενας Greek Freak στο Παρίσι!

Το μιούζικαλ «Αn American in Paris», που γυρίστηκε το 1951 με πρωταγωνιστή τον Τζιν Κέλι, αποκόμισε έξι βραβεία Οσκαρ και μάλιστα κατατρόπωσε δυο από τις καλύτερες ταινίες στην ιστορία του παγκοσμίου κινηματογράφου, το «Λεωφορείον ο Πόθος» και το «Μια θέση στον ήλιο»…

Εξήντα εννέα χρόνια αργότερα οι Αμερικανοί επιστρέφουν στο Παρίσι για μια φαντασμαγορική παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί ένας Ελληνας και μάλιστα όχι όποιος κι όποιος…

Λέγεται Γιάννης Αντετοκούνμπο και έχει τόσα ταλέντα που θα έκανε ακόμη και τον πολυπράγμονα Τζιν Κέλι να σκάσει από τη ζήλεια του!

Μετανιώνει ο… Τζόρνταν

Εκτός από τον συχωρεμένο χορευτή, ηθοποιό, τραγουδιστή και homo universalis της τέχνης, θα σκάει από τη ζήλεια του και ο… Μάικλ Τζόρνταν που θα βλέπει τον Γιάννη να επιδίδεται στις δικές του μοναδικές χορογραφίες και θα αναθεματίζει την ώρα και τη στιγμή που έμπλεξε με τους Χόρνετς και όχι με τους Μπακς!

Για τα χρυσά αγαλματίδια του Αντετοκούνμπο δεν το συζητώ: πέρυσι πήρε δυο από δαύτα και – ο Θεός να τον έχει καλά και να του δίνει δύναμη – επιφυλάσσεται διά τα περαιτέρω στις επόμενες ταινίες του…

Στο ευλογημένο για το ελληνικό μπάσκετ γήπεδο του Μπερσί (όπου στις 11 Απριλίου του 1996 ο Παναθηναϊκός στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης και στις 18 Οκτωβρίου του 1997 ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε τους Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν) απόψε (22.00) παίρνει σειρά ο Greek Freak…

Στον πρώτο αγώνα (όχι επίδειξης, αλλά) της κανονικής περιόδου του ΝΒΑ, επί γαλλικού εδάφους, οι Μπακς αντιμετωπίζουν τους Χόρνετς και όλοι οι προβολείς είναι στραμμένοι στο παιδί από τα Σεπόλια! «Είναι ένας παίκτης βγαλμένος από την… κόλαση, αυτό το ξέρουμε όλοι, μάλιστα επειδή γύρισε στην Ευρώπη θα βρίσκεται σε υπερδιέγερση» υποκλίθηκε στο μεγαλείο του Γιάννη ο Τέρι Ροζίερ, ο οποίος έστειλε κιόλας τα θερμά και πολύ αγαπησιάρικα χαιρετίσματά του στον Ρικ Πιτίνο που υπήρξε ο προπονητής και μέντοράς του επί δυο χρόνια στο πανεπιστήμιο του Λούιβιλ. «Πώς τον σταματάς;» αναρωτήθηκε γελώντας ο Νικολά Μπατούμ και αποκρίθηκε μόνος του: «Εδώ και δυο χρόνια δεν υπάρχει απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Ελπίζουμε να μη βρεθεί σε μεγάλη βραδιά, αυτό είναι όλο. Είναι ένας γνήσιος μπασκετμπολίστας που με τον τρόπο με τον οποίο παίζει επέφερε επανάσταση στο μπάσκετ. Από τη στιγμή μάλιστα που βελτιώνει το σουτ του, μετατρέπεται σε μια ασταμάτητη μηχανή. Για εμένα, είναι ο αδιαμφισβήτητος MVP και της φετινής σεζόν» κατέληξε σε αυτή την εγκωμιαστική αναφορά του ο 32χρονος γάλλος φόργουορντ, ο οποίος σχεδόν κάθε καλοκαίρι έρχεται για διακοπές στην Κρήτη και θεωρεί την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα του… Το λέει και το εννοεί, δεν πουλάει παραμύθι, χώρια που θα έπρεπε να ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης Αμαλιάδας, καθότι εκεί στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης το 2004 με την Εθνική Παίδων και το 2006 με εκείνη των Εφήβων! Ο Γιάννης δεν αξιώθηκε να ανέβει ακόμη σε έναν θρόνο: ούτε με τις εθνικές ομάδες, ούτε με τους Μπακς, ούτε καν ο δόλιος με τον Φιλαθλητικό Ζωγράφου! Αμ το άλλο; Εάν ο φόργουορντ των Χόρνετς θεωρεί την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα του, ο Αντετοκούνμπο δεν τρέφει τα ίδια αισθήματα για την πατρίδα του Μπατούμ και ο λόγος είναι απλός: ο χαμένος προημιτελικός του Ευρωμπάσκετ στις 15 Σεπτεμβρίου του 2015 κόντρα στην Ισπανία (71-73) στη Λιλ, όπου μάλιστα κάποιος τον μούντζωσε με αποτέλεσμα να κάνει δυο φορές βήματα στα τελευταία κρίσιμα λεπτά…

Οκτώ μήνες νωρίτερα ο Γιάννης είχε παίξει με τους Μπακς στο Λονδίνο, κόντρα στους Νικς και πέντε χρόνια αργότερα επιστρέφει στην Ευρώπη για έναν αγώνα: επιστρέφει όντας όχι ένας πολλά υποσχόμενος δευτεροετής του ΝΒΑ, αλλά ως ένας κυρίαρχος σουπερστάρ!

«Εγώ είμαι ο ίδιος»

«Πριν από τρία χρόνια είχα έρθει στο Παρίσι για διακοπές με τη Μαράια και τότε μπορούσα να κυκλοφορώ κανονικά στους δρόμους, χωρίς να με αναγνωρίζει κανένας. Τώρα όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο διαφορετικά από τότε» παραδέχθηκε χθες, ευρισκόμενος πλέον στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής.

«Η ατμόσφαιρα έχει αλλάξει, αλλά εγώ παραμένω ο ίδιος» σχολιάζει την ώρα που ανυπομονεί να κρατήσει στην αγκαλιά του το πρώτο παιδί του. «Πρώτα ο Θεός, ο μπόμπιρας θα έρθει σε τέσσερις έως έξι εβδομάδες από τώρα, αλλά χαϊδεύοντας την κοιλιά της Μαράια νιώθω τις κλωτσιές του! Είναι πολύ ζωηρός και βιάζεται να βγει στον κόσμο»!

Ο ίδιος (ο μπαμπάς του μπόμπιρα) δεν βιάζεται. Κάθε πράγμα στον καιρό του και τα πλέι οφ από τα μέσα Απριλίου και πέρα. «Ολα για κάποιον λόγο συμβαίνουν» το φιλοσοφεί. «Πέρυσι δεν καταφέραμε να φτάσουμε στους τελικούς του ΝΒΑ και δεν θα ξεχάσω μια εικόνα στη λήξη του έκτου αγώνα με τους Ράπτορς, όταν είδα τον Λέοναρντ και τον Λάουρι να σηκώνουν το τρόπαιο. Θύμωσα τότε, σκύλιασα, αλλά δεν ήρθε και η συντέλεια του κόσμου. Πήραμε το μάθημά μας και γίναμε σοφότεροι ώστε να διαχειριστούμε καλύτερα τις απαιτήσεις τέτοιων αγώνων».