Μύλος… με πάρκο στην Πάτρα

Στις δικαστικές αίθουσες θα μεταφερθεί τις επόμενες ημέρες μια από τις πιο τραγελαφικές ιστορίες γραφειοκρατίας που έχουν διαδραματιστεί στη χώρα τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για το θέμα του Κόκκινου Μύλου, μια υπόθεση που έχει ξεσηκώσει τους κατοίκους της Πάτρας, καθώς η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου ζητεί επιμόνως να ξηλωθεί ένα πάρκο 15 στρεμμάτων που φτιάχτηκε στη θέση ενός… σκουπιδότοπου.                                                                                                                                   Ολα ξεκίνησαν πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, όταν ο Δήμος Πατρέων αποφάσισε να μετατρέψει μια υποβαθμισμένη παραλιακή έκταση στην θέση Κόκκινος Μύλος σε πάρκο. «Πρόκειται για ένα μεγάλο τμήμα της παραλίας το οποίο είχε μπαζοποιηθεί πριν από πολλά χρόνια, ενίοτε φιλοξενούσε παράνομες δραστηριότητες, όπως διακίνηση ναρκωτικών, ενώ παλαιότερα διοργανωνόταν εκεί και μια εμποροπανήγυρη»,λέει στα «ΝΕΑ» ο αντιδήμαρχος Εργων της Πάτρας Χρήστος Κορδάς.

Με άδεια. Λαμβάνοντας άδεια από την Κτηματική Υπηρεσία, ο δήμος προχώρησε με δικά του έξοδα στη διαμόρφωση του χώρου. Το σημείο φωτίστηκε, φυτεύτηκαν γκαζόν και θάμνοι, τοποθετήθηκαν παγκάκια και μια παιδική χαρά, ενώ δρομολογήθηκε η επαναλειτουργία ενός εγκαταλελειμμένου γηπέδου μπάσκετ.                                                                                                                                            Οι κάτοικοι υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό το πάρκο που αναβάθμισε την περιοχή τους, όμως η Κτηματική Υπηρεσία φάνηκε να έχει άλλη άποψη. Θεωρώντας παράνομες εγκαταστάσεις τις κολόνες ηλεκτροφωτισμού, το αυτόματο σύστημα ποτίσματος, ακόμη και τις παλαιότερες… εγκαταστάσεις αποχέτευσης, αξίωσε εγγράφως την αποξήλωσή τους, εκδίδοντας μάλιστα πρωτόκολλα κατεδάφισης.

Σύμφωνα με τη Δημοτική Αρχή, τα έγγραφα που έλαβε χαρακτήριζαν ως παράνομες εγκαταστάσεις το χώμα που έπεσε για να φυτευτεί το γκαζόν, αλλά και τα κινούμενα κομμάτια μπετόν που τοποθετήθηκαν προσωρινά για να προστατευτούν τα μικρά φυτά από το κύμα, ενώ ανέφερε ότι διενεργούνταν ήδη προκαταρκτική εξέταση ζητώντας ονόματα εμπλεκομένων. Παρ’ όλ΄αυτά, ο δήμος δεν έκανε πίσω, αλλά προχώρησε καταθέτοντας έφεση κατά της απόφασης της Κτηματικής Υπηρεσίας. Πλέον οι αντίδικοι καλούνται να δώσουν το «παρών» στο δικαστήριο στις 12 Φεβρουαρίου για την εκδίκαση της υπόθεσης.
«Οταν μας κοινοποιήθηκαν τα πρωτόκολλα κατεδάφισης, εξηγήσαμε ως δήμος ότι σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητούμε το ιδιοκτησιακό καθεστώς του χώρου, ο οποίος ανήκει στην Κτηματική Υπηρεσία, ούτε καταργούμε τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του, αντιθέτως τον ενισχύουμε. Ηταν ένας μπαζότοπος σε μια υποβαθμισμένη περιοχή, σκεφτείτε ότι δεν υπάρχει άλλη πλατεία εκεί για να κάθεται ο κόσμος, και η δημιουργία του πάρκου έχει πραγματικά ανακουφίσει τη γειτονιά» λέει ο Χρήστος Κορδάς. «Πλέον το σημείο είναι χώρος ανάσας για τους κατοίκους, ενώ εμείς πληρώνουμε το ρεύμα, πληρώνουμε το νερό, δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε το σκεπτικό της Υπηρεσίας. Στην Πάτρα η κοινή γνώμη είναι αναστατωμένη. Δεν υπάρχει κάτοικος που να μην είναι μαζί μας. Υπερασπίζονται όχι τη Δημοτική Αρχή, αλλά το αυτονόητο» συνεχίζει ο αντιδήμαρχος.
Υπενθυμίζεται ότι η διοίκηση του Δήμου Πάτρας είχε ξαναβρεθεί στα δικαστήρια τον Απρίλιο του 2019 ως κατηγορούμενη για τη δημιουργία του Νότιου Πάρκου της πόλης και είχε τελικά αθωωθεί.

Κατεδάφιση δρόμων. Τα τραγελαφικά, όμως, στην Πάτρα δεν σταματούν εδώ. Πριν από λίγο καιρό και ύστερα από εργασίες επισκευών στο παραλιακό οδικό δίκτυο της πόλης, ο δήμος έλαβε και πάλι έγγραφο από την Κτηματική Υπηρεσία, η οποία ζητούσε την κατεδάφιση δρόμων που χαράχτηκαν πριν από 50 ή και 100 χρόνια, καθώς τμήματά τους κάλυπταν τον αιγιαλό. «Μιλάμε για δρόμους από τους οποίους περνάνε το ρεύμα, το νερό, η αποχέτευση των σπιτιών όλες αυτές τις δεκαετίες» λέει ο αντιδήμαρχος. «Εχουμε πρόβλημα με αυτό το θέμα στην Πάτρα. Εχουμε ένα παραλιακό μέτωπο μεγαλύτερο των 30 χιλιομέτρων, με οδικό δίκτυο το οποίο σε κάποια σημεία είναι ζώνη παραλίας ή ζώνη αιγιαλού, οι δρόμοι υποσκάπτονται από το κύμα και όταν πάμε να τους φτιάξουμε και να άρουμε την επικινδυνότητά τους κινδυνεύουμε ανά πάσα στιγμή να βρεθούμε κατηγορούμενοι».