Η επιλογή μιας μη επιλογής

Νοέμβριος του 2017: οι εκλογές για την ηγεσία της Κεντροαριστεράς θυμίζουν λίγο τις προκριματικές διαδικασίες των ΗΠΑ – ο καθένας έφερνε κάτι διαφορετικό στο τραπέζι. Τι θα συνέβαινε αν η σύσκεψη αυτής της εφημερίδας ανακοίνωνε, ύστερα από ψηφοφορία, ότι υποστηρίζει τον τάδε ή τον δείνα υποψήφιο; Πριν από λίγα εικοσιτετράωρα οι «New York Times» ανακοίνωσαν πως στηρίζουν για το χρίσμα των Δημοκρατικών την Ελίζαμπεθ Γουόρεν και την Εϊμι Κλόμπουκαρ. Η είδηση δεν είναι ότι μια από τις μεγαλύτερες αμερικανικές εφημερίδες δήλωσε δημόσια την προτίμησή της. Οι περισσότερες, άλλωστε, λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο, χωρίς να φοβούνται τις κακές γλώσσες περί υποκειμενικότητας. Οχι, στην Αμερική η απόφαση συζητείται γιατί οι «τυχερές» είναι δύο πολύ διαφορετικές γυναίκες.

Οι «NYT» αναγνώρισαν το δίλημμα της εποχής και το πέταξαν στα μούτρα των αναγνωστών τους. Με ποιον τρόπο αντιμετωπίζονται κάθε λογής συντηρητικοί το 2020; Απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ ή στον Μπόρις Τζόνσον, οι επιλογές είναι δύο: ένας αριστερός καθρέφτης, μια επιθετική αναμόρφωση του συστήματος που τους έφερε στην εξουσία, όπως προτείνει η Κλόμπουκαρ. Ή μια συστημική προοδευτική απάντηση, μια προσπάθεια το εκλογικό κοινό να «επιστρέψει στη λογική», όπως πιστεύει η Γουόρεν. Οι «NYT» δεν αποφάσισαν το ένα ή το άλλο. Διάλεξαν τις καλύτερες υποψηφιότητες των δύο πλευρών και ζήτησαν από όσους τους διαβάζουν να κάνουν υπομονή μέχρι το τελικό αποτέλεσμα. Επέλεξαν, δηλαδή, την πλευρά του δημοσιογράφου. Αυτή τη στιγμή δεν είναι η δουλειά τους να δώσουν τις απαντήσεις. Η επιλογή αφορά αποκλειστικά το Δημοκρατικό Κόμμα. Η πρόκληση είναι δική του και μοιάζει με αυτή που αντιμετωπίζουν συγγενή κόμματα και ψηφοφόροι στην Ευρώπη: και τώρα τι κάνουμε;

Βρείτε το. Μια εφημερίδα με δημόσια προτίμηση πρέπει να είναι διπλά σκληρή με αυτόν που στηρίζει. Η μη επιλογή είναι ένα κάλεσμα στους προοδευτικούς πολιτικούς, αλλά και στους ψηφοφόρους τους, να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους. Οι οποίες ήταν μεγάλες όταν βρίσκονταν στην κυβέρνηση, είναι όμως ακόμα μεγαλύτερες όταν, σε αυτή τη συγκυρία, βρίσκονται στην αντιπολίτευση.