Η επανάσταση με τα τατουάζ

Την πρώτη φορά που ο Κοσμάς Τσιλιανίδης άνοιξε κουβέντα για τα τατουάζ εντός των τειχών της οικογένειας δεν βρήκε ευήκωα ώτα. Δεν απείλησαν ότι θα τον… αποκληρώσουν κιόλας, αλλά οι γονείς του εμφανίστηκαν αρνητικοί στην ιδέα των ανεξίτηλων συμβόλων. Επί της ουσίας επιβράδυναν μια προδιαγεγραμμένη εξέλιξη, αφού ο Κοσμάς (ανήσυχο πνεύμα γαρ) «τίμησε» τη δερματοστιξία όταν ενηλικιώθηκε (έχοντας περάσει και στη Γυμναστική Ακαδημία). Πέρα από το ευδιάκριτο «μανίκι» στο δεξί του χέρι, έχει χτυπήσει τατουάζ στην πλάτη αλλά και στον αστράγαλο. Ενα εξ αυτών είναι ποδοσφαιρικό και βιωματικό απεικονίζοντας ένα παιδί που κρατάει μια μπάλα στους δρόμους της πόλης.

Τα περισσότερα τατουάζ του, πάντως, δεν έχουν σχέση με τον αθλητισμό. Το πρώτο που χτύπησε («Muerte» στο μπράτσο) είναι αφιερωμένο στη μεξικανική γιορτή προς τιμήν των νεκρών.