Η μέρα της συναίνεσης

Ως πράξη πολιτικού και θεσμικού συμβολισμού, η αυριανή εκλογή της Κατερίνας Σακελλαροπούλου στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα αποτελεί σίγουρα μια άσκηση συναίνεσης για τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας που συνέκλιναν στη στήριξη της υποψηφιότητάς της. Και αυτό παρά το γεγονός ότι τα όρια των κομμάτων ως προς την αναζήτηση σημείων σύγκλισης δεν είναι παντού ορατά – ο νέος εκλογικός νόμος που ψηφίζεται εντός της εβδομάδας, αν και κινείται ουσιαστικά στη λογική που είχε υπαγορεύσει το Κίνημα Αλλαγής, δεν έτυχε της συναίνεσής τους.

Την ίδια στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ, που νομοθέτησε την απλή αναλογική και αντιτάσσεται στην επαναφορά του «μπόνους» εδρών, δηλώνει ανοιχτός στην εξεύρεση πολιτικών συγκλίσεων στις προσεχείς εκλογές που θα γίνουν με τον δικό του εκλογικό νόμο προδικάζοντας ότι θα συγκροτηθεί «προοδευτική κυβέρνηση» που θα ακυρώσει το σενάριο των διπλών εκλογών που έχει υιοθετήσει η κυβερνητική πλειοψηφία.

Σε κάθε περίπτωση, τόσο η ευρεία στήριξη που εκφράστηκε στην πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τη νέα ένοικο του Προεδρικού Μεγάρου, όσο και το συναινετικό πλαίσιο που εκδηλώνεται στα εθνικά θέματα έναντι των τουρκικών προκλήσεων και απειλών, σηματοδοτούν, παρά τις διαφωνίες που υπάρχουν, ένα νέο πεδίο αναμέτρησης του πολιτικού συστήματος με τις ίδιες τις αντοχές του.

Η πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας αναμένεται (εφόσον δεν υπάρξουν διαρροές, όπως είναι και το πιθανότερο) να συγκεντρώσει 265 ψήφους (πλην της ψήφου του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος θα βρίσκεται στην Αμερική) από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και Κίνημα Αλλαγής, ενώ ΚΚΕ, Ελληνική Λύση και ΜέΡΑ25 θα κινηθούν στο «παρών». Αλλωστε η φανερή ονομαστική ψηφοφορία που προβλέπεται για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν περιλαμβάνει ούτε αρνητική («όχι») ούτε θετική («ναι») ψήφο. Κάθε βουλευτής θα αναγγέλλεται από τους ψηφολέκτες και αφού εγείρεται θα αναφέρει το ονοματεπώνυμο της προτεινόμενης από τη ΝΔ υποψηφίας Προέδρου της Δημοκρατίας, εφόσον επιθυμεί την υπερψήφισή της, ενώ στην αντίθετη περίπτωση θα δηλώνει «παρών».

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ-ΕΞΠΡΕΣ. Η διαδικασία, η οποία θα ξεκινήσει στις 10.30 το πρωί, δεν προβλέπει τοποθετήσεις, και άρα θα είναι σύντομη (γύρω στη μία ώρα).

Ο Πρόεδρος της Βουλής, Κώστας Τασούλας, θα ενημερώσει το Σώμα για τις προτάσεις που κατατέθηκαν από τα κόμματα, δηλαδή την εξής μία για τη Σακελλαροπούλου, και αφού επιλεγούν οι ψηφολέκτες, θα αρχίσει αμέσως η διαδικασία της ψηφοφορίας. Η εκλογή της είναι δεδομένη, καθώς η απαιτούμενη πλειοψηφία από την πρώτη ψηφοφορία που προβλέπει το Σύνταγμα είναι 200 βουλευτές. Αυτό σημαίνει ότι και στην περίπτωση που δεν είχε αναθεωρηθεί το άρθρο 32 του Συντάγματος ώστε να αποσυνδεθεί η προεδρική εκλογή από τη διάλυση της Βουλής, η ανάδειξη της προέδρου του ΣτΕ στο κορυφαίο αξίωμα θα ήταν δεδομένη και η χώρα δεν θα συρόταν αναγκαστικά σε πρόωρες εκλογές.

Βεβαίως, η σύγκλιση στο πρόσωπό της δεν είναι θέμα τακτικών χειρισμών, αλλά αναγνώριση του κύρους και των αξιών που η ίδια στη μακρά δικαστική διαδρομή της συμβολίζει. Οταν ανακοινωθεί το αποτέλεσμα, ο Τασούλας θα λάβει την έγκριση της Βουλής, προκειμένου να επισκεφθεί την εκλεγείσα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η οποία θα τον αναμένει στο γραφείο της στο ΣτΕ, για να της αναγγείλει το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας και την εκλογή της.

Η νέα Πρόεδρος της Δημοκρατίας προτού αναλάβει την άσκηση των καθηκόντων της, θα δώσει ενώπιον της Βουλής τον οριζόμενο από το Σύνταγμα όρκο, με την εκπνοή της θητείας του Προκόπη Παυλόπουλου που απέρχεται.

Για την ιστορία, να αναφερθεί ότι το ρεκόρ ψήφων κατέχουν ο Κάρολος Παπούλιας, ο οποίος εξελέγη το 2005 με 279 ψήφους, και ο Κωστής Στεφανόπουλος, ο οποίος αναδείχθηκε το 2000 με 269 ψήφους. Το 2010 ο Παπούλιας επανεξελέγη με 266 ψήφους, ενώ ο Παυλόπουλος το 2015 είχε συγκεντρώσει 233 ψήφους.

Οσον αφορά τους παλαιότερους Προέδρους, ο Μιχαήλ Στασινόπουλος το 1974 εξελέγη με 206 ψήφους, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος το 1975 με 210 ψήφους, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1980 με 183 ψήφους και το 1990 με 153 ψήφους και, τέλος, ο Χρήστος Σαρτζετάκης το 1985 με 180 ψήφους.