Απειλή

«Ο κ. Μητσοτάκης φαντάζεται τζούφιες εκλογές με την απλή αναλογική. Μπορεί να είναι όμως η πρώτη αυταπάτη του». Η επισήμανση ανήκει στη Φώφη Γεννηματά, και διαβάστηκε από τους παροικούντες την πολιτική αγορά ως μια έμμεση απειλή προς τον Πρωθυπουργό. Σαν μια προειδοποίηση, δηλαδή, ότι το σενάριο που διακινεί η Κουμουνδούρου – σύμφωνα με το οποίο θα μπορούσε να προκύψει τελικά κυβέρνηση από τις επόμενες εκλογές που θα διεξαχθούν με την απλή, αλλά όχι άδολη αναλογική – ίσως έχει πιθανότητες να πραγματοποιηθεί. Οι αριστεροί, για την ακρίβεια, λένε ότι θα μπορούσε να προκύψει μια κυβέρνηση των προοδευτικών δυνάμεων – υπονοώντας ένα σχήμα με εκείνους και το ΚΙΝΑΛ. Οσοι ασχολούνται με τα κεντροαριστερά πράγματα, βέβαια, τονίζουν πως το ΚΙΝΑΛ δεν έχει κατασταλάξει ακόμη στη στρατηγική που θα ακολουθήσει στην περίπτωση που η χώρα οδηγηθεί στις κάλπες. Δεν θα πόνταραν, άρα, ούτε σε μια μετεκλογική συνεργασία του με την Κουμουνδούρου, ούτε σε μια με την Πειραιώς. Επισήμως, εξάλλου, η συζήτηση απορρίπτεται ως πρώιμη.

Αυταπάτη

Ανεπισήμως; Οι γνώστες των παρασκηνίων επιμένουν ότι ένας συνασπισμός ΚΙΝΑΛ – ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση είναι ένα πρότζεκτ δύσκολο, αν όχι ακατόρθωτο. Το πρόβλημα βρίσκεται στις σχέσεις των δύο κόμματων, αλλά και στη σχέση των δυο αρχηγών. Εντοπίζεται αρχικά σε όλες εκείνες τις μεταγραφές που οι συριζαίοι έχουν κάνει από τα άδυτα του βαθέος ΠΑΣΟΚ. Και δευτερευόντως στην – για να το πούμε κομψά – αρνητική γνώμη που η Φώφη Γεννηματά έχει σχηματίσει για την αξιοπιστία του Αλέξη Τσίπρα ως συνομιλητή. Για τους τρίτους παρατηρητές, ωστόσο, αυτοί δεν είναι οι μοναδικοί ανασταλτικοί παράγοντες. Υπάρχει ένας σημαντικότερος: Δεν φαίνεται να βγαίνουν τα νούμερα. Σύμφωνα με εκλογολόγους, στην απλή αναλογική το πρώτο κόμμα, ακόμη κι αν φτάσει το 46,5%, δεν μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, αφού το ποσοστό μεταφράζεται σε 149 έδρες. Επομένως, για να συγκυβερνήσουν τα δυο κόμματα, θα πρέπει αθροιστικά να συγκεντρώσουν περί το 50%. Να πάρει π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ 40% και το ΚΙΝΑΛ 10%. Με δυο λόγια, ο Μητσοτάκης ίσως να μην είναι ο μοναδικός στο πολιτικό σύστημα με αυταπάτες.