Μεγαλύτερος προδότης και από τον Εφιάλτη…

Μια προσπάθεια να μας θυμίσει ότι είναι γεννημένος για άλλα πράγματα έκανε τη Δευτέρα το βράδυ και ο πρώην υπουργός και βουλευτής Σταύρος Κοντονής, που με την ιδιότητα του πρώην υφυπουργού Αθλητισμού εμφανίστηκε σε τηλεοπτική εκπομπή. Οπως συμβαίνει με όλους τους πρώην υπουργούς και υφυπουργούς που εμφανίζονται στην τηλεόραση μετά το τέλος της θητείας τους, ο Κοντονής δήλωσε ότι τα έκανε όλα καλά, ήταν καταπληκτικός στη δουλειά του, έκανε τα πάντα σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό του, άφησε πίσω μεγάλο έργο κ.τ.λ., κ.τ.λ. Μη ρωτάτε τι σημασία έχει το να δηλώνει κάποιος για τον εαυτό του ότι τα έκανε όλα τέλεια. Στο ποδόσφαιρο υπάρχει ένα παλιό αξίωμα του Νίκου Αναστόπουλου που λέει ότι «όταν οι άλλοι δεν λένε για μένα τα καλύτερα, οφείλω να τα πω εγώ για τον εαυτό μου!». Ο Κοντονής, ακόμα και αν δεν το γνωρίζει, το αξίωμα το σεβάστηκε απόλυτα.

Δυο πράγματα ομολογώ ότι μου έκαναν εντύπωση από όσα είπε. Το πρώτο έχει να κάνει με το πόσο υπερηφανεύτηκε για το γεγονός ότι επί των ημερών του τοποθετήθηκε στην ΕΠΟ μια διοίκηση από τη FIFA και την UEFA. Η υπερηφάνεια του ήταν κατανοητή διότι αυτό το ονειρευόταν για χρόνια κάθε υφυπουργός Αθλητισμού που ήθελε να παρέμβει στο ποδόσφαιρο: ο Κοντονής όντως είναι ο πρώτος που το κατάφερε. Πλην όμως μου έκανε εντύπωση η δήλωσή του ότι δεν γνώριζε σχεδόν κανένα από τα πρόσωπα εκείνα που τοποθετήθηκαν. Το να μη γνωρίζει ο Κοντονής τον δικηγόρο στη ΓΓΑ κ. Μπάρτζη, να το πιστέψω. Το να μη γνωρίζει τον τότε διευθύνοντα σύμβουλο της ΑΕΚ κ. Δέδε, να το δεχτώ. Το να μην γνωρίζει τον νομοθέτη τον καιρό του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δρόσο, μου φαίνεται δύσκολο, αλλά να το καταπιώ. Το να μη γνωρίζει τον κ. Βρύζα, πρωταθλητή Ευρώπης, όσο κι αν ακούγεται απίθανο, να το καταλάβω. Αλλά πώς είναι δυνατόν, διάβολε, να μην γνωρίζει ούτε τον κ. Φιλιππούση, τον τότε, επί της ουσίας, διευθυντή του γραφείου του; Και γιατί άραγε κάποιος να λέει ότι τα μέλη αυτής της διοίκησης δεν τα γνώριζε ενώ όλα δείχνουν ότι τα τοποθέτησε; Μήπως γιατί επί των ημερών τους έγινε στον Βόλο ο αθλιότερος τελικός Κυπέλλου όλων των εποχών, όπου κατά τύχη και μόνο δεν θρηνήσαμε θύματα;

Το δεύτερο που είχε ενδιαφέρον στις τοποθετήσεις του είναι η απίστευτη αντιπάθεια που έδειξε στο πρόσωπο του υφυπουργού που τον διαδέχτηκε: για τον Κοντονή, ο κ. Γιώργος Βασιλειάδης, που με εντολή του κ. Αλέξη Τσίπρα κάποτε τον αντικατέστησε, πρέπει να είναι ο μεγαλύτερος προδότης του έθνους – μαζί με τον Εφιάλτη και ένα κλικ παραπάνω από τον Πήλιο Γούση! Ο Κοντονής μίλησε για τον τωρινό υφυπουργό Αθλητισμού πολύ πιο ζεστά από ό,τι μίλησε για τον σύντροφό του (λέμε τώρα…). Δεν κατάλαβα αν αυτή η αντιπάθεια οφείλεται στο ότι ο Βασιλειάδης δεν εφάρμοσε και πετσόκοψε τον νόμο του ή αν φταίει ότι στο διάστημα της θητείας του κέρδισε περισσότερα πρωτοσέλιδα…

Τώρα, επί της ουσίας, είναι νομίζω περιττό να επισημάνω ότι ο Κοντονής δεν έλυσε κανένα απολύτως πρόβλημα του ελληνικού αθλητισμού στο πέρασμά του από το υφυπουργείο. Ο νόμος για τη βία που δημιούργησε (και που με τόσο πάθος υπερασπίζεται) κρίθηκε ανεπαρκέστατος από την ίδια την πραγματικότητα καθώς τα επεισόδια συνεχίζονται και ο πρόσφατος νεκρός Βούλγαρος στη Θεσσαλονίκη είναι απόδειξη πως τα πράγματα, αν δεν έγιναν χειρότερα, παραμένουν το ίδιο ζοφερά. Θέλει πραγματικά θράσος να βγαίνεις στην τηλεόραση και να αυτοπροβάλλεσαι ως ο υφυπουργός που έλυσε το πρόβλημα της βίας στα γήπεδα επτά μέρες ύστερα από επεισόδια που προκάλεσαν τον θάνατο ανθρώπου. Αλλά πιθανότατα για έναν πολιτικό, και μάλιστα πικραμένο γιατί οι ψηφοφόροι τού γύρισαν την πλάτη, αυτά φαίνεται ότι είναι λεπτομέρειες.

Πάντως ομολογώ ότι χάρηκα που τον είδα γιατί μου’ χε λείψει ο απίθανος εγωισμός του. Χθες είπε ότι έχει στα χέρια του μια επιστολή στη FIFA που δεν την έχει δημοσιοποιήσει. Οταν τον ρώτησαν γιατί δεν το έκανε, απάντησε με μια βερμπαλιστική φράση, το νόημα της οποίας είναι «γιατί έτσι γουστάρω»! Αυτή ήταν πάντα η διαφορά του από τον Βασιλειάδη: ο διάδοχός του κάτι τέτοιο ούτε θα το σκεφτόταν ποτέ του…

Να προλάβει το κακό

Αν αυτή η αγωνιστική του Κυπέλλου έχει κάποια σημασία ωστόσο, το ματς που τραβά τα μάτια όλων είναι αυτό του Παναθηναϊκού με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Ο ΠΑΟ έχασε στα Γιάννινα και ο προπονητής του έκλεισε δυο μέρες σε ξενοδοχείο τους παίκτες του για να τους δώσει να καταλάβουν πόσο σοβαρή υπόθεση είναι η ρεβάνς. Δυο χρόνια στη σειρά στο Κύπελλο Ελλάδας ο ΠΑΟ αποκλείεται στους 16 (το έχει πάθει δυο φορές από τη Λαμία). Ο Γιώργος Δώνης δεν θέλει να τριτώσει το κακό.

Ισως το διήμερο κλείσιμο των παικτών στο ξενοδοχείο να ακούγεται λιγάκι παλιομοδίτικο, αλλά άλλη αντίστοιχη πρακτική που να κάνει κατανοητή τη σημαντικότητα ενός ματς δεν έχει βρεθεί. Καμιά φορά για να πας μπροστά πρέπει υποχρεωτικά να πας λίγο πίσω…

Οποια πάντως κι αν είναι η έκβαση του ματς του ΠΑΟ με τον ΠΑΣ, να πούμε στην ομάδα των Ιωαννίνων ένα μπράβο γιατί τίμησε τη διοργάνωση: φέτος το έκαναν ελάχιστες από τις ομάδες των μικρότερων κατηγοριών. Ο ΠΑΣ είδε το Κύπελλο ως ευκαιρία να μας θυμίσει ότι η θέση του είναι στη Σούπερ Λίγκα. Και κερδίζοντας τον ΠΑΟ ασφαλώς και τα κατάφερε…

Μας λείπουν οι δημιουργίες του
Ενώ το 2020 έχει ξεκινήσει για το ποδόσφαιρό μας με τον χειρότερο τρόπο, μια ευχάριστη είδηση έρχεται να δώσει στον έλληνα ποδοσφαιρόφιλο μια σταλιά αισιοδοξίας: σήμερα, στο μάλλον ασήμαντο ματς Κυπέλλου ανάμεσα στον Ολυμπιακό και στην Καλαμάτα, όποιος το ποδόσφαιρο αγαπάει θα έχει τη δυνατότητα να δει για ένα μικρό διάστημα ξανά στο γήπεδο τον Κώστα Φορτούνη, τον πλέον προικισμένο έλληνα ποδοσφαιριστή του καιρού μας. Η απουσία του Φορτούνη από τον Ολυμπιακό αντιμετωπίστηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο: ο Ματιέ Βαλμπουενά, κυρίως, με τον επαγγελματισμό και τη σοβαρότητά του βοήθησε ώστε να μη φανεί το κενό του. Ομως η απουσία του Φορτούνη φάνηκε κυρίως στο ελληνικό πρωτάθλημα: χωρίς τη δική του παρουσία, τις ασίστ και τα γκολ του, όλοι αναλώθηκαν στο να συζητούν ακόμα περισσότερο για τις παθογένειές του και τα προβλήματά του. Αν ένα πρωτάθλημα δεν σου δίνει ευκαιρίες για να συζητήσεις για τα θετικά του, θα συζητείς μοιραία όλο και περισσότερο για τα αρνητικά του. Ο Φορτούνης είναι ο τελευταίος έλληνας παραγωγός μεγάλων ποδοσφαιρικών στιγμών που μας έχει απομείνει…