Η εύκολη λύση

Είναι ο άγραφος κανόνας: όταν δεν μπορείς να χτυπήσεις το γαϊδούρι, χτυπάς το σαμάρι.

Στο Καμπ Νου η πολιτική προκάλεσε τεράστια έλλειψη αποδιοπομπαίων τράγων.

Τα παλαιότερα χρόνια, όταν τα αποτελέσματα της Μπαρτσελόνα δεν ήταν τα επιθυμητά, πρώτα φόρτωναν όλες τις αμαρτίες στην πλάτη του προπονητή – ως είθισται – και φυσικά τον αντικαθιστούσαν, και όταν δεν έβλεπαν βελτίωση έδειχναν την πόρτα της εξόδου στα μεγάλα αστέρια. Στην προ Μέσι εποχή το τελευταίο θύμα-σταρ αυτής της πολιτικής ήταν ο Ροναλντίνιο. Οσο οι Μπλαουγκράνα νικούσαν και κατακτούσαν τίτλους, ο Βραζιλιάνος ήταν ο καλύτερος του κόσμου. Στην αγωνιστική πτώση οι Καταλανοί ανακάλυψαν πως στον Ροναλντίνιο άρεσαν ο ποδόγυρος, τα ποτά και τα ξενύχτια.

Σήμερα δεν υπάρχει Ροναλντίνιο, αλλά Μέσι και Πικέ. Πρόκειται για τους πραγματικούς διευθύνοντες συμβούλους της Μπαρτσελόνα. Το καμάρι της Καταλωνίας έπεσε θύμα της πολιτικής του απέναντι στους δύο ποδοσφαιριστές τους οποίους αντιμετωπίζει ως ημίθεους, για διαφορετικούς λόγους τον καθένα.

Η άποψη πως οι επιτυχίες εξαρτώνται άμεσα από την παρουσία του Μέσι στην ομάδα, η περίφημη Messi-dependencia, έχει δηλητηριάσει κάθε κύτταρο της Μπαρτσελόνα.

Στις νίκες ο Αργεντινός παίρνει το μεγαλύτερο κομμάτι της επιτυχίας και στις ήττες φταίνε πάντοτε οι άλλοι.

Οι ήττες αυξάνονται ωστόσο με γρήγορο ρυθμό σε σχέση με το παρελθόν και το άλλοθι του κακού προπονητή κάποια στιγμή θα στερέψει. Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η Μπαρτσελόνα αποτελεί το πρώτο σύμπτωμα της αποκαθήλωσης του Μέσι από την υπερφυή ποδοσφαιρικότητα στη γήινη πραγματικότητα.

Δίπλα στον Μέσι υπάρχει εν είδει σωματοφύλακα ο δυνάμει πρόεδρος του συλλόγου Ζεράρ Πικέ.

Οι εξωαγωνιστικές δραστηριότητές του ανάγκασαν την Μπάρτσα να δημιουργήσει τη «ρήτρα Πικέ» στα συμβόλαια των νέων παικτών, η οποία απαγορεύει την ενασχόλησή τους με οτιδήποτε άλλο πλην των υποχρεώσεών τους με την ομάδα.

Ο άκομψος τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε  η Μπαρτσελόνα τον Βαλβέρδε αποκάλυψε το αδιέξοδο που βρίσκεται. Και δεν είναι μόνο αγωνιστικό.