Πρωτάθλημα με «ναι μεν, αλλά»…

Το πόσο ενδιαφέρουσα είναι η διοργάνωση του μπάσκετ, το γνωρίζουν αρκετοί. Το αντιλαμβάνονται περισσότεροι. Η πρώτη θέση έχει κριθεί, τα όποια «ανάποδα» αποτελέσματα θεωρείται πως δύσκολα θα αλλάξουν την κατάσταση και μένει να φανεί πόσες μεγάλες αναταράξεις θα συμβούν στην ουρά της βαθμολογίας. Γιατί τα όσα βλέπουμε το τελευταίο διάστημα, μάλλον δεν συνηγορούν πως θα παρακολουθήσουμε κάτι το πολύ ξεχωριστό.

Προσέξτε: μόλις πρόσφατα, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος άφησε τον Ιωνικό και μεταπήδησε στον Ολυμπιακό. Καλά έκανε το παιδί, ορθά το αποφάσισαν στο Λιμάνι, ο διεθνής φόργουορντ μπορεί να βοηθήσει παραπάνω από έναν αστείο ξένο που θα μπορούσε να εμφανιστεί ξαφνικά στο Νέο Φάληρο. Αλλά ο Ιωνικός; Το ρόστερ του μοιάζει με πουλόβερ που ξηλώνεται σιγά σιγά… Ο κόουτς Βετούλας είπε «αντίο». Ο Μαυροκεφαλίδης, ποιοτικός έστω και σε προχωρημένη ηλικία, μετακόμισε στην Πάτρα και τον Προμηθέα. Ο Χαραλαμπόπουλος έφυγε. Οπως και ο πλέι μέικερ , ο Λόρενς. Και ο Ιωνικός που η επάνοδός του στα σαλόνια της Α1 ύστερα από χρόνια, χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό το περασμένο καλοκαίρι, ανησυχεί για το μέλλον. Δικαίως. Δεν έπαιξε στον Πλάτωνα και βρήκε έδρα στο Παλαιό Φάληρο. Ο κόσμος του, μάλλον έμεινε κολλημένος στο χθες και όχι στο σήμερα που προφανώς δεν τον εμπνέει. Το αν οι αρμόδιοι έχουν σκοπό οι επτά νίκες της αρχής να μην έχουν συνέχεια, καλό είναι να το εξηγήσουν. Οπως και τους στόχους που έχουν θέσει για μια ομάδα που κουβαλά δάφνες από το παρελθόν, τις πρώτες αγωνιστικές τούτου του πρωταθλήματος ήταν η ευχάριστη έκπληξη και ασφαλώς δεν πρέπει να αποτελέσει τον σάκο του μποξ στη συνέχεια. Ούτε να μετρά προσθαφαιρέσεις στο δυναμικό της.

Το μπάσκετ είναι ένα άθλημα που οι ξένοι αλλάζουν σαν τα πουκάμισα. Ισως γι’ αυτό οι οπαδοί δύσκολα πλέον δένονται με ομάδες. Που κάποιες είναι κομήτες. Οπως ο περυσινός Χολαργός που ανέβηκε κατηγορία, κόντραρε τους ισχυρούς, έφτιαξε το γήπεδό του και κατέληξε να δώσει τη θέση του στον Κολοσσό Ρόδου. ‘Η ακόμη ακόμη και η Κύμη που έκανε στην άκρη ώστε να επιστρέψει το Λαύριο( και εδώ εξαγορά ΑΦΜ). Ομάδες που ήρθαν, είδαν και τελικά έφυγαν. Σχεδόν μιας χρήσης. Ο Ιωνικός, όμως, είναι κάτι διαφορετικό. Ενα brand στον χώρο του μπάσκετ που το γνωρίζουν όλοι. Μια ομάδα που έβγαλε κολοσσούς και τη δεκαετία του ’80 ήταν φόβητρο για όλους. Δεν χρειάζεται να απαριθμήσω όλους τους παικταράδες που πέρασαν από την οθόνη των ματιών μου. Αρκεί ένας: Παναγιώτης Γιαννάκης. Φτάνει. Ο Ιωνικός Νικαίας δεν μπορεί να αποτελεί ασανσέρ, ούτε να γίνεται παιχνίδι.