Σήμερα η πόλωση ωφελεί την Ελλάδα

Διπλωματικές διεργασίες της έκτασης, της έντασης, της ταχύτητας και του βάθους όπως αυτές που εξελίσσονται σήμερα στην Ανατολική Μεσόγειο συναντά κανείς μόνο σε καιρούς που εγκυμονούν πολεμικές συγκρούσεις και μείζονες ανακατατάξεις. Είναι τα αδιάψευστα συμπτώματά τους. Και η πόλωση που σταδιακά επικρατεί είναι κάτι σαν «χρονόμετρο» που δείχνει πόσο πλησιάζουν τέτοιες εξελίξεις. Ομως αυτή η πόλωση, με τον πολυεθνικό χαρακτήρα που έχει προσλάβει και που πολλοί την «εξορκίζουν» ως μέγα κακό, είναι πράγματι κάτι τέτοιο; Ή μήπως, αντιθέτως, σήμερα ωφελεί την Ελλάδα;

Σε έναν ιδεώδη κόσμο, η πόλωση είναι κάτι που θα έπρεπε με κάθε τρόπο να αποφύγει κανείς. Σε έναν κόσμο όπου η Ελλάδα θα είχε σύνορα με χώρες όπως η Ελβετία ή η Γαλλία ή όποια άλλη του δυτικού κόσμου, θα έπρεπε η πόλωση να ενοχοποιείται και να καταδικάζεται. Αυτά, όμως, σε έναν ιδεώδη κόσμο. Εμείς, πάλι, δεν ζούμε σε αυτόν. Είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε δίπλα σε μια χώρα που επιμένει να πολιτεύεται με την απειλή, με τη βαρβαρότητα, με τη βία, με την επιβουλή και την περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου. Είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτή είναι η πραγματικότητα την οποία ουδείς πλέον είναι σε θέση να αμφισβητεί. Ολοι όσοι για χρόνια πίστευαν στα παραμύθια για μια Τουρκία που δεν θα λειτουργεί έτσι, είδαν πια τους ευσεβείς τους πόθους να γκρεμίζονται ολοκληρωτικά – αν και ορισμένοι εξ αυτών ακόμα και σήμερα επιμένουν να κάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Και αδυνατούν να ξεκολλήσουν από τις αυταπάτες και τις εξόφθαλμα εξωπραγματικές εκτιμήσεις τους, τις οποίες εξακολουθούν τυφλά να αναπαράγουν. Τέτοια θεμελιωδώς λανθασμένη εκτίμηση είναι σήμερα και το συνεχές άκριτο ανάθεμα στην πόλωση.

Λοιπόν: ας μην κοροϊδευόμαστε άλλο. Η Ελλάδα έχει απόλυτη ανάγκη αυτήν την πόλωση. Είναι η συνθήκη η οποία απομονώνει διπλωματικά και στρατιωτικά την Τουρκία από το σύνολο σχεδόν του διεθνούς περιβάλλοντος. Είναι η συνθήκη, η μοναδική μάλιστα, που καθιστά την Τουρκία πιο αδύναμη απέναντι στην Ελλάδα. Χωρίς αυτή την πόλωση δεν θα είχαν κινητοποιηθεί οι δυνάμεις που σήμερα πλέον δεν αδρανούν όπως παλιά έναντι του τουρκικού αναθεωρητισμού. Αυτό που μέχρι χθες αφορούσε μόνον την Ελλάδα και ήταν μακράν το μεγαλύτερο πρόβλημά της, σήμερα είναι πλέον πρόβλημα πολύ περισσότερων και πολύ σημαντικών χωρών, είτε με σύνορα στην περιοχή είτε με ισχυρή παρουσία και συμφέροντα σε αυτήν. Πόλωση σημαίνει ότι η Τουρκία ενοχλεί πια σοβαρά όχι μόνον την Ελλάδα, αλλά και πολλές άλλες χώρες. Και όσο περισσότερο ανεβάζει την πόλωση, τόσο πιο πολύ ενοχλεί και τόσο ενισχύονται οι αντίρροπες διεργασίες που, για την Ελλάδα, είναι πολύτιμες καθώς μεταβάλλουν άρδην τη διεθνή στρατηγική σημασία της. Οσο ενισχύεται η πόλωση, όσο διαμορφώνονται στρατόπεδα με την Τουρκία να ρέπει «απέναντι», τόσο χάνει πια το νόημά της και κάθε παλιά λογική «πιέσεων» προς την Ελλάδα για υποχωρήσεις.

Οσο κι αν κάποιοι σοκαριστούν πρέπει να γνωρίζουν ότι αυτό δεν αφορά μόνον την πόλωση στο άμεσο περιβάλλον μας, αλλά ενδεχομένως και ευρύτερα στη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία και το Ιράν έχουν συνάψει συμμαχία. Οσο πιο κοντά έρθουν, τόσο πιο πολύ η Αγκυρα απομακρύνεται από τη Δύση και τόσο καθίσταται όλο και περισσότερο απαραίτητο η τελευταία να συμβάλει στη διασφάλιση της ακεραιότητας της Ελλάδας. Επειδή η Δύση το χρειάζεται. Στην ουσία μετατρέποντας την Ελλάδα σε αυτό που πάντοτε, όποτε συνέβη στην ιστορία της, την ενίσχυσε και, ενίοτε, τη μεγάλωσε: σε πραγματικό σύνορο του δυτικού κόσμου. Αυτό συμβαίνει σήμερα. Και η πόλωση, που τόσους ενοχλεί, είναι η κινητήρια δύναμή του.