Γλωσσικός πλούτος, χθες και σήμερα

Συλλέγω μετά μανίας, από επαγγελματική παραμόρφωση ίσως, κάθε είδους νεολογισμούς, είτε αυτοί προέρχονται από την αργκό της νεολαίας είτε από το ιδιόλεκτο επιμέρους χώρων και δραστηριοτήτων (λ.χ., τα γήπεδα). Θεωρώ ορισμένους από αυτούς εξαιρετικά επιτυχημένους. Για παράδειγμα, βρίσκω πολύ χαριτωμένο όσο και εύστοχο να αποκαλείται ένας διαιτητής εδράκιας, καθυστεράκιας ή πεναλτάκιας, στο μέτρο που, αντιστοίχως, «παίζει έδρα», κρατάει και με το παραπάνω καθυστερήσεις, ή δίνει με μεγάλη ευκολία πέναλτι.

Αλλά και από το παρελθόν της χώρας μπορεί να αντλήσει κάποιος γλωσσικά διαμάντια, ή έστω νόστιμα γλωσσικά μεζεδάκια. Στη Χίο, λόγου χάριν (ίσως και αλλού), σε παλαιότερες εποχές, ο τοπικός άρχοντας επέβαλλε στις χήρες που δεν ξαναπαντρεύονταν ειδικό φόρο σεξουαλικής απραξίας, ο οποίος ήταν γνωστός ως φύση αχρησιμοποίητη ή, επί το λαϊκότερον αλλά και το καθημερινότερον, αργομουνιάτικο. Εξαιρετικό, πράγματι, δείγμα γλωσσικής συμπύκνωσης και ακριβολογίας.