Ψυχολογικός πόλεμος

Σαν να ξεφορτώθηκε ένα τεράστιο βάρος. Σαν να φύσηξε δυνατός άνεμος και να τον απογείωσε. Απελευθερωμένος από τις συνεχείς υποχρεώσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ και με το εισιτήριο του Γιουρόπα Λιγκ στην τσέπη ο Ολυμπιακός εμφανίστηκε στην Τρίπολη με ορμή νεοφώτιστου.

Οι παίκτες του ξεχύθηκαν στην απαγορευμένη περιπέτεια της ελευθερίας. Με την ψυχή τους ελεύθερη, τη σκέψη καθαρή και πόδια έμπειρα από τα καλύτερα ποδοσφαιρικά χαλιά που πάτησαν στην Ευρώπη, το μόνο που είχαν να κάνουν ήταν να ανοίξουν την πόρτα και να ελευθερώσουν το πηγαίο τους ταλέντο.

Να εκφράσουν τον έρωτά τους στη στρογγυλή θεά χωρίς να τους δεσμεύουν τα «μη» και τα «πρέπει» της Ευρώπης. Χωρίς να σκέφτονται το επόμενο παιχνίδι στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Οσοι μπορούν να διακρίνουν τα όσα κρύβονται πίσω από τα προφανή ενός αγώνα θα διαπίστωσαν χθες πως ο Ολυμπιακός στην Τρίπολη ήταν μια ομάδα που ξεχείλιζε από δυναμισμό, πείσμα αλλά πάνω απ’ όλα από χαρά.

Ο Σουντανί των τριών ασίστ έφτασε στο σημείο να κάνει πλάκα στον αντίπαλο τερματοφύλακα επειδή δεν τον άφησε να σκοράρει.

Η (σωστή) αποβολή του Πασαλίδη κατέβασε τον πήχη δυσκολίας του παιχνιδιού για τον Ολυμπιακό. Ομως σε πόσα άλλα παιχνίδια οι Ερυθρόλευκοι έπαιζαν με αντίπαλη ομάδα που είχε λιγότερο παίκτη και δυσκολεύτηκαν να πάρουν το τρίποντο;

Εκτός απροόπτου και διαιτητών θέλοντος η ποδοσφαιρική ευωχία του Ολυμπιακού θα συνεχιστεί και πιθανόν να ενταθεί τις επόμενες εβδομάδες. Μια διαδικασία που μοιάζει με κρας τεστ για τον ισόβαθμο στην κορυφή ΠΑΟΚ. Ο Δικέφαλος θα υποβληθεί σε μια ψυχολογική υπερένταση βλέποντας τον Ολυμπιακό να καλπάζει. Θα νιώθει σαν να περπατά σε τεντωμένο σκοινί. Μπορεί οι νίκες έστω και με μισό γκολ να έχουν το ίδιο βαθμολογικό κέρδος με αντίστοιχες των πέντε γκολ αλλά στον ψυχολογικό πόλεμο τα πολλά τέρματα μοιάζουν με ρουκέτες στο αντίπαλο στρατόπεδο. Το ποδοσφαιρικό στρατήγημα του πρωταθλήματος μόλις ξεκίνησε.