ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΛΟΓΙΚΟΥ, ΣΤΑΘΕΡΟΥ ΚΑΙ ΣΩΦΡΟΝΟΣ ΑΓΩΝΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ Η ΕΛΛΑΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ.{CR}ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΝ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ {LF}ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ

Εις το χθεσινόν «Βήμα» δημοσιεύεται το πρώτον σειράς άρθρων του ιδιοκτήτου και διευθυντού των «Νέων» και του «Βήματος» κ. Χρ. Λαμπράκη, αναφερόμενον τόσον εις την εξέλιξιν του Κυπριακού αφ’ ής τούτο ανεκινήθη, όσον και εις την παρούσαν φάσιν αυτού ενώπιον των κινδύνων οι οποίοι διαγράφονται κατόπιν της αδιαλλάκτου αγγλικής πολιτικής και της αδράνειας των λοιπών συμμάχων.

Ο αρθρογράφος υπογραμμίζει εν αρχή το γεγονός ότι εάν ο εις των κινδύνων του Κυπριακού, όσον αφορά την διάσπασιν του εσωτερικού μετώπου, απετράπη, δεν απέλιπεν εν τούτοις ο δεύτερος, της διχοτομήσεως. Ενώπιον αυτής της καταστάσεως, συνεχίζει ο αρθρογράφος, και μη παραγνωρίζοντες ότι κατά την διαχείρισιν του εθνικού θέματος διεπράχθησαν λάθη, καλούμεθα ως έθνος να ανεύρωμεν και να ακολουθήσωμεν την σωστήν πορείαν επί του Κυπριακού.

Αναφερόμενος εν συνεχεία επί του κατά καιρούς τιθέμενου ζητήματος της αποχωρήσεώς μας ή μη εκ του ΝΑΤΟ, ο αρθρογράφος υπογραμμίζει: «Να αποχωρήσωμε από το ΝΑΤΟ και τις συμμαχίες μας! Εκβιασμός διπλά ανώφελος και επικίνδυνος. Διότι αφ’ ενός μεν δεν ευρίσκει καμμιάν απήχηση και δεν γίνεται καν πιστευτός εις την Δύση – με μόνον αποτέλεσμα να χάνωμε την σοβαρότητά μας -, αφ’ ετέρου δε στο εσωτερικό της χώρας το σύνθημα αυτό είναι από εκείνα που ριζώνουν, ιδίως όταν τα ρίχνη κανείς σ’ έναν λαό αγανακτισμένο για την αδικία που του γίνεται».

Ακολούθως δε υπογραμμίζει: «Εφθάσαμε έτσι εις τα πρόθυρα ενός νέου φθοροποιού και επικίνδυνου εσωτερικού διχασμού “Εξω από το ΝΑΤΟ, μέσα στο ΝΑΤΟ”. Και το τραγικόν είναι ότι ευρισκόμεθα προ του εξωφρενικού διλήμματος όχι αφού εσταθμίσαμε πολιτικά, στρατηγικά ή οικονομικά συμφέροντα της Ελλάδος, αλλά από εσφαλμένας συσχετίσεις. Η Ελλάς θα ημπορούσε ενδεχομένως να εξωθηθή εκτός του Δυτικού στρατοπέδου, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΘΕΛΗ, χωρίς να έχη αναλογισθή τας συνεπείας και χωρίς καμμία, φυσικά, ελπίδα να επιτύχη πλέον την απελευθέρωση ή και την ανεξαρτησίαν έστω της Κύπρου. Εάν φθάσωμε κάποτε εκεί θα έχωμε δρέψει τους καρπούς της ελαφρότητος με την οποίαν εχειρίσθημεν ένα πολύ σοβαρό και πολύ δύσκολο θέμα». Ως προς τας προοπτικάς αι οποίαι διανοίγονται εφεξής δια το Κυπριακόν ο αρθρογράφος τονίζει ότι «ο πολιτικός μας κόσμος και ολόκληρη η Ελλάς θα πρέπει να ακολουθήσουν εφεξής μιαν πολιτικήν λελογισμένου σταθερού και σώφρονος αγώνος, τον οποίον να διεξάγουν, επ’ αυτής της γραμμής, όχι σπασμωδικά και αντιφατικά αλλά με συνέπεια και πίστη».

Διαγράφων τέλος την πολιτικήν η οποία πρέπει να ακολουθηθή επί του Κυπριακού μετά σύμφωνον γνώμην ολοκλήρου του εθνικόφρονος κόσμου, ο ιδιοκτήτης και διευθυντής των «Νέων» και του «Βήματος» επιλέγει: «Ακολουθώντας σώφρονα και εφικτήν αλλά και σταθεράν πολιτική, χωρίς ταλαντεύσεις και αβεβαιότητες, και κρατώντας ψηλά την σημαία του αγώνος, θα ακουσθούμε ασφαλώς καλύτερα. Παραμένοντες πιστοί εις τας συμμαχίας και τον λόγον μας, θα ομιλούμεν πλέον όχι ως επιπόλαιοι θορυβοποιοί αλλ’ ως πιστοί, λογικοί και αδικημένοι φίλοι. Από θέσεως φιλίας και σοβαρότητος θα είμεθα ασφαλώς πια ευπρόσδεκτα ανούσιοι».

Συνοψίζων ο κ. Χ. Λαμπράκης καταλήγει: «Το Κυπριακό θα μείνει ανοιχτόν όσον και αν χρειασθεί ως πάγια διεκδίκησις του Ελληνικού Εθνους. Αλλ’ οι ενέργειές μας θα είναι ασφαλώς αποτελεσματικώτερες, αν τοποθετηθούν σοβαρά και μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων της Ελλάδος. Αν σεβασθούμε οι ίδιοι τον εαυτό μας, τότε είναι βέβαιον πώς θα μας σεβασθούν αληθινά και οι άλλοι».