ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑΝ ΠΙΣΤΙΝ

Δύο εβδοµάδες µάς χωρίζουν αφ’ ότου
«ΤΟ ΒΗΜΑ» και «ΤΑ ΝΕΑ» έχασαν τον δηµιουργόν τους και η χρονική απόστασις βοηθεί εις το να διαγράφωνται πλέον µε σαφήνειαν, όχι µόνον η αλησµόνητη προσωπικότης εκείνου που έφυγεν, αλλά και αι ηθικαί ευθύναι τας οποίας αφήνει πίσω του.

Αι εκδηλώσεις συµπαθείας που συνώδευσαν τον θάνατόν του είχαν όλαι ένα κοινό χαρακτηριστικό: Δεν περιώρισαν την απώλειά του εις τον κύκλο της οικογενείας και των συνεργατών του, αλλά την ετοποθέτησαν εις τα πλαίσια της εθνικής ζωής της χώρας. Γιατί πραγµατικά, τα όσα εδηµιούργησεν ο Δηµήτρης Λαµπράκης µε αγώνες µισού περίπου αιώνος δεν ανήκουν εις την οικογένειά του, αλλ’ εις τον Ελληνικό λαό, το Ελληνικόν Εθνος. Και τούτο απετέλεσε την ωραιοτέραν αναγνώρισιν, εκείνην όµως που παραδίδει ακεραίας, εις ηµάς όλους του «ΒΗΜΑΤΟΣ» και των «ΝΕΩΝ», τας βαρείας ευθύνας της συνεχίσεως.

Ιδρυτής µεγάλης δηµοσιογραφικής σχολής, ο Δηµήτριος Λαµπράκης εστάθη µία από τας αδιαβλήτους και σταθεράς αξίας της Ελληνικής ζωής µε την ακράδαντη, την πρωτόγονη προσήλωσίν του εις ηθικάς και πολιτικάς αρχάς από τας οποίας ποτέ δεν παρεξέκλινε. Ατρόµητος µαχητής, παρέµεινεν ωστόσο µέχρι τέλους µία ιπποτική φύσις του γνησιωτέρου τύπου. Ουδέποτε κατεδέχθη ταπεινά όπλα και ουδέποτε επέτρεψεν εις τον εαυτόν του να γίνη ουραγός των εφηµέρων ρευµάτων της Κοινής Γνώµης. Υπήρξεν οδηγός της, µία συµπύκνωσις πολιτικών και πνευµατικών χαρισµάτων που του επέτρεπε να βλέπη µακρύτερα από πολλούς άλλους της γενεάς του και να χαράσση εγκαίρως τας ορθάς κατευθύνσεις.

Αυτήν την δύσκολη πορεία καλούµενα σήµερα να ακολουθήσωµε – και θα την ακολουθήσωµε, µε την ιδίαν προσήλωσιν, την ιδίαν πίστιν.

Χ. Δ. ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ