Διεύρυνση με τα ΚΑΠΗ του ΠΑΣΟΚ

Διεύρυνση με τα ΚΑΠΗ του ΠΑΣΟΚ

Και ναι, πάλι δεν βγαίνει η εξίσωση του προέδρου Αλέξη του άχαστου από τη διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ προς τα… δεξιά του, όπου κείτεται (κανονικά «χαμαί» που έλεγαν και οι αρχαίοι…) η Κεντροαριστερά. Ο άνθρωπός μου στην Κουμουνδούρου μού ανέφερε χθες ότι είναι εντελώς πενιχρά τα αποτελέσματα από τις περιοδείες του προέδρου ανά την περιφέρεια – φέρνοντάς μου μάλιστα ως παράδειγμα την τελευταία στα Τρίκαλα, όπου, όπως μου είπε, «ζήτημα είναι αν κατάφερε να μαζέψει στην εκδήλωση ακόμη και τον δικό μας κόσμο, όχι άλλους από το παλιό ΠΑΣΟΚ ας πούμε».

Κατά την πηγή μου, «υπάρχει μια δυσπιστία», την οποία ούτε και εκείνοι μπορούν να εξηγήσουν. «Σαν κάτι να τους συγκρατεί» αποφάνθηκε συγκεκριμένα. Εγώ, πάλι, ξέρω τι συγκρατεί τους πασόκους να πυκνώσουν τις τάξεις των εισοδιστών του ΣΥΡΙΖΑ: είναι αυτό το διχαστικό μήνυμα που αποπνέει όλη αυτή η προσπάθεια. Οτι εμείς οι «καθαροί» σάς κάνουμε τη χάρη να σας πάρουμε μαζί μας, γιατί αλλιώς θα μείνετε άστεγοι πολιτικά. Και είναι και το άλλο: ότι δεν πείθεται ο κόσμος της Κεντροαριστεράς από το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει όλη αυτή η προσπάθεια. Δείχνει τόσο πρόχειρη και τόσο βιαστική, και πάνω από όλα τόσο ευκαιριακή. Δεν έχει στέρεες βάσεις. Αρκεί να δει κανείς με ποιους προσπαθεί να υλοποιήσει το εγχείρημα. Αν υπήρχαν ΚΑΠΗ στην πολιτική, θα ήταν τα ΚΑΠΗ του ΠΑΣΟΚ. Απόμαχοι της πολιτικής. Και γι’ αυτό εξαντλημένοι…

Ηχηρό μπαμ

Κόσμος και κοσμάκης ψάχνεται να βρει τι συνέβη την περασμένη Πέμπτη και η Ολομέλεια Εφετών που συγκλήθηκε δεν αφαίρεσε τη δικογραφία για το σκάνδαλο της Novartis από την εισαγγελέα κατά της Διαφθοράς κυρία Ελένη Τουλουπάκη. Θα σημειώσω ότι «ψάχνονται» οι άσχετοι. Οι μη έχοντες σχέση – και εικόνα – με τα συμβαίνοντα στον χώρο της Δικαιοσύνης. Διότι εκείνοι που είναι σχετικοί με το θέμα, οι υποψιασμένοι, οι γνωρίζοντες και τα εν δήμω και τα εν οίκω της Δικαιοσύνης, ήταν περίπου βέβαιοι – και από καιρό μάλιστα – ότι αυτή θα ήταν τελικά η εξέλιξη. Και επιβεβαιώθηκαν πανηγυρικά την Πέμπτη, όταν από τους τριακόσιους τόσους εφέτες προσήλθε στην Ολομέλεια μόλις το 1/3, και από αυτούς 69 ψήφισαν κατά και 40 υπέρ της πρότασης (και βρέθηκαν και 3 λευκά ψηφοδέλτια) για τον ορισμό ειδικού εφέτη ανακριτή στην υπόθεση του σκανδάλου.

Και πότε συνέβη αυτό το ηχηρό μπαμ; Την ημέρα ακριβώς που ο αντεισαγγελέας Εφετών Αγγελής τη σφυροκοπούσε στην Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής – για την ακρίβεια αποκάλυπτε τις πράξεις και τις παραλείψεις της στη διερεύνηση του σκανδάλου.

Οφείλω να ομολογήσω ότι από δύο εβδομάδων και πλέον, πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης μού είχε αναφέρει, κατά τη διάρκεια μιας συνάθροισης, ότι «φοβάται το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας» και πως «οσμίζεται κλίμα κατά του ορισμού ειδικού εφέτη ανακριτή και υπέρ της διατήρησης της δικογραφίας από την κυρία Τουλουπάκη». Πίστευα, πρέπει να το παραδεχτώ, το αντίθετο. Το βράδυ της Πέμπτης μού είπε απλώς «σ’ τα ‘λεγα». Οντως…

Το μυστικό των απόντων

Τι συνέβη λοιπόν και το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας της Ολομέλειας (ας την πούμε…) των Εφετών τον δικαίωσε; Εχω την αίσθηση ότι η απάντηση πρέπει να αναζητηθεί ανεπιφύλακτα στους… απόντες! Ποιοι ήταν και από πού προέρχονταν. Η πικρή αλήθεια, για όσους πίστευαν περί ορισμού ειδικού εφέτη ανακριτή, είναι ότι οι περίπου 200 εφέτες που δεν προσήλθαν στην Ολομέλεια προέρχονται – πολλοί, όχι όλοι – από τον χώρο της ΝουΔου. Γεγονός που τροφοδότησε μια έντονη φημολογία ότι είχε δοθεί «γραμμή» να μην προσέλθουν στην Ολομέλεια. Να οδηγηθεί εκ των πραγμάτων το πράγμα σε μια μάχη εκ του συστάδην μεταξύ των εφετών που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ και εκείνων που κινούνται στον χώρο του ΚΙΝΑΛ. Οπου και οι μεν και οι δε είχαν συγκεκριμένους λόγους να κερδίσουν την ψηφοφορία.

Με βάση όλα αυτά, δεν προξενεί καμία έκπληξη το γεγονός ότι το προχθεσινό αποτέλεσμα, και ειδικότερα η απουσία εφετών που πρόσκεινται πολιτικά στη ΝΔ, μπορεί να συνδεθεί εκ των πραγμάτων με δύο γεγονότα:

n τη σιωπηρή συναίνεση της ΝΔ στην ανανέωση της θητείας της κυρίας Τουλουπάκη τον περασμένο Απρίλιο

n την «επιστροφή» σε εκείνη από τη ΝΔ και για διάστημα 51 ημερών όλων των αρμοδιοτήτων που της είχαν αφαιρεθεί με την ψήφιση των νέων κωδίκων, από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ανεξάρτητα πάντως από όλα αυτά και το ποιοι λόγοι συνέτρεξαν για να προκύψει η εξέλιξη της Πέμπτης, η ουσία είναι πως πρόκειται για μια προσωπική επιτυχία της κυρίας Τουλουπάκη, και ότι θα φανεί το αμέσως προσεχές διάστημα το πώς αυτή η επιτυχία θα μεταφραστεί…

Τάξη στο χάος της Αθήνας

Οπως είναι γνωστό, αγωνίζομαι ανιδιοτελώς και μη έχων κανένα έννομο συμφέρον να μπει επιτέλους μία τάξη στο πολύπαθο κέντρο της Αθήνας – να γίνει ένα κανονικό κέντρο, όπως αυτό που διαθέτουν οι πρωτεύουσες των περισσότερων χωρών του κόσμου. Η προσπάθειά μου, ομολογώ, δεν είναι ιδιαιτέρως δημοφιλής, διότι πρέπει να σπάσεις αβγά, να πεις πράγματα δυσάρεστα που ως συνήθως δεν αρέσουν σε κανέναν, και επιπλέον να αναιρέσεις όσα πίστευες παλιά, αλλά τώρα δεν τα πιστεύεις.

Ευτυχώς όμως αραιά και πού βρίσκεται κάποιος «συναγωνιστής» να σου δηλώσει τη συμπαράστασή του και ότι είναι έτοιμος να στρατευτεί μαζί σου. Τούτου δοθέντος χαιρετίζω τις επιστολές δύο αναγνωστών μου, ο ένας υπογράφει «απηυδισμένος έμπορος του κέντρου», ο δεύτερος «ταλαιπωρημένος κάτοικος του κέντρου», οι οποίες κινούνται επί του ιδίου – τι σύμπτωση! – μήκους κύματος, με εμένα. Αναφέρονται στην ανάγκη της αποκέντρωσης ορισμένων υπουργείων, τα οποία συγκεντρώνουν το μεγαλύτερο μέρος των κινητοποιήσεων, με αποτέλεσμα να «ξεχαρβαλώνεται το κέντρο όπως και η ζωή μας» – κατά την επιτυχή έκφραση του εμπόρου επιστολογράφου μου…

Αποκέντρωση τώρα

Ευκαιρίας δοθείσης λοιπόν τα απαριθμώ:

n Πρώτο εξ αυτών το υπουργείο Εργασίας, στο οποίο αναφέρθηκα διεξοδικά και σε χθεσινό μου σημείωμα με αφορμή τη δίκην «αραία αραία, καμιά σαρανταρέα», εντελώς σποραδικού χαρακτήρα, κατάληψη της οδού Σταδίου, την περασμένη Τετάρτη, από μέλη της ΟΤΟΕ, ήτοι τραπεζοϋπαλλήλους. Το υπουργείο αυτό βρισκόταν επί πολλά χρόνια επί της οδού Πειραιώς. Πώς και γιατί αποφασίστηκε εδώ και περίπου μία δεκαετία η μεταφορά του στο επί της οδού Σταδίου κτίριο αποτελεί αντικείμενο ερεύνης υπό ειδικών επιστημόνων, στα διαλείμματα της κανονικής τους απασχόλησης στο ευαγές Δρομοκαΐτειο.

n Ακολουθεί το υπουργείο Εσωτερικών, πενήντα μέτρα πιο πάνω, με όψη και είσοδο επί της οδού Δραγατσανίου, όμως, για λόγους «πρεστίζ» προφανώς, ουδείς διαδηλώνει επί της παρακείμενης πλατείας Κλαυθμώνος, αλλά όλοι θεωρούν υποχρέωση – ή μπορεί να το έχουν και τάμα, ποιος ξέρει; – να κλείνουν και τη Σταδίου, διότι πώς αλλιώς θα πληροφορηθεί ο λαός το δίκαιο των αιτημάτων.

n Τρίτο αλλά όχι έσχατο, το κτίριο της πλατείας Συντάγματος το οποίο στεγάζει δυο – τρία υπουργεία (Οικονομικών, Οικονομίας και Ανάπτυξης κ.λπ.) και στο οποίο οι διαδηλωτές κάνουν πραγματικό ματ – παρατασσόμενοι επί του δρόμου προ του υπουργείου από την πλευρά της πλατείας Συντάγματος κλείνουν ολόκληρο το κέντρο ώστε να μην κουνιέται φύλλο.

Τούτων δοθέντων, υπάρχει κάποιος από την κυβέρνηση να απαντήσει στο κρίσιμο – εκ των πραγμάτων – ερώτημα, γιατί δεν απομακρύνονται από το κέντρο της Αθήνας τα τρία αυτά υπουργεία; Γιατί δεν τους θέλγει ας πούμε το επιτυχές πείραμα της μεταφοράς του υπουργείου Παιδείας στο Μαρούσι, με αποτέλεσμα η πρωτεύουσα να αποκτήσει έναν «καινούργιο» δρόμο που ονομάζεται οδός Μητροπόλεως; (Κλειστός ως γνωστόν για χρόνια, 365 μέρες τον χρόνο, από κινητοποιήσεις φοιτητών, μαθητών, εκπαιδευτικών…)