Να τραγουδήσει η κυρία!

Τι να πρωτοαρπάξει κανείς από το διαφαινόμενο ότι μπορεί και να έχουμε γυναίκα Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Ας δείξουμε όμως λίγη αυτοσυγκράτηση. Η εκλογή γυναικών σε τέτοιο αξίωμα δεν απαγορεύεται σ’ αυτή τη χώρα, αλλά το συγκεκριμένο δικαίωμα, όπως θα ‘λεγε και μια ψυχή, δεν χαρίζεται ούτε και τεμαχίζεται. Ως προς το τελευταίο, επιτρέψτε μου να διατηρώ κάποιες αμφιβολίες. Τράβα από δω, τράβα από κει, στο τέλος δεν θα μείνει τίποτα ούτε από Δημοκρατία ούτε από Γυναίκα, και θα σας εξηγήσω αμέσως πού εδράζεται ο φόβος μου του ακρωτηριασμού.

Πρώτοι και καλύτεροι θα σταθούν στη σειρά για τα συχαρίκια οι νταντάδες. Αρσενικοί επί το πλείστον, παράγοντες εξελίξεων, και γατόνια της πολιτικής επικοινωνίας το δίχως άλλο, που μυρίζονται τις τάσεις της κοινής γνώμης σαν καθαρόαιμα κυνηγετικά. Θα απαιτήσουν προμήθεια και με το δίκιο τους, διότι κι ο πατερναλισμός, μη νομίζετε, έχει κι αυτός τις ευαισθησίες του και είναι παραπονιάρης κατά βάθος. Ιδίως όταν διαισθανθεί ότι κάτι παραχώρησε επειδή έτσι τα ‘φερε η κατάρα. Σαν πρόεδροι της Δημοκρατίας που θα είμαστε τότε, δεν νομίζω ότι θα έχουμε χρόνο για τέτοια οικογενειακού τύπου ψυχοβγάλματα. Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Το μεγάλο κακό θ’ αρχίσει όταν θα πλακώσουν οι «φεμινιστές» και προμηθευτές πάγου σε Εσκιμώους, εκείνοι που χρόνια τώρα κατατρώνε από τα έτοιμα του Γυναικείου Κινήματος στρίβοντας τη μουστάκα τους σε ιδεολογικές αρένες. Δεν τελειώσαμε. Κι ούτε πρόκειται να τελειώσουμε αν δεν τραγουδήσει πρώτα η «χοντρή κυρία», η οποία όμως μπορεί κάλλιστα να είναι και λεπτή, όπως τουλάχιστον παρακολουθώ να συμβαίνει στη σύγχρονη όπερα με σοπράνος αδύνατες σαν τα κλαράκια, εκεί που παλιά επικρατούσε η τεχνική του ηχείου, μονωμένο από ρωμαλέο λιπώδη ιστό.

Να τραγουδήσει. Αυτό είναι το ζητούμενο. Χωρίς κοινόχρηστους συμβολισμούς, αλλότριες επενδύσεις, μητρική απειλή ή μητρική αγάπη. Προσωπικά δεν νομίζω ότι εξουδετερώνεις το φύλο σου όταν βγαίνεις μπροστά να αναλάβεις ευθύνες. Διότι εκτός από τους πατερναλιστές και τους Εσκιμώους υπάρχουν και οι χαζοί. Αυτοί που δεν καταλαβαίνουν ότι ναι, θέλουμε γυναίκα πρόεδρο γιατί ήρθε επιτέλους το πλήρωμα του χρόνου, επειδή το έχουμε ήδη πληρώσει αρκετά, κι όχι επειδή οι ίδιοι βγάζουν ακόμα δοντάκια.