Υποψήφιοι

Το ωραιότερο παιχνίδι των ημερών λέγεται «Υποψήφιος Πρόεδρος». Μαζευόμαστε όλοι γύρω από ένα τραπέζι και πετάμε ονόματα.

Γιατί όχι; Τζάμπα είναι.

Εως τώρα έχουν κάνει προτάσεις διάφοροι βουλευτές της ΝΔ (μερικοί προτείνουν τον Σαμαρά και δυο-τρεις τον Παυλόπουλο), ο Τσίπρας (ψηφίζει τον Παυλόπουλο, φοβάται τον Σαμαρά, αλλά ποτέ δεν ξέρεις), η Φώφη (Σημίτη, ΓΑΠ ή Βενιζέλο) και η Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου.

Το παιχνίδι θα μπορούσε να συνεχιστεί κι άλλο -πλάκα έχει… Σύντομα ομως θα σχολάσει ο γάμος.

Διότι όλοι γνωρίζουν ότι τον επόμενο Πρόεδρο θα τον επιλέξει ο Μητσοτάκης. Λογικό. Είναι ο μόνος που έχει την πλειοψηφία να τον εκλέξει.

Μπορεί λοιπόν ο Τσίπρας να προτείνει Παυλόπουλο ή Παπανδρέου, μπορεί η κυρία Θεοδώρα να προτιμά τη Λούκα κι όχι την Μαρία ή την Αννα, μπορεί κάποιοι άλλοι να φέρουν μεταγραφή τον Ομπάμα ή να αναστήσουν τον Ελευθέριο Βενιζέλο, μπορεί ο γράφων να στηρίζει την υποψηφιότητα Ρικ Πιτίνο, αλλά περιττός κόπος: ο επομενος Πρόεδρος θα είναι της επιλογής του σημερινού Πρωθυπουργού. Κανενός άλλου.

Και φυσικά ο Πρωθυπουργός θα κριθεί για την επιλογή του.

Διότι όλα τελικά προκύπτουν από τη χρησιμότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Τι θέλουμε και τι ψάχνουμε.

Ο Τσίπρας ήθελε και θέλει να βάλει στο χέρι τη ΝΔ, γι’ αυτό επιλέγει τον Παυλόπουλο. Αν θελουμε απλώς να το διασκεδάσουμε, ο ΓΑΠ είναι μεγάλο φαβορί. Κι αν ψάχνουμε για καλό κοουτσάρισμα, νομίζω οτι η πρότασή μου για κόουτς Πιτίνο είναι άπαιχτη.

Δεν ξέρω τι από τα παραπάνω ενδιαφέρει εκείνον που θα κληθεί να επιλέξει. Δηλαδή τον Μητσοτάκη.

Λογικά όμως θα έπρεπε να μετρήσει τρία πράγματα.

Πρώτον, να μην παίζει ο Πρόεδρος παιχνίδια αποδυνάμωσης του Μητσοτάκη μέσα στη ΝΔ.

Δεύτερον, να μην κάνει ο Πρόεδρος το παιχνίδι της αντιπολίτευσης ή κύκλων της αντιπολίτευσης ή άλλων κύκλων εις βάρος της κυβέρνησης ούτε στο προσκήνιο, ούτε στο παρασκήνιο. Κοινώς να μην μπλέκεται σε νταραβέρια.

Τρίτον, να μη δυσχεράνει ο Πρόεδρος αυτονόητες τακτικές κινήσεις του Μητσοτάκη, όπως οι διπλές εκλογές, εφόσον φυσικά δεν προσκρούουν στο Σύνταγμα.

Αν μάλιστα είναι και γυναίκα, ακόμη καλύτερα.

Τα υπόλοιπα, επιτρέψτε μου να πω, είναι κολοκύθια τούμπανα. Κανείς δεν βγάζει Πρόεδρο για να δυσκολέψει τη ζωή του και να διευκολύνει τον αντίπαλο.

Εως τώρα ο φόβος των εκλογών υποχρέωνε σε αβαρίες. Αλλά τώρα αβαρίες δεν χρειάζονται.

Ο Μητσοτάκης θα επιλέξει λοιπόν εκείνο που τον βολεύει. Και φυσικά θα κριθεί αν εκείνο που τον βολεύει βολεύει και τη δημοκρατία μας.