Ο σκύλος που αγάπησε{CR}μια καμηλοπάρδαλη
Μια συγκινητική ιστορία αγάπης ανάμεσα {LF}στον Χάντερ και τον νεογέννητο Τζαζ σε ένα ορφανοτροφείο ζώων στη Νότια Αφρική
Hunter, a young Belgian Malinois, keeps an eye on Jazz, a nine-day-old giraffe, as orphanage worker Janie Van Heerden looks on last week at the Rhino orphanage in the Limpopo province of South Africa. (Jerome Delay/Associated Press)
Η κατάσταση φαινόταν δύσκολη για τη νεογέννητη καμηλοπάρδαλη, η οποία βρέθηκε εγκαταλελειμμένη στα μέσα Νοεμβρίου από έναν αγρότη που τη μετέφερε σε ορφανοτροφείο και κέντρο αποκατάστασης άγριων ζώων στο Λιμπόπο της Νότιας Αφρικής. Ο Τζαζ, όπως αποφάσισαν να τον φωνάζουν, που ήταν μόλις εννέα ημερών, κατάφερε να βγει από το κώμα στο οποίο βρισκόταν. Η υγεία του βελτιώθηκε κάτω από τη φροντίδα του νέου καλύτερού του φίλου και φύλακα του κέντρου, Χάντερ. Ομως τελικά δεν τα κατάφερε. Πέθανε το Σάββατο από εγκεφαλική αιμορραγία έχοντας μέχρι τελευταία στιγμή δίπλα του τον Χάντερ.
«Η ομάδα μας είναι συντετριμμένη» ανακοίνωσε υπεύθυνος του ορφανοτροφείου ζώων. «Τις τελευταίες δύο ημέρες προτού τον χάσουμε ο Τζαζ άρχισε να παρουσιάζει αστάθεια και να χάνει την επαφή του με το περιβάλλον. Ξαφνικά κατέρρευσε και καταλάβαμε ότι έφυγε. Δεν κατορθώσαμε να τον σώσουμε».
Η σελίδα του κέντρου στο Facebook είχε γεμίσει τις τελευταίες εβδομάδες από φωτογραφίες που κατέγραφαν τη βελτίωση του Τζαζ αλλά και τη στενή φιλία του με τον Χάντερ – κοιμούνταν δίπλα-δίπλα πάνω σε κουβέρτες, έκαναν βόλτες, έπαιζαν. Οταν ο Τζαζ αρρώστησε, ο σκύλος φάνηκε να καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά και αρνιόταν να φύγει από το πλευρό του. Οταν πέθανε βρισκόταν δίπλα του και συνέχισε να κάθεται επί ώρες μπροστά στο άδειο δωμάτιο.
«Πάνω που νομίζαμε πως είχαμε δει ό,τι πιο γλυκό, έγινε αυτό. Ο δεσμός και η κατανόηση μεταξύ του Τζαζ και του Χάντερ, του βελγικού μαλινουά μας, είναι κάτι το εκπληκτικό». Οπως δήλωσε ο Αρι βαν Ντεβέντρ, ιδρυτής του κέντρου για τα άγρια ζώα, ο Χάντερ έμενε όλη μέρα στο δωμάτιο με τον Τζαζ και δεν άφηνε ούτε τον αδελφό του, τον Ντιουκ, να πλησιάσει. Οταν η μικρή καμηλοπάρδαλη βρισκόταν σε κώμα, ο Χάντερ είχε σταματήσει να τρώει.
Οι εργαζόμενοι στο κέντρο υποθέτουν ότι η μητέρα του εγκατέλειψε τον Τζαζ για κάποιον λόγο, κατάλαβε δηλαδή ότι ήταν άρρωστος, όπως συμβαίνει συνήθως με τα άγρια ζώα. Στον αποχαιρετισμό τους προς τη μικρή καμηλοπάρδαλη, οι άνθρωποι που τον φρόντισαν αναφέρουν: «Μας δίδαξες τόσο πολλά τις τελευταίες τρεις εβδομάδες και θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη». Υπήρξε βέβαια και ειδική αναφορά στον Χάντερ. «Εμεινε μέχρι το τέλος και αποχαιρέτησε τον Τζαζ. Είναι τόσο καλό σκυλί».
Η ανάρτηση του κέντρου έλαβε χιλιάδες σχόλια και μηνύματα θλίψης για τον θάνατο της καμηλοπάρδαλης αλλά και ανησυχίας για τον Χάντερ. Ο σκύλος πάντως μαθαίνουν ότι είναι καλά και θα συνεχίσει την εκπαίδευσή του.
Ενα νέο βιβλίο με τίτλο «Ο σκύλος είναι αγάπη: Γιατί και πώς το σκυλί σου σε αγαπά» υποστηρίζει ότι δεν είναι οι εξαιρετικές γνωστικές ικανότητες των σκυλιών ή οι στενοί δεσμοί τους με τους ανθρώπους που τα κάνουν να ξεχωρίζουν από τα άλλα ζώα, αλλά κυρίως η ικανότητά τους να συνδέονται με πολλά και διαφορετικά είδη. Ο συγγραφέας Κλάιβ Ουάιν, καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, πιστεύει πως τα σκυλιά διαθέτουν μια ξεχωριστή ικανότητα να αγαπούν άλλα είδη ζώων, που ενυπάρχει στα γονίδιά τους.














