ΤΟ ΕΙΚΟΣΙΤΕΤΡΑΩΡΟ {LF}ΕΝΟΣ ΦΟΙΤΗΤΟΥ

Αλλοτε – τα παληά ρωμαντικά χρόνια – ο φοιτητής έδιδε ιδιαίτερο τόνο ζωής σ΄ολόκληρη την πρωτεύουσα. Σήμερα η ζωή του φοιτητού απεχρωματίσθη από κάθε ειδυλλιακή ουσία. Εγινε ταχύτης, πονοκέφαλος και καθήκον. Την πήρε κι αυτήν μπροστά η ρόδα της εποχής, που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς ένα μέλλον άγνωστο. Η ζωή του φοιτητή είνε τρέξιμο από το πρωί ως το βράδυ, για να προφθαίνη τα φροντιστήρια, τις ασκήσεις, τις παραδόσεις. Οι σημερινοί καθηγηταί δεν έχουν την ελαστικότητα των συναδέλφων των του παλαιού καιρού. Σήμερα ο φοιτητής για να φέρη εις πέρας την αποστολήν του μετρά με τον διαβήτη κάθε του ενέργεια. Το εικοσιτετράωρό του είνε ένα καθημερινό σιδηροδρομικό δρομολόγιο, χωρίς υπερβολή.