Ενας έλληνας εικαστικός {LF}στην Art Miami

Τολμά να βάλει στον ίδιο καμβά τη μουσική του Ντέιβιντ Μπόουι και θραύσματα από το Big Bang. Nα συνδυάσει την τεχνική του στένσιλ με εκείνη της παραδοσιακής κινεζικής ζωγραφικής. Και δοκιμάζει με το ιδιαίτερο ζωγραφικό του σύμπαν να χτυπήσει την πόρτα της διεθνούς εικαστικής σκηνής, στην εβδομάδα τέχνης του Μαϊάμι. Εκεί όπου με αφορμή μια από τις μεγαλύτερες φουάρ παγκοσμίως, την Art Basel Miami Beach, η οποία εγκαινιάζεται επισήμως αύριο (σήμερα είναι τα προεγκαίνια), διοργανώνονται ταυτοχρόνως συνολικά 18 εκθέσεις. Στην Context Art Miami – αδελφή φουάρ της βασικής έκθεσης που πραγματοποιείται στο κέντρο του Μαϊάμι παράλληλα με εκείνες που διοργανώνονται στην παραλία – ο Γιώργος Γιώτσας είναι ο μοναδικός έλληνας καλλιτέχνης ανάμεσα στους εκπροσώπους 94 γκαλερί από όλο τον κόσμο. «Την τελευταία πενταετία θέλησα να δείξω τη δουλειά μου εκτός των περιορισμένων ορίων της Ελλάδας. Ταξίδευα στο εξωτερικό κι έβλεπα καλλιτέχνες από την Αλβανία, τη Σερβία κι ένιωθα ότι η δική μας εικαστική ήταν απούσα λόγω έλλειψης υποστήριξης από θεσμούς αλλά και λόγω οικονομικών δυσκολιών. Θέλησα να τολμήσω και με τη βοήθεια της γκαλερί μου, της “Περιτεχνών – Καρτέρης” να δηλώσω ότι υπάρχω στο εικαστικό στερέωμα ως Ελληνας καλλιτέχνης» λέει από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού ο καλλιτέχνης ενώ διορθώνει τις τελευταίες λεπτομέρειες στο περίπτερο όπου θα παρουσιάσει την πιο πρόσφατη δουλειά του με τη βοήθεια του επιμελητή του δρος Κώστα Πράπογλου υπό τον τίτλο «Lift off».

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΜΠΟΟΥΙ. Στον παγκόσμιο στίβο της τέχνης ο Γιώργος Γιώτσας που την τελευταία διετία κατάφερε να κερδίσει την προσοχή του φιλότεχνου κοινού μέσα από τα επιτοίχια και άμορφα γλυπτά του κατεβαίνει με έργα που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν δισδιάστατα γεμάτα με πλανήτες, επιφάνειες και μορφές ζωής που τις ψεκάζει με γκλίτερ και μπογιές ώστε να παραπέμπουν σε διαστημική σκόνη. «Ολα ξεκίνησαν όταν μου έγινε πρόταση το καλοκαίρι από το Mουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Πιστόια, στην Ιταλία, να κάνω μια έκθεση με αφορμή τον κόσμο του Ντέιβιντ Μπόουι, καθώς εκεί το 1962, άσημος τότε, είχε αναδειχθεί δεύτερος σε έναν τοπικό διαγωνισμό τραγουδιού. Τότε άρχισα να ακούω τα τραγούδια του, να μελετώ τη βιογραφία του, να περιεργάζομαι τα κοστούμια του. Υπήρξε ένας εννοιολογικός καλλιτέχνης με πολλά πολιτικά μηνύματα στο έργο του. Από την άλλη πλευρά στη δική μου δουλειά υπάρχει έντονος προβληματισμός σχετικά με το περιβάλλον και την υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων και το πώς ο άνθρωπος αντί να σκέφτεται πώς θα βελτιώσει τη ζωή του στη Γη μελετά πώς θα μετοικίσει στον Αρη. Θέλησα λοιπόν να συνδυάσω τους δύο κόσμους και με επιρροές από τα φωτογραφικά κολάζ του Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ και τα φωτεινά έργα του Μπρους Νάουμαν, χρησιμοποίησα μεταξύ άλλων ανακυκλωμένες μεμβράνες για να δημιουργήσω ανάγλυφες επιφάνειες και χρώμα για να αντιμετωπίσω με αισιόδοξο τρόπο τον προβληματισμό για την τύχη του πλανήτη. Δεκαεπτά από αυτά τα 100 και πλέον έργα που θα παρουσιαστούν στην Ιταλία τον Μάρτιο υπό την επιμέλεια της Πάολα Κασινέλι αποφάσισα να δείξω στο Μαϊάμι σε μια τέτοια διάταξη που να “αποδίδεται” το Big Bang. Αναρωτιέμαι αν ο Μπόουι τα έβλεπε πώς θα αντιμετώπιζε τον τρόπο που η μουσική εμπνέει για την εικονογράφηση των προβληματισμών του σύγχρονου ανθρώπου για το Διάστημα».

Πώς θα γνωρίζει ο Γιώργος Γιώτσας ότι το εγχείρημα να δείξει τη δουλειά του σε μια πόλη όπου είναι στραμμένα για λίγες μέρες τα βλέμματα όλων όσοι παρακολουθούν τη σύγχρονη τέχνη στέφθηκε με επιτυχία; «Η πιο μεγάλη επιτυχία είναι ότι βρίσκομαι εδώ, ότι δέχτηκαν να παρουσιάσω τα έργα μου, ότι θα ακούσω και θα ακουστώ. Σίγουρα κι οι πωλήσεις παίζουν ρόλο καθώς βιοπορίζομαι από τη δουλειά μου» καταλήγει.