ΔΙΑΒΑΣΤΕ «ΤΑ ΝΕΑ» της 3ης Δεκεμβρίου 1933

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΛΕΠΤΩΝ

Στην πόρτα της μεγάλης αιθούσης των συνεδριάσεων εις τον περίφημον μέγαρον του Και Ουίλσων της Γενεύης, βλέπη κανείς εις ωρισμένας ημέρας να έχη αναρτηθή μια κολοσσιαία πινακίς, που φέρει τη επιγραφή: Silence!

Σημαίνει ότι εντός της αιθούσης διεξάγονται σοβαραί συζητήσεις από τας οποίας… εξαρτώνται αι τύχαι του κόσμου!

Προ εβδομάδος περίπου, βωβοί προσήλθον οι τρανοί της γης εις την αίθουσαν L

(Χέντερσον, Μπονκούρ και Σάιμον).

Το γραφείον της συνδιασκέψεως του αφοπλισμού ήρχισε τας συζητήσεις του. Δηλαδή δεν ήρχισε καμμίαν συζήτησιν. Εκάθισε ιχθύος αφωνότερον τρία λεπτά της ώρας. Και η συνεδρίασις ελύθη! Τρία λεπτά ήρκεσαν για να πιστοποιηθή… ο θάνατος του αφοπλισμού. Η κηδείαν του ανεβλήθη δια τον Ιανουάριο του ερχόμενου έτους.

ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Πεντακόσιαι και πλέον{ARXTR} προσφυγικαί οικογένειαι χάνουν δια δεύτερην φοράν την στέγην των. Την παρέσυρεν η χθεσινή νεροποντή δια να βυθίση εις την συμφοράν χιλιάδας ανθρώπων. Σπαρακτικαί σκηναί διεδραματίσθησαν την παρελθούσαν νύκταν εις την Παλαιάν ιδίως Κοκκινιάν. Η απροσδόκητος αυτή συμφορά συγκινεί βαθύτατα κάθε ψυχήν ελληνικήν. Της συγκινήσεως αυτής δεν θα έπρεπε να μείνη αμέτοχος η κυβέρνησις. Η άμεσος αποκατάστασις των δυστυχών αυτών ανθρώπων που ευρέθησαν εις τους δρόμους μέσα εις την καρδίαν του χειμώνος, αποτελεί υποχρέωσιν επιτακτικήν δια την κυβέρνησιν, υποχρέωσιν της οποίας η εκτέλεσις δεν επιδέχεται καμμίαν αναβολήν.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Εβγαινα σήμερα το πρωί απ΄το σπίτι μου. Είχα καλοκοιμηθή. Είχα σηκωθεί ευδιάθετος. Εξαφνα στην καμπή ενός τετραγώνου, ο Ρωμηός. Ηταν ένας τύπος που τέλος πάντων έχει μάθη να φέρεται. Και όμως μετά τον χαιρετισμό δεν βρήκε να μου πη παρά: «Πώς έγινες έτσι, γερνάς καϋμένε». Είχε βαλθή να μου χαλάσει το κέφι. Ετσι μου ‘ρθε να τον αρχίσω στα χαστούκια.
Σε λίγη ώρα συνώδευα την κόρη μου στη μοδίστρα της, μια Γαλλιδούλα, ένα κορίτσι που δεν μπορούσε να καυχηθεί ότι έχει διπλώματα καλών τρόπων. Βρήκε αμέσως ένα χαμόγελο και πέντε λόγια φιλοφροσύνης. «Μα εσείς είσθε φρέσκος σα λουλούδι! Είνε σκάνδαλο!». Βέβαια δεν τα πίστευε όλα αυτά που μου σερβίριζε. Αλλά τι σημασία έχει;
Σ’ αυτές τις δύο περιπτώσεις έχετε δύο πολιτισμούς. Και ο τελευταίος Τιτής του παρισινού δρόμου, ξέρει να κάμη μια φιλοφρόνηση.