Συνέδριο

Φωτεινοί κύβοι με το λογότυπο της ΝΔ και τον αριθμό 13 γραμμένα σε μεταμοντέρνες γραμματοσειρές. Ομιλητές περπατούν πάνω στη σκηνή ενώ ενημερώνουν το σώμα των συνέδρων για τις «προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου που επηρεάζουν τη ζωή μας». Ακαδημαϊκοί και πολιτικοί συγγενείς από την κεντροδεξιά ευρωπαϊκή οικογένεια κάνουν σεμινάρια για το λαϊκισμό. Το γαλάζιο συνέδριο δεν θύμιζε σε πολλά μια τυπική συνάντηση ελληνικού ανώτατου κομματικού οργάνου. Οχι μόνο επειδή ήταν το τέταρτο από το 2016 που ανέλαβε ο Κυριάκος Μητσοτάκης – επί των ημερών του δηλαδή διεξάγεται ένα κάθε χρόνο ακολουθώντας τα βρετανικά πρότυπα. Δεν στήθηκαν κάλπες, δεν υπήρχε εσωκομματική αντιπολίτευση – εντάξει, πέντε μήνες ύστερα από μια σημαντική εκλογική νίκη δεν θα εκδηλωνόταν αμφισβήτηση σε ένα κόμμα που όπως λέει κι έμπειρος βουλευτής του «είναι κατεξοχήν αρχηγοκεντρικό». Οπότε ήταν εύκολο για το κομματικό γραφείο Τύπου να προβάλει το βασικό μήνυμα που ήθελε να εκπέμψει – και το οποίο στήριξαν πολλοί από τους συμμετέχοντες. Ποιο; Πως εκείνοι πρώτοι στην Ευρώπη νίκησαν τους λαϊκιστές αντιπάλους τους.

Μηνύματα
Αν όμως κάποιος παρακολούθησε όλες τις τοποθετήσεις στη συγκεκριμένη θεματική, ίσως κατέληγε και σε ανάποδα συμπεράσματα. Γιατί το πρόβλημα με τον λαϊκισμό είναι ότι – όπως τους είπε ο λέκτορας διεθνούς πολιτικής Αγγελος Χρυσόγελος – «ενυπάρχει στη δημοκρατία». Ο αντιπρόεδρος του ΕΛΚ π.χ. σημείωσε πως «τα οικονομικά θέματα πλέον έχουν χάσει έδαφος σε σχέση με τη μετανάστευση για τα λαϊκιστικά κόμματα», άρα αυτοί στην Κεντροδεξιά πρέπει – sic – να καταβάλουν σημαντική προσπάθεια προκειμένου να αποτρέψουν μελλοντικές κρίσεις στην ευρωζώνη, προκειμένου στη συνέχεια να αποτρέψουν μελλοντική άνοδο του λαϊκισμού στην Ευρώπη. Σύμφωνοι, αλλά μάλλον όταν έδινε τις συμβουλές δεν είχε δει τις παρεμβάσεις της δεξιάς πτέρυγας της ΝΔ στα κανάλια, οι εκπρόσωποι της οποίας μιλούν για «εισβολή» με την ίδια άνεση που χρησιμοποιεί τον όρο η λαϊκίστικη Δεξιά της Δεξιάς. Ούτε άκουσε τη σαμαρική ομιλία στο ίδιο συνέδριο. Με άλλα λόγια, σκηνογραφία και σκηνοθεσία προσφέρουν μια επίφαση εκσυγχρονισμού – ή ακόμη και ριζικής αλλαγής –, στο τέλος της τρίτης μέρας ωστόσο τα λόγια των στελεχών είναι εκείνα που μεταφέρουν τα μηνύματα.