2015: ΑΛΛΑΓΗ ΣΚΥΤΑΛΗΣ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΑΠΟ {LF}ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

5 Ιουνίου 2015: έναν ακριβώς μήνα πριν από το δημοψήφισμα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ανέβηκε στο βήμα του συνεδρίου, στο γήπεδο του Πανελληνίου, και ανακοίνωσε πως αποχωρεί από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Το κόμμα είχε φτάσει στο χειρότερο κοινοβουλευτικό του σημείο, ύστερα από μια επώδυνη διάσπαση, πετυχαίνοντας 4,6% στις εκλογές του Ιανουαρίου.

Το ηθικό στο «βενιζελικό» στρατόπεδο ήταν πεσμένο. Οι συνεργάτες και τα στελέχη κοντά στον Βενιζέλο τον άκουγαν συγκινημένοι να λέει πως «η υπεράσπιση του έργου και των θέσεων του ΠΑΣΟΚ είναι εθνικό καθήκον αλήθειας», το οποίο «υπερβαίνει οποιοδήποτε κομματικό καθήκον» και «έχει εκπληρώσει στο ακέραιο». Τον χειροκροτούσαν όρθιοι καθώς έφευγε από την αίθουσα για να πάει στη Βουλή. Παραδόξως, η αλλαγή σκυτάλης δεν έγινε τότε, αλλά λίγες μέρες αργότερα, όταν η Φώφη Γεννηματά, ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος και ο Ανδρέας Λοβέρδος θα διεκδικούσαν την ψήφο της βάσης. Οι τρεις τους, όμως, πήραν τον λόγο και παρουσίασαν τις θέσεις τους για την επόμενη μέρα της παράταξης. Την Κυριακή, στις 14 Ιουνίου, η Φώφη Γεννηματά θα εκλεγόταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του κόμματος.

Το 10ο συνέδριο όμως ήταν, στην ουσία του, απολογιστικό και βαθιά πολιτικό: η ανασύσταση της Κεντροαριστεράς τέθηκε πια όχι μόνο ως πρόθεση, αλλά ως αναγκαιότητα, η οποία καταγράφηκε και στην απόφαση που λήφθηκε στο τέλος. Ο απερχόμενος γραμματέας και ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης κέρδισε ξανά τη μάχη της Κεντρικής Επιτροπής, εκλέγοντας πάνω από 50 μέλη της επιρροής του. Η Γεννηματά εξέλεξε περίπου 30, ο Κωνσταντινόπουλος 25 και ο Λοβέρδος 15. Επί της ουσίας, το αποτέλεσμα εγκλώβιζε τον επόμενο αρχηγό, ο οποίος θα έπρεπε να συμφωνεί με τον Ανδρουλάκη, τουλάχιστον για τον γραμματέα του κόμματος. Ο ευρωβουλευτής προωθούσε τον Ανδρέα Σπυρόπουλο για τη θέση, που είχε έρθει δεύτερος στη μάχη του εσωκομματικού σταυρού πίσω από τον γενικό διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Νίκο Σαλαγιάννη. Μετά και την εκλογή Γεννηματά, οι δύο πλευρές έφτασαν σε συμφωνία και τελικά τη θέση ανέλαβε ο Στέφανος Ξεκαλάκης. Η συνεργασία τους άντεξε μόλις δύο χρόνια, λίγο πριν ο νέος κεντροαριστερός φορέας περάσει από τη θεωρία στην πράξη.