Αγριάδες

Αν δεν απατώμαι, ο Πολάκης έχει σπουδάσει γιατρός. Κατά μία έννοια, λοιπόν, εξηγείται για ποιον λόγο η άγνοιά του στα ζητήματα δικαίου παραπέμπει σε κοινωνία αγροίκων βασιβουζούκων.

Προ ημερών και με αφορμή μια καταδίκη του έγραφε αναφερόμενος στη δικαστίνα που τον καταδίκασε:

«Το επιχείρημα ότι ένας υπουργός, όταν τσακώνει κάποιους, ειδικά πολιτικούς, να βάζουν το χέρι τους στο ΔΗΜΟΣΙΟ μέλι, δεν μπορεί να τους ξεμπροστιάσει πριν από την τελεσίδικη κρίση της Δικαιοσύνης (…) προάγει άραγε το αίσθημα δικαίου όλων εκείνων που τόσο εγώ ως βουλευτής όσο και η ίδια ως δικαστής ορκιστήκαμε να υπηρετούμε;» (10/11).

Καταφανώς ο Πολάκης αγνοεί τρία βασικά στοιχεία του πολιτισμού μας.

Πρώτον, ότι ένας υπουργός (σε αντίθεση με τον χωροφύλακα ή τον μπράβο της νύχτας) δεν «τσακώνει», ούτε «ξεμπροστιάζει». Αλλη δουλειά κάνει στη δημοκρατία μας.

Δεύτερον, το ποιοι «βάζουν το χέρι στο δημόσιο μέλι» δεν το αποφασίζει κανένας υπουργός αλλά η Δικαιοσύνη. Κι έως ότου το αποφασίσει η Δικαιοσύνη, είναι όλοι αθώοι.

Τρίτον, οι δικαστές απονέμουν δικαιοσύνη εφαρμόζοντας το δίκαιο. Αντιθέτως το «αίσθημα δικαίου» είναι υποκειμενική υπόθεση του κάθε Πολάκη και ανοίγει τον δρόμο στην αυτοδικία. Μεταξύ άλλων το υπηρετούν οι μαφιόζοι όταν σφάζονται μεταξύ τους και οι καουμπόηδες όταν λιντσάρουν όσους δεν γουστάρουν.

Σε αντίθεση με τον Πολάκη, υποτίθεται ότι ο Τζανακόπουλος έχει σπουδάσει νομικά.

Παρά ταύτα δήλωσε:

«Υπάρχει ήδη ποινικό αδίκημα σε σχέση με τα πολιτικά πρόσωπα. Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος που να πιστεύει ότι δεν υπήρχε σκάνδαλο Novartis, ότι δεν υπέστη ζημιά το ελληνικό Δημόσιο και ότι δεν υπάρχει εμπλοκή πολιτικών προσώπων» (12/11).

Δηλαδή ο νομικός Τζανακόπουλος μας λέει ότι «υπάρχει ποινικό αδίκημα» επειδή «δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος» που να μην πιστεύει ότι υπάρχει ποινικό αδίκημα.

Δεν ξέρω πού σπούδασε νομικά. Υποθέτω όμως πως μάλλον δεν πάταγε το πόδι του στο πανεπιστήμιο.

Το ζήτημα φυσικά δεν είναι οι αγριάδες του Πολάκη, ούτε οι κοπάνες του Τζανακόπουλου. Αυτά αφορούν τους ίδιους και τους φίλους τους.

Το ζήτημα είναι ότι δύο στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης κι έως πρόσφατα υπουργοί σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατία εμφανίζονται να κινούνται εκτός του πλαισίου αρχών, αξιών και κανόνων που διέπει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Το πρόβλημα δηλαδή δεν είναι πολιτικό. Είναι βαθιά πολιτισμικό.

Και δεν αφορά μόνο τους ίδιους ή τον ΣΥΡΙΖΑ. Μας αφορά όλους.

Από τη στιγμή φυσικά που όλοι μαζί έχουμε αποφασίσει ότι ζούμε σε μια ευρωπαϊκή δημοκρατία.