Eνα μοναστήρι για τους πρόσφυγες

Φιλοξενία σε ευπαθείς ομάδες προσφύγων και ειδικότερα σε μονογονεϊκές οικογένειες προσφέρθηκε να παράσχει η Μητρόπολη Ηλείας. Συγκεκριμένα, κατόπιν πρωτοβουλίας του Μητροπολίτη Ηλείας Γερμανού για τις ανάγκες στέγασης περίπου 50-60 γυναικών με ανήλικα τέκνα παραχωρούνται οι χώροι της Ιεράς Μονής Πορετσού, κοντά στο χωριό Αγράμπελα του Δήμου Καλαβρύτων. Η ύψιστου συμβολισμού κίνηση έρχεται λίγες ημέρες μετά τη δημόσια τοποθέτηση του Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιου, ο οποίος είχε τονίσει ότι «η Ορθοδοξία περιθάλπει όποιον άνθρωπο από όπου και αν είναι».

Μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο Επίσκοπος Ωλένης Αθανάσιος, βοηθός του Μητροπολίτη Γερμανού, σημειώνει ότι πρόκειται για μια χριστιανική κίνηση: «Η Εκκλησία του Χριστού είναι η Εκκλησία της αγάπης. Αυτοί οι άνθρωποι για τον Α ή Β λόγο έρχονται εδώ. Θέλουν να πούμε ότι κακώς έρχονται; Κακώς έρχονται, λοιπόν. Αρα και οι Ελληνες κακώς πήγαν στην Αυστραλία, στην Αμερική ή στα διάφορα μέρη του κόσμου. Τι έπρεπε να κάνουμε με αυτούς τους ανθρώπους; Να τους πετάξουμε στη θάλασσα; Οχι! Θα τους φιλοξενήσουμε και εν συνεχεία η Πολιτεία θα αποφασίσει αν παραμείνουν στην Ελλάδα, επιστρέψουν στις πατρίδες τους ή πάνε σε άλλες χώρες».

Η παραπάνω τοποθέτηση προκαταβάλλει τις (κυρίως) διαδικτυακές επιθέσεις τις οποίες από χθες εξαπολύουν διάφορες ιστοσελίδες. «Κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν. Ο Χριστός όλους τους ικανοποίησε; Ασφαλώς όχι. Ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει πάντα το νόημα και τα κίνητρα της ενέργειας του άλλου. Εμείς ούτε χρήματα θα πάρουμε ούτε τίποτα. Κάποιοι ήδη έσπευσαν να πουν ότι θα κονομήσουμε. Παραχωρούμε, απλώς, τα κτίρια και όλα τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει η Πολιτεία» συνεχίζει ο επίσκοπος Ωλένης, επισημαίνοντας ότι ταυτόχρονα στηρίζονται και τα νησιά της λεγόμενης πρώτης γραμμής. «Είναι σφάλμα να αφήνουμε τα ακριτικά νησιά να σηκώνουν μόνα το βάρος της προσφυγικής κρίσης. Ολοι πρέπει να συνδράμουμε».

Εξάλλου, απαντώντας σε κινδυνολογικά δημοσιεύματα που στην κίνηση της Μητρόπολης Ηλείας βλέπουν την παράδοση ενός ιστορικού μοναστηριού (ή ακόμα και ολόκληρης της χώρας) σε… αλλοθρήσκους, ο ίδιος εξηγεί ότι πρόκειται για μονογονεϊκές οικογένειες και ειδικότερα μητέρες μόνες με ανήλικα παιδιά. «Δεν μας ενδιαφέρει αν είναι χριστιανοί ή όχι. Δεν κάνουμε διαχωρισμό στους ανθρώπους» καταλήγει χαρακτηριστικά, θυμίζοντας το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο: «Επείνασα γαρ και ουκ εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα και ουκ εποτίσατέ με, ξένος ήμην και ου συνηγάγετέ με, γυμνός και ου περιεβάλετέ με, ασθενής και εν φυλακή και ουκ επεσκέψασθέ με. Τότε αποκριθήσονται αυτώ και αυτοί λέγοντες, Κύριε, πότε σε είδομεν πεινώντα ή διψώντα ή ξένον ή γυμνόν ή ασθενή ή εν φυλακή και ου διηκονήσαμέν σοι; Τότε αποκριθήσεται αυτοίς λέγων, Αμήν λέγω υμίν, εφ’ όσον ουκ εποιήσατε ενί τούτων των ελαχίστων, ουδέ εμοί εποιήσατε».

Mεταξύ 10ου και 11ου αιώνα. Η ιστορία της αφιερωμένης στην Κοίμηση της Θεοτόκου Μονής χάνεται στα βάθη των αιώνων, με τις πηγές να τοποθετούν την εγκαινίασή της μεταξύ του 10ου και του 11ου αιώνα, είτε από τον όσιο Λουκά, είτε από τον όσιο Μελέτιο, σε διαφορετικό όμως σημείο. Τη σημερινή μορφή της έλαβε στις αρχές του 17ου αιώνα και συγκεκριμένα το 1611, με τη συνδρομή του Σπυλιώτη Κλωκόνη, ενώ συνέχισε να κατοικείται από ανδρική αδελφότητα. Το μοναστήρι του Πορετσού έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε μια σειρά ιστορικών γεγονότων, όπως στην Επανάσταση του ’21 και στον πρώτο και δεύτερο Εμφύλιο που ακολούθησε, καθώς εκεί βρήκαν καταφύγιο τόσο ο κυνηγημένος από τον Κωλέττη οπλαρχηγός Ασημάκης Φωτήλας το 1824 όσο και ο Ανδρέας Ζαΐμης, πριν από τη χορήγηση αμνηστίας από την κυβέρνηση Κουντουριώτη. Στη διάρκεια της Κατοχής λεηλατήθηκε από τους Γερμανούς. Ανάμεσα στα κειμήλια που σώθηκαν από την επιδρομή των ναζί το 1943 είναι χειρόγραφοι κώδικες, με τον παλαιότερο να χρονολογείται από το 1698 καθώς και ένα χειρόγραφο τετραευάγγελο του 13ου ή του 14ου αιώνα. Ο ναός του κοσμείται από αξιόλογες τοιχογραφίες των αδελφών Μόσχου του 1608.