Ο φονέας και ο ζογκλέρ

Kάποτε ήταν ο (ποδοσφαιρικός) Φωστήρας στον οποίο αποδόθηκε αυτός ο τίτλος, αλλά καιρός φέρνει τα λάχανα στην περιοχή των παλιών Σφαγείων (του Ταύρου), καιρός τα παραπούλια στην Κύθνο και στο Αιγάλεω…

Διαγόρας Δρυοπιδέων, ιδού ο σύγχρονος (μπασκετικός) φονέας των γιγάντων, ο οποίος, προερχόμενος από την Α2, ξεφουκάρωσε το σπαθί του και σκοτώνει αβέρτα: πρώτα τον Πανιώνιο, ύστερα τη Λάρισα, προχθές τον ΠΑΟΚ (81-66) και πάει λέγοντας…

Ή μάλλον και πάει φονεύοντας!

«Σιγά που είμαστε φονείς των γιγάντων» αντιτείνει ο Νίκος Λιακόπουλος. «Απλά παίζουμε το μπάσκετ μας και μάλιστα χωρίς άγχος, αφού απέναντι στις ομάδες της Α1 δεν έχουμε να χάσουμε τίποτε. Περισσότερο από τη νίκη και την πρόκριση στους ημιτελικούς, εγώ χάρηκα την αντίδραση που βγάλαμε μετά την εκτός έδρας ήττα από τον Χαρίλαο Τρικούπη στο πρωτάθλημα»…

Προχθές το απόγευμα ο 36χρονος γκαρντ ήταν ως συνήθως ασύλληπτος, πέτυχε 20 πόντους (7/11δ., 0/1τρ., 6/6β.), κατέβασε πέντε ριμπάουντ, μοίρασε εννέα ασίστ και χάθηκε από τα ραντάρ του ΠΑΟΚ.

Για τον στραβοκάνη (σαν τζόκεϊ του ιπποδρόμου) Λιακόπουλο, τον Βαγγέλη Καράμπουλα και τον Χρήστο Πετροδημόπουλο, αυτή η φάση είναι déjà vu από τη σεζόν 2015-16, όταν ο Φάρος Κερατσινίου ξεπάστρευε το Λαύριο, τη Νέα Κηφισιά, τον ΠΑΟΚ και έφτανε στον τελικό του Κυπέλλου, με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό!

«Ναι, είναι η ίδια ιστορία της ίδιας παρέας» υπερθεματίζει ο ζογκλέρ του Διαγόρα, αναφερόμενος σε αυτή την… Αγία Τριάδα που σεργιανίζει κατά μήκος της λεωφόρου Θηβών και μετά τον Φάρο Κερατσινίου και τον Ιωνικό Νικαίας εφέτος τράβηξε κατά Αιγάλεω μεριά. «Κάθε καλοκαίρι συσκεπτόμαστε και συναποφασίζουμε πού θα πάμε να παίξουμε και ποια ομάδα θα ανεβάσουμε στην Α1! Στα σοβαρά τώρα, δεν πουλάμε την τεχνογνωσία μας στις ανόδους, αλλά την αγάπη και τη χαρά μας για το παιχνίδι που είναι όντως πανάκριβες»!

Ο Λιακόπουλος είναι επαγγελματίας, αλλά κυρίως εραστής του παιχνιδιού, που πάντως δεν τον αντάμειψε όσο το άξιζε. «Δεν κάνω δεύτερες σκέψεις, ούτε έχω απωθημένα και ενοχές, επειδή δεν έκανα μεγάλη καριέρα στην Α1» τονίζει κατηγορηματικά, σχολιάζοντας το γεγονός ότι έπαιξε μονάχα τέσσερις σεζόν στα ανώτατα στρώματα (Μαρούσι, Κολοσσός Ρόδου, Πανελευσινιακός, Νέα Κηφισιά) και όλες τις υπόλοιπες τις πέρασε στην Α2 και στη Β’ Εθνική (Σπόρτιγκ, Ηράκλειο, Ηλυσιακός, Δάφνη, Παγκράτι, Ηρακλής, Ερμής Περάματος, Φάρος, Δόξα Λευκάδας, Ιωνικός Νικαίας).

«Ολα συνέβησαν κατ’ επιλογήν και από ιδεολογία. Είχα προτάσεις και ευκαιρίες για να παίξω περισσότερα χρόνια στην Α1, αλλά διάλεξα τον δικό μου δρόμο και πάντοτε έψαχνα κάτι άλλο».

Η πιάτσα βοά ότι ο Λιακόπουλος, δίκην… Αϊβερσον της Α2 (!) παίζει το καλύτερο pick n’ roll και έχει την καλύτερη σταυρωτή ντρίμπλα στην Ελλάδα. «Το ένα φέρνει το άλλο» εξηγεί. «Αυτές τις δεξιότητες τις είχα από μικρός, τότε που άρχισα την καριέρα μου στις μικρές ομάδες του Περιστερίου και θαύμαζα τον Αγγελο Κορωνιό και προσπαθούσα να τον αντιγράψω, χωρίς να κοιτάζω κανέναν άλλον».