Η μάχη των σωματείων δείχνει τον δρόμο

Το κλισέ θέλει την ηγεσία να ακούει τη βάση. Καμιά φορά, μάλιστα, η βάση μπορεί να γίνει οδηγός. Και αυτό, το τελευταίο διάστημα, έγινε ξεκάθαρο στην περίπτωση του Κινήματος Αλλαγής.

Η μάχη του ΤΕΕ ήταν ίσως ενδεικτική της δύναμης που διατηρεί ακόμα το Κίνημα Αλλαγής στις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Παρότι η παράταξη του Γιώργου Στασινού, που πρόσκειται στη ΝΔ, κέρδισε την πρωτιά με 39,6%, δεύτερη δύναμη αναδείχθηκε η παράταξη του Κινήματος Αλλαγής, υπό τον Νίκο Μήλη, αυξάνοντας το ποσοστό της σε 15,1%. Η συγκεκριμένη εκλογική αναμέτρηση ήταν τόσο σημαντική, γιατί οι πιέσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν έντονες – γι’ αυτό, παρά τις διαφωνίες σε κεντρικό επίπεδο, οι «προεδρικοί» στήριξαν τα «ανδρουλακικά» πρώτα στελέχη της παράταξης. Παρόμοιο θετικό αποτέλεσμα υπήρξε τόσο στην Ομοσπονδία Εργαζομένων του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, όσο και σε αυτή των εργαζομένων του υπουργείου Πολιτισμού. Στο τελευταίο, μάλιστα, η κεντροαριστερή παράταξη αναδείχθηκε πρώτη με ποσοστό 58,8%.

ΤΟ ΣΥΡΙΖΑΪΚΟ ΦΛΕΡΤ. Η επόμενη μάχη σε επίπεδο οργανώσεων πανελλαδικού χαρακτήρα είναι το Οικονομικό Επιμελητήριο, το οποίο θα επικυρώσει κατά πόσο το Κίνημα Αλλαγής μπορεί όντως να αντέξει το συριζαϊκό φλερτ – τρία στελέχη έχουν «αυτονομηθεί», κατεβαίνοντας στις εκλογές με τη στήριξη της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Στη Χαριλάου Τρικούπη, βέβαια, είναι αισιόδοξοι – κι αυτό γιατί βλέπουν ότι, παρά τις προσπάθειες του ΣΥΡΙΖΑ να προσεταιριστεί το κεντροαριστερό ακροατήριο, αυτό, μέχρι κάποιο επίπεδο, συνεχίζει να επιλέγει τις πράσινες λύσεις. Κάτι που ήδη είχε φανεί από τα ποσοστά που κέρδισε το Κίνημα Αλλαγής στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Τώρα όμως έχει μια αξία παραπάνω, μιας και ο Αλέξης Τσίπρας πλέον σχεδιάζει και επισήμως τη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε κάθε περίπτωση, τόσο τα ποσοστά στην αυτοδιοίκηση όσο και στις οργανώσεις είναι μεγαλύτερα από το εκλογικό ποσοστό του κεντροαριστερού φορέα. Αυτοδιοικητικά, η ανησυχία το τελευταίο διάστημα έχει αυξηθεί, κυρίως μετά την παραίτηση του Παύλου Γερουλάνου από υποψηφίου για την ΚΕΔΕ, η οποία, εξηγούν κεντροαριστερά στελέχη, «άφησε ουσιαστικά την παράταξη γυμνή». Ομως η αντοχή που επιδεικνύεται, λαμβάνοντας υπόψη και την επίθεση, είναι σημαντική – και είναι φανερή, κατά κύριο λόγο, στις περιπτώσεις που οι προσωπικές αντιπαραθέσεις μπήκαν στην άκρη «για το καλό της παράταξης».

ΤΟ ΟΡΟΣΗΜΟ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ. Μπορεί αυτό να αποτυπωθεί και στην κεντρική της παρουσία; Οι αντιπαραθέσεις των τελευταίων εβδομάδων με αφορμή το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, παρότι έγιναν σε νεκρό πολιτικά χρόνο, δημιούργησαν θόρυβο για τα εσωτερικά του κόμματος, υποβαθμίζοντας και τις πρωτοβουλίες που λήφθηκαν, ειδικά σε επίπεδο οικονομίας. Στον χρόνο που απομένει μέχρι το συνέδριο αναμένονται προσπάθειες να πέσουν οι τόνοι, καθώς οι διαφορετικές απόψεις θα έχουν τον χρόνο να διατυπωθούν στις συνεδριακές διαδικασίες. Το συνέδριο, όμως, φαίνεται πως αποτελεί και ορόσημο. Μετά τη διεξαγωγή του, βασική φιλοδοξία της Χαριλάου Τρικούπη είναι να σταματήσει η εσωστρέφεια που βασίζεται στον ρόλο του ΠΑΣΟΚ μέσα στο Κίνημα Αλλαγής, αλλά και ένας «κλεφτοπόλεμος φθοράς» που αποδίδεται στην εσωκομματική αντιπολίτευση. Ετσι ώστε το Κίνημα Αλλαγής να επικεντρωθεί στα βασικά ζητήματα του επόμενου διαστήματος: τον προϋπολογισμό, το Μεταναστευτικό και, θεσμικά, την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και την αλλαγή του εκλογικού νόμου.